ماده ۱۳۴ قانون مدنی: نکات تفسیری دکترین ماده ۱۳۴ قانون مدنی

مفاد ماده ۱۳۴ قانون مدنی ، نسبت به موارد استفاده متعارف و مبتنی بر طبیعت دیوار مشترک نیز قابلیت تسری داشته و برخی دادگاه ها، در رابطه با سایر اموال مشاع نیز، به ماده مزبور استناد می‌نمایند، و در موارد سکوت قانونگذار ، می‌توان از مفاد این ماده، برای سایر مصادیق تصرف در اموال مشاع، قائل به قیاس ، وحدت ملاک یا تنقیح مناط شد؛ مثلاً در موردی که شخصی وفات می‌یابد، ورثه او تا زمان افراز ملک یا فروش آن، نسبت به خانه او، مالکیت جمعی و مشاعی دارند و در عمل، مقدور نیست که برای هر دفعه ورود به خانه یا استفاده از نقاط مختلف آن، نظیر سرویس بهداشتی، حمام و آشپزخانه، مدام از یکدیگر، طلب اذن نمایند، به عبارت دیگر مفاد ماده ۱۳۴ قانون مدنی ، استثنایی است بر انتفاع شرکا از اموال مشاع، چرا که با استناد به قاعده عسر و حرج ، اذن شرکا از یکدیگر، بابت هر بار ورود به معبر یا مجرای مشترک، امری نامقدور است. منبع: قانون مدنی در نظم حقوقی کنونی، میزان، 1389 · دوره متوسط شرح قانون مدنی (حقوق اموال)، گنج دانش، 1388