ماده ۳۳۸ قانون مدنی تعریف عقد بیع را چنین بیان نموده بیع

ماده ۳۳۸ قانون مدنی تعریف عقد بیع را چنین بیان نموده بیع عبارت است از تملیک عین به عوض معلوم " لذا اولین وصف از اوصاف اختصاصی عقد بیع تملیکی بودن عقدی است که یکدیگر بدهند پیش از معامله قطعی تا در فاصله بین قول و معامله قطعی فروشنده مورد معامله را به دیگری نفروشد و خریدار در سر موعد آن را بخرد." در این خصوص حقوقدان برجسته ایران دکتر … اند: " صرف نظر از ماهیت حقوقی قولنامه که بحثی تجردی و حقوقی بین حقوق دانان م. ب. لازم به ذکر است که تشخیص طبیعت حقوقی سندی که طرفین تنظیم کرده اند وابسته به تمیز قصد مشترک آنان است؛ یعنی اگر خواسته باشند که بیع با امضای آن سند واقع شود دادگاه باید آن را سند بیع بشمارد و بر عکس هرگاه هدف این باشد که بر طبق آن التزام به انشای عقد ایجاد شود نه انتقال دادگاه آن را قولنامه به حساب می آورد مت‌ها عرف مسلم در داد و ستدهای ما حکم می کند که اگر خریدار و فروشنده به دلیل الزام قانونی یا خواسته خودشان اشاره به لزوم تنظیم سند رسمی معامله کرده باشند ظاهر این است که قصدشان تعهد به انتقال بوده است نه وقوع بیع.