ماده ۵۳ قانون بیمه ژوئیه ۱۹۳۰ در خصوص بیمه های مسئولیت توسط

ماده ۵۳ قانون بیمه ژوئیه ۱۹۳۰ در خصوص بیمه های مسئولیت توسط رویه قضایی به عنوان یکی از چهره های دعوای مستقیم پذیرفته شده است که به موجب آن، زیان دیده حق دارد مستقیماً علیه بیمه گر طرح دعوا کند و بیمه گر مکلف به پرداخت خسارت او م. ب.. در حقوق ایران نیز می توان مصادیق زیر را به عنوان نمونه هایی از دعوای مستقیم ذکر ۱- تبصره ۱ ماده ۱۳ قانون کار مصوب ۱۳۶۷ مقرر میدارد کارفرمایان موظف می باشند بدهی پیمانکاران به کارگران را برابر رأی مجامع قانونی از محل مطالبات پیمانکار من جمله ضمانت حسن انجام کار پرداخت نمایند بنابراین اگر کارفرمایی اجرای طرحی را به پیمانکار واگذار کند و از این بابت به او بدهی داشته باشد کارگرانی که پیمانکار برای اجرای تعهد استخدام کرده است میتوانند برای گرفتن دستمزد خود به کارفرما یا صاحب کار رجوع کنند و بدهی او را به پیمانکار بابت طلب خود بردارند. ۷۸۷ ۷۸۷ کاتوزیان دکتر … ص ۱۳۷۶ در بسیاری از طرح های ساختمانی و پیمانکاری ها، این پرسش مطرح می شود که اگر به موجب قرارداد شخصی که مسئول نگهداری محلی است. این مسئولیت را به دیگری منتقل نماید آیا در صورتی که حادثه ای رخ دهد. این قرارداد در مورد اشخاص ثالث زیان دیده نیز اعمال می شود یا تنها در باره دو طرف قابل استناد می باشد؟ برای مثال نگهداری خیابان ها با نصب علایم با سازمان ها یا ادارات معینی است این ادارات به موجب قرارداد نگهداری از محل را به دیگران می سیارند و در صورت کوتاهی منتقل الیه حادثه ای رخ می دهد. در این صورت آیا زبان دیده می تواند به مسئول اصلی رجوع نماید؟ همین بحث در مورد مسئولیت مالکان نیز قابل طرح است؛ ماده ۵۰۸ قانون مجازت اسلامی مقرر میدارد: هرگاه شخصی یکی از کارهای مذکور در ماده ۵۰۷) این قانون را در ملک خویش یا مکانی که در تصرف و اختیار اوست انجام دهد و سبب آسیب دیگری گردد. ضامن نیست مگر اینکه شخصی را که آگاه به آن نیست به آنجا بخواند و به استناد آن جنایتی به وی وارد گردد.