مبایعه‌نامه با قولنامه چه فرقی دارد؟

مبایعه‌نامه با قولنامه چه فرقی دارد؟ مبایعه‌نامه قراردادی است که طی آن بیع انجام شده است و به قراردادی اطلاق می‌شود که طبق آن مالی به دیگری فروخته می‌شود. در نتیجه عرفاً قرارداد مکتوبی که بین طرفین (فروشنده و خریدار یا بایع و مشتری) تنظیم می‌شود و بر اساس آن مالی در مقابل دریافت عوض یا بهاء یا قیمت فروخته می‌شود، مبایعه نامه به شمار می رود. این اصطلاح به صورت بیع‌نامه نیز به کار می‌رود در تعریف قولنامه باید گفت: گاهی افراد قصد خرید یا فروش مالی را دارند، ولی مقدمات آن فراهم نیست مثلاً خریدار پول کافی ندارد و یا فروشنده باید نسبت به مفاصا (تصفیه) حساب‌های شهرداری و دارایی و غیره اقدام کند. در این حالت طرفین، قراردادی عادی تنظیم می‌کنند و در آن متعهد می‌شوند در زمان و مکان مشخصی (دفتر اسناد رسمی) حضور یابند و با شرایط تعیین شده در قرارداد معامله را واقع سازند. به این قرارداد تنظیم شده قولنامه می‌گویند. با تعریف قولنامه و مبایعه_نامه فهمیدیم که قولنامه به پیش قرارداد، قبل از انجام معامله و قول و قراری که بین طرفین مکتوب می‌شود گفته می‌شود اما مبایعه‌نامه به قرارداد اصلی فروش مالی بین طرفین گفته می‌شود. ویژگی‌های مبایعه‌نامه: مبایعه‌نامه عمدتا باید در سه نسخه تنظیم شود. هر سه نسخه باید با یک خط و به یک صورت نوشته شود که عمدتا در قرارداد های قدیمی برای نوشتن مبایعه نامه از کاربن استفاده می شد و اکنون در قرارداد های جدید بصورت پرینتی و تمام نسخه ها یکسان تنظیم می‌شود. از سه نسخه قرارداد یک نسخه برای خریدار، یک نسخه برای فروشنده و نسخه اصل قرارداد توسط متصدی معاملات بایگانی می‌شود که بهمراه کپی مدارک باید تا ۵ سال در دفتر املاک نگهداری شود تا در صورت لزوم به آن مراجعه کرد. مبایعه‌نامه باید در سامانه ثبت معاملات املاک و مستغلات کشور ثبت شده و پس از ثبت دارای کد رهگیری معتبر باشد. مبایعه‌نامه می بایست دارای هولوگرام معتبر صادر شده توسط اصناف و وزارت بازرگانی و دارای شماره هولوگرام و شماره ثبت معتبر باشد. مبایعه‌نامه باید توسط متصدی معاملات و یا مباشر آن مهمور به مهر دارای جواز کسب و ممضی به امضای شخص حقوقی و تایید کننده اصالت قرارداد و اسناد و هویت طرفین باشد. اجزای مبایعه نامه: مبایعه‌نامه عموما دارای اجزای مختلفی است که اجبارا باید در مبایعه نامه بکار روند. این اجزا شامل موارد زیر است: ۱-مشخصات طرفین (خریدار و فروشنده) ۲-موضوع معامله (مورد معامله ای که فروخته می‌شود) ۳-ملحقات و جزئیات مورد معامله ۴-ثمن معامله (قیمت مورد توافق طرفین قرارداد) ۵-نحوه پرداخت ثمن مورد توافق طرفین قرارداد ۶-شرایط تسلیم و تحویل مورد قرارداد و همچنین شرایط انتقال مدارک از جمله اسناد مورد معامله. ۷-شرایط و اثار قرارداد (مواردی که در قانون معاملات می بایست توسط طرفین معامله انجام شود) ۸-تعهدات طرفین قرارداد ۹-شروط ضمن عقد ۱۰-جرایم و ضرر زیان ناشی از عدم انجام تعهدات طرفین قرارداد ۱۱-امضای فروشنده و خریدار و حداقل دو شاهد و متصدی معاملات/منبع:ميزان #مبایعه_نامه فسخ و انفساخ چه تفاوتی با یکدیگر دارند؟ فسخ و انفساخ دو شیوه‌ای هستند که قانون‌گذار آن‌ها را برای انحلال قراردادها و به‌عبارتی، برای پایان‌بخشیدن به عمر قراردادها پیش‌بینی نموده است. این دو شیوه تفاوت‌هایی نیز با یکدیگر دارند فسخ به چه معنا است؟ شاید بیشتر شما واژه‌ی فسخ را شنیده باشید. مثلاً در معاملات مسکن، اعم از خرید یا اجاره این موضوع در قراردادها وجود دارد که در آن به هر دو طرف یا یکی از طرفین قرارداد اجازه داده می‌شود که در طی مدت زمان مشخص و با رعایت قوانین، قرارداد امضاشده را فسخ کنند. فسخ در لغت به معنای برهم زدن معامله است. درواقع، فسخ به این معنا است که یک طرف قرارداد به‌صورت ارادی بخواهد معامله را بر هم بزند. حق فسخ قرارداد معمولاً به‌صورت شرطی در قرارداد برای طرفین ایجاد می‌شود. مثلاً در قرارداد شرط می‌شود که اگر خریدار در زمان‌های مشخص‌شده باقی پول ملک را پرداخت نکند، فروشنده حق دارد ظرف مهلت یک هفته از عدم پرداخت پول، معامله را بر هم بزند. این شرط برای فروشنده پیش‌بینی شده و به این معنا نیست که اگر ظرف مهلت یک هفته از زمان مشخص‌شده، پول پرداخت نشود معامله خودبه‌خود برهم بخورد بلکه برهم‌خوردن معامله منوط به این است که فروشنده بخواهد از حق فسخ خود استفاده کند و معامله را بر هم بزند. پس نتیجه می‌گیریم که فسخ قرارداد با اراده‌ی طرفی که این حق از قبل برای او پیش‌بینی شده است، صورت می‌گیرد. هم‌چنین، برای این‌که این حق به وجود بیاید، باید این شرط(عدم پرداخت پول در زمان معین) محقق شود. باید توجه داشت که پیش‌بینی حق فسخ در یک قرارداد، مربوط به قراردادهای لازم می‌باشد و نه قراردادهای جایز زیرا در قراردادهای جایز این حق برای طرفین قرارداد وجود دارد که هر زمان که بخواهند قرارداد را بر هم بزنند. منظور از قرارداد لازم و جایز چیست؟ قرارداد جایز قراردادی است که هر یک از طرفین قرارداد هر وقت که بخواهند می‌توانند عقد را برهم بزنند بدون این‌که حق فسخی در قرارداد پیش‌بینی شده باشد. مثلاً قرارداد وکالت این‌گونه است؛ یعنی موکل هر وقت بخواهد می‌تواند وکیل را از سمتش برکنار کند و یک‌جانبه به او بگوید که دیگر تو وکیل من نیستی. درمقابل، قرارداد لازم قراردادی است که هیچ‌یک از طرفین معامله حق برهم‌زدن آن را ندارند مگر این‌که این حق به‌صورت شرطی در قرارداد آمده باشد یا قانون چنین حقی را برای یکی از طرفین قرارداد قائل شده باشد. انفساخ به چه معناست؟ چه تفاوتی با فسخ دارد؟ همانطور که در مطالب پیشین هم مورد اشاره قرار گرفت، انفساخ به معنای این است که عقد خود‌به‌خود بر هم ‌بخورد؛ یعنی بدون این‌که هریک از طرفین دعوا اراده کنند که عقد را برهم بزنند، عقد خودبه‌خود از بین می‌رود و دیگر هیچ حق انتخابی برای دو طرف قرارداد یا دادگاه باقی نمی‌ماند. انفساخ قرارداد را به سه دسته تقسیم می‌کنند: ۱. انفساخی که به‌طور مستقیم از اراده‌ی صریح طرفین معامله ناشی می‌شود. مثلاً دو نفر قرارداد اجاره‌ای را منعقد می‌کنند و مهلت اجاره را نیز برای یک‌سال تعیین می‌نمایند. آن‌ها هم‌چنین در ضمن قرارداد خود پیش‌بینی می‌کنند که اگر در طول این یک‌سال موجر(مالک-اجاره‌دهنده) تصمیم به فروش ملک خود به دیگری بگیرد، قرارداد اجاره منحل خواهد شد. در این حالت، بدون این‌که حق فسخ برای کسی در نظر گرفته شود، حالتی پیش‌بینی شده است که در صورت وقوع آن قرارداد خودبه‌خود منفسخ می‌گردد. ۲. انفساخی که ناشی از حکم قانونگذار است؛ یعنی قانون‌گذار شرایطی را در قانون ذکر کرده است که اگر این شرایط رخ دهند، عقد خودبه‌خود برهم می‌خورد. مثلاً قانون‌گذار ذکر کرده است که اگر کالای مورد معامله قبل از اینکه به مشتری تحویل داده شود از بین برود، قرارداد خریدوفروش منفسخ می‌شود. ۳. نوع سوم انفساخ هم ناشی از حکم قانون‌گذار است اما هدف آن حمایت از اراده طرفین معامله است. مثلاً اینکه اگر هر یک از طرفین معامله فوت کند یا مجنون شود، عقد منفسخ می‌شود. در‌نتیجه: متوجه شدیم که هم فسخ و هم انفساخ هر دو شیوه‌ای هستند که قانون‌گذار آن‌ها را برای پایان‌بخشیدن به اعتبار و عمر قراردادها پیش‌بینی نموده است.تفاوت فسخ و انفساخ نیز در این است که فسخ ناشی از اراده‌ی طرفین است و بایستی لحظه‌ای که می‌خواهند قرارداد را بر هم بزنند اراده‌شان را اعلام کنند و در فسخ عقد خودبه‌خود بر هم نمی‌خورد. انفساخ به این معنا است که شرایطی وجود دارد که اگر این شرایط رخ دهند قرارداد خود‌به‌خود بر هم می‌خورد/پايگاه آموزش همگانى (مهداد)قوه قضاييه #فسخ_انفساخ مفهوم «اقاله‌ی قرارداد» چست؟؟ یکی از اصطلاحاتی که در حقوق قرارداد‌ها رایج است، مفهوم اقاله می‌باشد. اقاله یکی از راه‌های برهم‌زدن قراردادها است که در این نوشتار تلاش خواهیم نمود شما را با آن آشنا کنیم. لازم است در ابتدا با معنای لغوی این واژه آشنا بشویم. الف. معنای اقاله اقاله در لغت به معنای مسامحه و نادیده‌‌گرفتن امر یا موضوعی است. به اقاله، تفاسخ نیز گفته می‌شود. معنای اصطلاحی اقاله به معنای لغوی آن نزدیک است. چنانچه طرفین پس از انجام معامله قصد برهم‌زدن آن را داشته باشند و با توافق معامله را بر هم زنند، در اصطلاح به این عمل اقاله یا تفاسخ گویند. ماده‌ی ۲۸۳ قانون مدنی در این زمینه مقرر می‌دارد: «بعد از معامله طرفین می‌توانند به تراضی (رضایت دو طرفه) آن را اقاله یا تفاسخ کنند». فرض کنید شخصی مغازه‌ی خود را به دیگری بفروشد ولی پس از چند روز مذاکره با خریدار و جلب رضایت او، هر دو توافق کنند که معامله را بر هم بزنند. به این توافق برای برهم‌زدن معامله که به‌صورت دو طرفه است، اقاله یا تفاسخ می‌گویند. به‌عبارت‌دیگر، اقاله یعنی برهم‌زدن معامله با اراده‌ی دو طرف معامله و برای اقاله طرفین معامله می‌بایست اراده نمایند آن‌چه را که قبلاً به وجود آمده، از بین برود. درواقع، اقاله یکی از راه‌های خاتمه‌دادن به حیات یک قرارداد است. علت این‌که گفته می‌شود اقاله با توافق دو طرفه این است که هنگامی که عقدی منعقد می‌شود، در صورتی که آن عقد لازم باشد، طرفین بایستی پای‌بند به آن عقد باشند و همانطور که ماده‌ی ۱۸۵ قانون مدنی مقرر کرده «عقد لازم آن است که هیچ‌یک از طرفین معامله حق فسخ آن را نداشته باشند مگر در موارد معینه». حق فسخ که در این ماده ذکر شده است به این معناست که یکی از طرفین معامله بدون رضایت طرف دیگر و به‌صورت یک‌طرفه حق برهم‌زدن معامله را دارد البته این حق صرفاً در مواردی است که در قانون مشخص شده است یا در زمان انعقاد عقد، در ضمن قرارداد چنین حقی را برای یک طرف قائل می شوند. در اقاله، طرفین معامله می‌خواهند همه چیز را به حالت قبل از عقد برگردانند. بنابراین، نمی‌توانند در آن شرط اضافه‌کردن یا کم‌کردن مبیع(آن‌چه که فروخته‌شده) یا ثمن را بگذارند که اگر چنین شرطی بگذارند، هم شرط باطل است و هم اقاله. به‌عنوان مثال، اگر کسی خانه‌ای را به مبلغ ۱۰۰ میلیون تومان خریداری کند و مبلغ ۵۰ میلیون تومان آن را نقداً پرداخت کند و بعد از چند روز هر دو حاضر شوند معامله را اقاله نمایند با این شرط که فروشنده ۵ میلیون تومان را از ثمن کم نماید والباقی را تحویل دهد ، اصولاً این شرط و اقاله باطل است اما ممکن است با رعایت شرایطی بتوان احراز نمود که طرفین قصد انجام معامله جدیدی را داشته‌اند که در این صورت ممکن است آن معامله صحیح باشد. البته نکته‌ای که بایستی به آن توجه کرد این است که زمانی که طرفین می‌خواهند در خصوص برهم‌زدن عقد توافق کنند، بایستی اهلیت داشته باشند. اهلیت به این معنا است که عاقل و بالغ و رشید باشند. ب. شروط اقاله برای این‌که اقاله در قراردادها واقع شود، ارکانی لازم است؛ ۱. وجود قرارداد لازم‌الاجرا همانطور که در تعریف اقاله ذکر شد، اقاله برهم‌زدن عقد پیشین است که این عقد همیشه لازم است. بدین‌معنا که هیچ‌یک از طرفین بدون دلیل، حق برهم‌زدن معامله را ندارند چرا که برهم‌زدن عقد جایز نیازی به توافق دو طرف نداشته و هر یک از طرفین که عقد از جانب آن‌ها جایز است، می‌تواند عقد را بر هم زند. بنابراین نیازی به توافق با طرف دیگر ندارد. درنتیجه، اقاله زمانی رخ می‌دهد که طرفین یک قرارداد لازم‌الاجرا را منعقد نموده‌اند و سپس با توافق یکدیگر آن را بر هم می‌زنند. ۲. توافق کتبی و شفاهی رکن دوم اقاله توافق طرفین مبنی بر انحلال عقد پیشین بوده که این توافق در جهت برهم‌زدن عقد سابق، ممکن است کتبی یا شفاهی باشد. علت این‌که شرط خاصی مبنی بر کتبی‌بودن یا وجود تشریفات دیگر برای تحقق اقاله وجود ندارد، <a class="artref" href="/ماده/ماده-285-a_0815110235931">ماده ۲۸۵ قانون مدنی</a> است که مقرر می‌دارد: «اقاله به هر لفظ یا فعلی واقع می‌شود که بر برهم‌زدن عقد دلالت نماید». به‌عبارت‌دیگر، لزوماً نبایستی طرفین معامله با لفظ اعلام دارند که ما این معامله را بر هم زدیم بلکه گاهی اوقات ممکن است عملی انجام دهند که نشان‌دهنده‌ی توافق و رضایت هر دو مبنی بر برهم‌زدن عقد باشد بدون این‌که صراحتاً اعلام کرده باشند/منبع:پايگاه آموزش همگانى (مهداد)قوه قضاييه #اقاله 10نکته مهم در تنظیم قولنامه های فروش: 1⃣ در صورتی که معامله به صورت وکالتی است از دفتر خانه صادر کننده وکالت استعلام بگیرید و یا روش دیگر اینکه میتوانید با مراجعه به سامانه آنلاین استعلام به آدرس که برای همگان در دسترس است ، استعلام و تصدیق اصالت و تاریخ و اعتبار وکالتنامه را مشاهده کنید. 2⃣ استعلام سند از دفاتر اسناد رسمي كه در رهن نبودن و بازداشت نبودن و توقیفی نبودن و کاربری و اصالت سند را مشخص ميكند و همچنین روش دیگر اینکه با مراجعه به سامانه آنلاین استعلام سند به آدرس که برای همگان در دسترس است استعلام تصدیق اصالت سند مالکیت را مشاهده کنید ( البته اين سامانه تنها براي اسناد تك برگي كاربرد دارد ). 3⃣تعیین جریمه روزانه برای عدم اجرای هریک از تعهدات طرفین از جمله : عدم تحویل ملک ، عدم پرداخت ثمن معامله ، عدم تنظیم سند برای انتقال 4⃣ تعیین حق فسخ به دلیل عدم پرداخت ثمن معامله تا تاریخ مشخص و اگر چکی دریافت میکنید شرط فسخ برای برگشت خوردن چک ها ذکر شود که اگر هریک از چک ها در هنگام ارائه به بانک پرداخت نشود فروشنده حق فسخ یکجانبه را دارد و میتواند بدون نیاز به مراجعه به مراجع قضایی ملک را به دیگری واگذار کند و در این حالت و در این حالت صرفا مبلغ پرداختی خریدار به کسر 10 درصد قابل استرداد خواهد بود &#34; 5⃣ در صورتی که معامله به صورت وکالتی است حتما در قولنامه بنویسید که انتقال سند به صورت وکالتی است . 6⃣ قولنامه را تا زمانی که حداقل یک سوم ثمن معامله پرداخت نشده تحویل ندهید چون بارها پیش امده که خریدار ملک را اصطلاحا زخمی کرده نتوانسته مابقی را پرداخت کند و فروشنده را گرفتار کرده 7⃣ تعیین دفترخانه / تعیین هزینه های انتقال سند که معمولا هزینه دارایی شهرداری بر عهده فروشنده و حق التحریریه ( هزینه دفتر خانه ) نصف نصف بر عهده طرفین است 8⃣ در صورت وامدار بودن : تعیین هزینه های واگذاری و یا انتقال وام و یا تعویض ضامن و همچنین ضمانت های لازم برای پرداخت اقساط وام تعیین شود مثلا اقرارنامه در دفتر خانه از خریدار بگیرید که متعهد شود اقساط را سروقت پرداخت کند و اگر سروقت اقساط را پرداخت نکند باید روزی فلان مبلغ به فروشنده جریمه دهد و یا یک برگ چک به مبلغ کل وام به فروشنده دهد مبنی بر ضمانت پرداخت اقساط 9⃣ در قولنامه ذکر شود که تا روز تحویل ملک یا انتقال سند فروشنده باید تسویه آب ، برق ، گاز را تحویل خریدار دهد . متعلقات منزل با جزییات کامل دقیقا ذکر شود مثلا پکیج مارک فلان دارای 6پنل سالم و روشن (حتی با عکس) ، متاسفانه بارها دیده شده که در هنگام تحویل ملک متعلقات عوض شده یا کلا برداشته شده است. #قولنامه #سند_رسمی مشترکات و مشاعات در آپارتمان‌ ها چه فرقی با هم دارند؟ کلیه مشترکات مشاع میباشند، ولی همه مشاعات مشترک نیستند در تملک آپارتمان‌ها دو لفظ مشاعات و مشترکات با دو معنی استفاده میشود که رابطه بین این دو معنی عموم و خصوص مطلق میباشد. در واقع کلیه مشترکات مشاع میباشند، ولی همه مشاعات مشترک نیستند. ماده ۲ قانون تملک آپارتمان‌ها بیان می‌کند: قسمت‌های مشترک مذکور در این قانون عبارت از قسمت‌هایی از ساختمان است که حق استفاده از آن منحصر به یک یا چند آپارتمان یا محل پیشه مخصوص نبوده و به کلیه مالکین به نسبت قسمت اختصاصی آن‌ها تعلق می‌گیرد به طور کلی قسمت‌هایی که برای استفاده اختصاصی تشخیص داده نشده است یا در اسناد مالکیت ملک اختصاصی یک یا چند نفر از مالکین تلقی نشده از قسمت‌ها مشترک محسوب می‌شود مگر آن که تعلق آن به قسمت معینی بر طبق عرف و عادت محل مورد تردید نباشد. در واقع از مفهوم این ماده قانونی چنین بر می‌آید قسمت‌هایی از ملک که استفاده از آن به کسی اختصاص داده نشده از مشترکات میباشد لذا حیاط یا بامی که بواسطه عدم دسترسی در استفاده اختصاصی احدی از واحد‌های آپارتمان میباشد (این موضوع تحت عنوان حق استفاده اختصاصی در صورت مجلس تفکیکی بایستی قید گردد) بخشی از مشترکات نیست حال آنکه مالکیت آن مشاع میباشد و حتی در تبصره ۳ ذیل ماده ۴ همان قانون هزینه نگهداری از این قسمت‌ها بعهده دارنده حق استفاده اختصاصی میباشد. البته در بعضی موارد، تراس‌ها یی که بام واحد‌های زیرین هستند در صورت مجلس تفکیکی در مالکیت واحد استفاده کننده وارد شده که در این صورت نه تنها مالکیت اختصاصی دارد بلکه در تعیین قدرالسهم نیز دخیل میباشند. اصاله الاطلاق حکم به این موضوع دارد که خریدار در قولنامه آنچه ذکر شده خریداری نموده و عدم اطلاع حق دیگری در قولنامه یا مبایعه نامه خسارتی برای خریدار محسوب نمیگردد معمولا در قرارداد یا قولنامه خرید آپارتمان‌ها با حقوق متعلقه مطابق صورت مجلس تفکیکی بفروش میرسند. اضافه بر این از ملازمات استفاده از هر چیز دسترسی به آن میباشد و با توجه به خیار رویت طبعا خریدار حق مطالبه چنین خسارتی را نخواهدداشت #مشترکات #مشاعات #آپارتمان آیا امکان وصول اجاره‌های معوقه و خسارات از محل ودیعه مستاجر وجود دارد؟ پاسخ: با پایان یافتن مدت اجاره اگر در قرارداد در خصوص وصول مواردی مانند اجور معوقه، شارژ، خسارات وارده به ساختمان و غیره از محل ودیعه شرط نشده باشد، مالک نمی‌تواند رأساً نسبت به وصول آنها از مبلغ ودیعه اقدام نماید. بلکه موجر ابتدا باید تقاضای صدور «دستور تخلیه» در شورای حل اختلاف محل ملک مطرح نماید. برای گرفتن دستور تخلیه باید مبلغ ودیعه به صندوق شورای حل اختلاف واریز شود. سپس شما بلافاصله می‌توانید با درخواست صدور «قرار تأمین خواسته» از شورای حل اختلاف بخواهید همان مبلغ ودیعه واریزی از جانب شما نزد شورا به صورت توقیف بماند. در این صورت پس از صدور رأی، اجور معوقه، شارژ، خسارات و... از محل ودیعه تادیه خواهد شد. شما می‌توانید تمامی خواسته‌ها را ضمن یک دادخواست مطرح کنید با این شرط که بهای خواسته‌ها از حد نصاب صلاحیت رسیدگی شورای حل اختلاف که تا 20 میلیون تومان است، بیشتر نباشد. اگر بیشتر شد شورا فقط به تقاضای دستور تخلیه رسیدگی خواهد کرد و مطالبه خسارات و... در صلاحیت دادگاه قرار خواهد گرفت./اعتماد آنلاین #موجر #مستاجر #اجاره استراتژی سلطه جهانی از طریق .. ‌‌... #جنگ_قدرت_سلطه