محاربه: محاربه با خدا و رسول خدا

از دیدگاه قرآن کسى که با دزدی بر سر گردنه‌ های بیرون از شهر یا داخل شهر با تهدید اسلحه، مردم را بترساند و به جان و مال آن‌ها تجاوز کند، مانند این است که با خدا و رسول خدا به جنگ برخاسته است. تعدی به حریم بندگان خدا با ترساندن و ایجاد وحشت در میان آن‌ها و بر هم زدن امنیت جامعه‌ی بشری، در حقیقت تعدی به حریم خدا و مخالفت با خواسته‌ی پروردگار است که همان امنیت و آرامش بندگان ‌باشد. این نکته نشان‌گر اهمیت فوق ‌العاده‌ی اسلام به حقوق انسان‌ها و فراهم بودن امنیت و آرامش آن‌ها در زندگی است، تا با خاطری آسوده و دور از ترس یاغیان سرکش، غارتگران و فاسدان، به امرار و معاش زندگی طبیعی خود بپردازند؛ شأن نزول آیه و احادیث اهل بیت (علیهم السلام) نیز که در این مورد وارد شده، گواه این اهمیت است. منبع: تفسیر نورالثقلین، ج‌۱، ص۶۲۵، «هر کسى که اسلحه بکشد و راه را بر مردم خوفناک نماید (و راه زنى کند)، خواه درشهر و خواه در خارج شهر، محارب است.» · تهران، دارالکتب الإسلامیة، ۱۳۷۴ش، چاپ اول، ج۴، ص۳۶۰