دیگری ذکر شده باشد

دیگری ذکر شده باشد؛ به عنوان مثال ممکن است در مبایعه نامه چاپی ذکر شده باشد که قانون مدنی و پس از انعقاد بیع دیگر فروشنده یا خریدار حق فسخ مبایعه نامه را اصولاً ندارند؛ به ویژه اینکه معمولاً در مبایعه نامه های چاپی عبارت اسقاط کافه خیارات نیز ذکر میشود که منظور از آن، این است که طرفین اختیار منحل کردن معامله ر. ا. خ. سلب و ساقط می کنند و از این مهمتر اگر فروشنده پس از امضای مبایعه نامه ملک را مجدداً به شخص دیگری بفروشد عمل وی مصداق فروش مال غیر بوده و جرم محسوب می شود؛ در مقابل قولنامه در معاملات املاک به معنای تعهد به فروش است؛ بنابراین به صرف امضای قولنامه، مالکیت به خریدار منتقل نمی شود زیرا هنوز فروشی صورت نگرفته است؛ با وجود این قولنامه هم به مانند مبایعه نامه الزام آور است و هیچ یک از طرفین حق فسخ آن را ندارند و در صورتی که مالک به تعهد خویش عمل نکند یا نسبت به تنظیم سند رسمی اقدام نکند، خریدار می تواند مالک را به تنظیم سند رسمی محکوم نموده و در صورت امتناع مالک نماینده دادگاه در دفتر خانه حاضر شده و سند را به جای مالک امضاء خواهد نمود؛ در مجموع برای خریدار مبایعه نامه بهتر از قولنامه است؛ ملاک تشخیص مبایعه نامه از قولنامه صرف عنوان قرارداد نیست بلکه اگر در موضوع قرارداد ذکر شده باشد که موضوع قرارداد عبارت است از فروش و انتقال ملک قرارداد مبایعه نامه است و اگر تعهد به فروش و انتقال ملک قرارداد قولنامه است ماده ۴۶۳ قانون مدنی برگشت خوردن چک های خریدار تأثیری در معامله ندارد؛ در مورد اخیر فروشنده و خریدار می توانند توافق کنند که بند اخیر حذف شده و به جای آن نوشته شود که در صورت برگشت خوردن چک خریدار فروشنده حق فسخ قرارداد را دارد؛ هم چنین ممکن است به قرارداد چاپی را اضافه نمود مانند اینکه فروشنده بر خریدار شرط کند که تا نپرداخته است حق فروش و انتقال ملک را نداشته باشد.