دکترین
مدت اولیه پیمان — بنابراین
هرچند مدت پیمان در بند (ب) ماده 4 سند موافقت نامه پیمان قید می شود اما در همان بند بلافاصله اضافه می گردد که این مدت تابع تغییرات موضوع ماده ۳۰ شرایط عمومی پیمان است در ماده ۳۰ شرایط عمومی، امکان تغییر در مدت پیمان در موارد مذکور در آن ماده پیش بینی شده است. به همین دلیل بند (ز) ماده ۱۴ شرایط عمومی پیمان در این باره می گوید: «مدت پیمان یا مدت اجرای کار مدت درج شده در بند (ب) ماده ۴ موافقت نامه و تغییرات احتمالی است که بر اساس ماده ۳۰ در آن ایجاد می شود. مدت پیمان هنگام مبادله پیمان، همان مدت درج شده در ماده ۴ موافقت نامه است که مدت اولیه پیمان نامیده میشود.
بنابراین، آنچه در بند (ب) ماده ۴ موافقت نامه درج میشود را باید به عنوان مدت اولیه ی پیمان پذیرفت ولی تغییرات احتمالی ایجاد شده در آن را نیز نباید نادیده گرفت. این تغییرات به علت عوامل متعددی می تواند ایجاد شود که در جای خود به آنها خواهیم پرداخت.
با این حال، انجام تعهد از سوی پیمانکار در مدت پیمان و با تغییرات احتمالی موضوع ماده ۳۰ شرایط عمومی پیمان یک تکلیف مهم قراردادی است که تخلف از آن سانکسیون و ضمانت اجرایی شدیدی برای او به بار می آورد. این سانکسیون می تواند به صورت وجه التزام جریمه و حتی به صورت شدیدتر از آن و با اعلام انحلال و (ج) ماده ۱۶ شرایط عمومی پیمان، کارفرما از پیمانکار توقع دارد که این امر مهم را مورد تائید قرار دهد. در آن بند شرایط عمومی پیمان آمده: «پیمانکار محل اجرای کار را دیده و بررسی کرده است و از وضعیت آب و هوا، بارندگی و امکان اجرای کار در فصلهای مختلف سال، ب. ت. ب. آمار ۲۰ سال پیش از تاریخ ارائه پیشنهاد قیمت و در نظر گرفتن مدت اجرای کار اطلاع یافته است پس پیمانکار ناگزیر است کوشش خود را شرایط عمومی پیمان نگردد و در وهله دوم اصل و موجودیت پیمان را که ممکن است از جانب کارفرما به فسخ آن منتهی شود، حفظ کند.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
