مصادیق از عرف — انتساب مسئولیت به سبب اقوی از مباشر

عدم استحقاق مضارب در صورت عدم رجوع به اجیر موضوع ماده ۵۵۵ ق.م. ۱۰. تشخیص مال مثلی موضوع ماده ۹۵۰ ق.م. ۱۱ تعیین آنچه جزء بناء محسوب است برای الحاق ب. غ. منقول موضوع ماده ۱۳ ق.م. ۱۲. ایجاد مسئولیت در جایی که شرط جبران خسارت شده یا تعهد عرفاً به منزله تصریح باشد موضوع ماده ۲۲۱ ق.م. ۱۳. عدم الزام به ایفاء دین از فرد اعلا موضوع ماده ۲۷۹ ق.م. ۱۴ انتساب مسئولیت به سبب اقوی از مباشر به نحوی که اتلاف مستند به او باشد موضوع ماده ۱۵. ایجاد مسئولیت بر اساس عملی که عرفاً برای آن عمل اجرتی است موضوع ماده ۳۳۶ ق.م. ۱۶ تعیین غبن فاحش موضوع ماده ۴۱۷ ق.م. ۱۷ عدم مسئولیت معیر مگر اینکه عرفاً مسبب محسوب شود. موضوع ماده ۶۳۹ ق.م. ۱۸. تقصیر وکیل و ورود خسارت موضوع ماده ۶۶۶ ق.م. ۱۹ انجام تعهد باید در محلی که در عقد واقع شده به عمل آید. مگر طرفین محل دیگر یا عرف و عادت ترتیب دیگری اقتضاء نماید. ماده ۲۸۰ و ۳۷۵ ق.م. ۲۰ تشخیص عیب برحسب عرف و عادت موضوع ماده ۴۲۶ ق.م. ۲۱ مخارج لازم برای استفاده از مال عاریه به عهده مستعیر است و مخارج نگهداری آن تابع عرف است مگر شرط خاصی شده باشد ماده ۶۴۶ ق.م. ۲۲ رعایت مصلحت موکل و عدم تجاوز از اختیار مصرح و آنچه بر حسب قرائن و عرف داخل در وکالت است ماده ۶۶۷ ق.م. ۲۳ اجرت وکیل تابع قرارداد بین طرفین است در صورت عدم تعیین تابع عرف است در غیر این صورت وکیل استحقاق اجرت المثل است ماده ۶۷۶ ق.م. ۲۴ تشخیص مدتی که برای امکان استفاده از خیار لازم است با نظر عرف است ماده ۱۱۳۱ ق.م. ۱۸ زمان و مکان شناسی یا قلمرو اجرای قانون در زمان و مکان