مطابق بند ۳ ماده ۱۹۰ قانون مدنی مورد معامله باید معین باشد

مطابق بند ۳ ماده ۱۹۰ قانون مدنی مورد معامله باید معین باشد و گرنه معامله باطل خواهد بود. معین باشد یعنی بین دو یا چند چیز مردد نباشد. مثل اینکه شخصی که دارای دو اتومبیل مختلف است یکی از آن دو را به طور غیر مشخص به کسی که تمام خصوصیات هر دو دستگاه را میداند بفروشد همچنین مستفاد از مواد ۴۷۲ و ۶۹۴ قانون مدنی). برخی ها معلوم بودن و معین بودن مورد معامله را یکی میدانند، اما مشاهده کردیم که با یکدیگر تفاوت دارند. به دلالت ماده ۲۱۶ قانون مدنی در عقودی که مسامحه ای هستند علم اجمالی به مورد معامله کافی است مثل هبه یا صلح.