مطابق قوانین جاری کشور از جمله ماده واحده قانون راجع به رشد

مطابق قوانین جاری کشور از جمله ماده واحده قانون راجع به رشد متعاملین مصوب ۱۳۱۳ و رأی وحدت رویه شماره ۳۰ مورخ ۱۳۶۴/۱۰/۳ و رویه موجود در محاکم و ادارات، هر فردی که به سن ۱۸ سال شمسی رسیده باشد خود به خود از حجر خارج شده و رشید محسوب می شود و نیازی به صدور حکم رشد ندارد. اما چنانچه شخصی پس از رسیدن به سن بلوغ دختر ۹ سال قمری و پسر ۱۵ سال قمری ادعا کند که به رشد فکری رسیده و خودش می تواند بدون دخالت ولی قهری یا قیم درباره اموال و معاملات مالی خود تصمیم گیری کند، می تواند درخواست اثبات رشد مطرح نماید. دادگاه خانواده پس از مصاحبه با فرد و پرسش سؤالاتی در زمینه مسائل مالی، اگر رشد فکری وی را احراز نماید حکم به اثبات رشد یا گواهی رشد صادر میکند و شخص پس از آن هر چند به سن ۱۸ سال نرسیده است اما ب. ت. ب. صدور حکم رشد قادر خواهد بود اموال خود را اداره کند و در مسائل مالی با دیگران معامله نماید. نسبت به تحلیل و بررسی بیشتر درباره سن رشد در ایران ب. ت. ب. طولانی شدن بحث و قبول رویه قضایی و ادارات به نحو فوق و بدیهی بودن این مسئله از ورود به این بحث خودداری میشود. بنا به مراتب گفته شده در حقوق ایران قبل از سن ۱۸ سالگی اصل بر عدم رشد و پس از آن اصل بر صحت و سلامت افراد رشد است؛ مگر اینکه خلاف این دو ثابت شود.