معرفی ضامن برای اجرای حکم غیابی

چون پیش بینی میشود که در مواردی خواهان دادگاه را از نشانی درست خوانده که در سامانه ثنا ثبت نام ننموده) بی خبر بگذارد یا فرض آگاهی خوانده دادباخته از جریان دادرسی و حکم نادرست در آید و اجرای آن به این جهت آسیب ناروا به او وارد سازد، قانونگذار تاسیس معرفی ضامن معتبر و اخذ تامین مناسب را راه انداخت تا با چنین پیش آمدی از آن محل خوانده داد باخته بتواند خسارت وارد شده در اجرای حکم غیابی را بستاند (تبصره ۲ ماده ۳۰۶ ق..د. این نهاد اگرچه به خودی خود ارزشمند است اما چون اولا: در بسیاری از موارد ناکارا برای پوشش کامل خسارت داد باخته غیابی است ثانیا: مدت زمان بقای ضمانت تامین یا وثیقه دریافت شده از دادبرده را مشخص نمی سازد و معلوم نیست این پیوند و تعهد تا به کی ادامه دارد و ضامن و کفیل تا چه زمانی در قید ضمانت و کفالت هستند؟ در نتیجه درخور نقد جدی است. ۱ - تبصره ۲ ماده ۳۰۶ ق.آ.د. م: «اجرای حکم غیابی منوط به معرفی ضامن معتبر یا اخذ تامین متناسب از محکوم له خواهد بود. مگر اینکه دادنامه یا اجرائیه به م. ع. غایب ابلاغ واقعی شده و نامبرده در مهلت مقرر از تاریخ ابلاغ دادنامه و اخواهی نکرده باشد. ممکن است داد باخته پس از اجرای حکم با رعایت شرایطی در مقام واخواهی برآید و در نتیجه آن حکم غیابی گسیخته شود. چون با اجرای حکم بازگشت از اجرا امکان پذیر نیست برای داد باخته ای که به ناروا بر پایه حکم غیابی فسخ شده و اجرای آن زیان دیده است، تنها سازوکار دادخواهی برای بازیافت خسارت وجود دارد. ماده ۳۰۷ ق.آ.د.م مقر می دارد: «چنانچه م. ع. غایب پس از اجرای حکم واخواهی نماید و در رسیدگی بعدی حکم به نفع او صادر شود، خواهان ملزم به جبران خسارت ناشی از اجرای حکم اولی به واخواه م. ب.. در این خصوص چون ورود زیان و میزان آن نیازمند رسیدگی قضایی است و از ماموریت و دامنه وظایف دایره اجرا به دور است بنابراین داد باخته به موجب حکم غیابی داد برده به موجب حکم تازه ناگزیر به دادخواهی است و می تواند از محل تامین سپرده شده از سوی طرف برابر تبصره ۲ ماده ۳۰۶ ق.آ.د. م) برای پوشش این زبان بهره مند شود.