معنای قولنامه

معنای قولنامه ▪مفهوم قولنامه زاییده زندگی پیچیده و پرتشریفات دنیای کنونی است که در آن برای انجام یک معامله کوچک نیاز به یک سری مجوزها و پرداخت عوارض و هزینه های مختلف است و معمولاً برای متعاقدین انجام این مقدمات به راحتی و در یک مدت زمان کوتاه و بدون هزینه و یا با هزینه اندک قابل انجام نیست و در نتیجه طرفین که قصد انجام معامله را دارند برای این که اطمینان از وقوع پس از انجام مقدمات و تحمل هزینه ها را داشته باشند به انعقاد قولنامه مبادرت می ورزند و عقد نهایی را به زمان بعد و پس از انجام مقدمات محول می کنند. ▪قولنامه قراردادی است که به موجب آن طرفین تعهد می کنند که در آینده مشخص عمل حقوقی معینی را انجام دهند و یا عقدی را در آینده منعقد کنند؛ آن عقد ممکن است بیع یا اجاره یا ازدواج یا شرکت و غیره باشد، این تعهد متقابل را «پیش قرارداد» نیز می توان نامید. ▪فروشنامه یا مبایعه نامه عبارت از نوشته ای عادی است که حاکی از وقوع قطعی عقد بیع با تمام ارکان آن و متضمن قصد متعاملین بر انجام بیع و انتقال ملک مورد معامله است و موضوع آن به هیچ وجه تعهد بر انتقال نیست و باید از قولنامه تمیز داده شود، زیرا یک مبایعه نامه حقوقی حکایت از قصد متعاملین بر انشای عقد و انعقاد آن به طور کامل دارد. مطالعه مطلب کامل با لمس instant view پیشنهاد می شود. Add a comment بختیار سید نظامی بررسی لزوم قولنامه در فقه امامیه محمود کهنی خشکبیجاری دانش آموخته کارشناسی ارشد حقوق خصوصی دانشگاه گیلان دکتر عباداله رستمی چلکاسری استادیار گروه حقوق دانشگاه گیلان جایگاه فقهی و حقوقی معاملات معارض در حقوق موضوعی ایران دکتر بهنام اسدی قولنامه و ادله اعتبار آن علیرضا لطفی ماهیت حقوقی قولنامه و آثار آن ناصر طاهری عقد غیر نافذ نفوذ در لغت به معنی اثر داشتن و عدم نفوذ به مفهوم بی اثری است و در اصطلاح، عدم نفوذ، حالتی است مانند بطلان، که ‌عقد اثر حقوقی ندارد و بی‌اعتبار است؛ منتها چون ارکان اساسی عقد وجود دارد و نقصی را که سبب بی‌اعتباری آن شده است می‌توان جبران کرد، این عنوان با «بطلان» تفاوت پیدا می‌کند. برای مثال، فرد ناتوانی در اثر ترس از اجرای تهدید نامشروع زورمندی، اختیار خود را از دست می‌دهد و به معامله‌ای می‌پردازد که راضی به انجام آن نیست. چنین معامله‌ای را قانون بی‌اثر می‌داند ولی از آنجا که مکره می‌تواند با دادن «رضا» معاملۀ ناقص را اجازه دهد، بایستی آن را غیر نافذ خواند نه باطل. بدین ترتیب «عدم نفوذ» بمعنی عام کلمه بر هر عقدی که دارای اثر حقوقی نباشد گفته می‌شود ولی بمعنای خاص عدم نفوذ ویژه عقدی است ناقص که قابلیت تکامل را دارد و با ضمیمه شدن رضای بعدی حیات حقوقی می‌یابد. امامی، حسن، حقوق مدنی، ص۱۷۷، تهران، انتشارات کتابفروشی اسلامی، سال ۱۳۴۰، چاپ سوم. علت عدم نفوذ عقد غیر نافذ، عموماً این است که عقد فاقد رضای معتبر شخصی است که رضای او در عقد، لازم شمرده شده است. به بیان دیگر معامله از سوی طرفین باید از روی اختیار باشد. برای مطالعه مطلب instant view را لمس کنید. Add a comment بختیار سید نظامی