مقررات مربوط به شغل وکالت و رسوم کانون وکلای پاریس (2)
نویسندگان:
اسدالله طباطبایی دیبا
منبع:
کانون وکلا 1332 شماره 34
حوزههای تخصصی:
حوزههای تخصصی حقوق کلیات سایر
دریافت مقاله
آرشیو
آرشیو شمارهها:
۱۵۴
سال ۱۳۸۷ (۱)
- کانون وکلا 1387 شماره 200 و 201
سال ۱۳۸۶ (۲)
- کانون وکلا 1386 شماره 198 و 199
- کانون وکلا 1386 شماره 196 و 197
سال ۱۳۸۵ (۲)
- کانون وکلا 1385 شماره 194 و 195
- کانون وکلا 1385 شماره 192 و 193
سال ۱۳۸۴ (۳)
- کانون وکلا 1384 شماره 191
- کانون وکلا 1384 شماره 190
- کانون وکلا 1384 شماره 188 و 189
سال ۱۳۸۳ (۲)
- کانون وکلا 1383 شماره 186 و 187
- کانون وکلا 1383 شماره 184 و 185
سال ۱۳۸۲ (۲)
- کانون وکلا 1382 شماره 183
- کانون وکلا 1382 شماره 180 و 181
سال ۱۳۸۱ (۳)
- کانون وکلا 1381 شماره 177
- کانون وکلا 1381 شماره 178 و 179
- کانون وکلا 1381 شماره 176
سال ۱۳۸۰ (۴)
- کانون وکلا 1380 شماره 175
- کانون وکلا 1380 شماره 174
- کانون وکلا 1380 شماره 173
- کانون وکلا 1380 شماره 172
سال ۱۳۷۹ (۱)
- کانون وکلا 1379 شماره 171
سال ۱۳۶۹ (۲)
- کانون وکلا 1369 شماره 152 و 153
- کانون وکلا 1369 شماره 150 و 151
سال ۱۳۶۸ (۱)
- کانون وکلا 1368 شماره 148 و 149
سال ۱۳۵۷ (۲)
- کانون وکلا 1357 شماره 142
- کانون وکلا 1357 شماره 143 و 144 و 145
سال ۱۳۵۶ (۳)
- کانون وکلا 1356 شماره 141
- کانون وکلا 1356 شماره 139 و 140
- کانون وکلا 1356 شماره 138
سال ۱۳۵۵ (۲)
- کانون وکلا 1355 شماره 136 و 137
- کانون وکلا 1355 شماره 134
سال ۱۳۵۴ (۳)
- کانون وکلا 1354 شماره 133
- کانون وکلا 1354 شماره 132
- کانون وکلا 1354 شماره 131
سال ۱۳۵۳ (۳)
- کانون وکلا 1353 شماره 128 و 129
- کانون وکلا 1353 شماره 127
- کانون وکلا 1353 شماره 126
سال ۱۳۵۲ (۴)
- کانون وکلا 1352 شماره 125
- کانون وکلا 1352 شماره 124
- کانون وکلا 1352 شماره 123
- کانون وکلا 1352 شماره 122
سال ۱۳۵۱ (۳)
- کانون وکلا 1351 شماره 121
- کانون وکلا 1351 شماره 120
- کانون وکلا 1351 شماره 119
سال ۱۳۵۰ (۲)
- کانون وکلا 1350 شماره 118
- کانون وکلا 1350 شماره 116 و 117
سال ۱۳۴۸ (۴)
- کانون وکلا 1348 شماره 115
- کانون وکلا 1348 شماره 114
- کانون وکلا 1348 شماره 113
- کانون وکلا 1348 شماره 112
سال ۱۳۴۷ (۳)
- کانون وکلا 1347 شماره 110 و 111
- کانون وکلا 1347 شماره 109
- کانون وکلا 1347 شماره 108
سال ۱۳۴۶ (۴)
- کانون وکلا 1346 شماره 107
- کانون وکلا 1346 شماره 106
- کانون وکلا 1346 شماره 105
- کانون وکلا 1346 شماره 104
سال ۱۳۴۵ (۳)
- کانون وکلا 1345 شماره 103
- کانون وکلا 1345 شماره 102
- کانون وکلا 1345 شماره 101
سال ۱۳۴۴ (۶)
- کانون وکلا 1344 شماره 100
- کانون وکلا 1344 شماره 99
- کانون وکلا 1344 شماره 98
- کانون وکلا 1344 شماره 97
- کانون وکلا 1344 شماره 96
- کانون وکلا 1344 شماره 95
سال ۱۳۴۳ (۶)
- کانون وکلا 1343 شماره 94
- کانون وکلا 1343 شماره 93
- کانون وکلا 1343 شماره 92
- کانون وکلا 1343 شماره 91
- کانون وکلا 1343 شماره 90
- کانون وکلا 1343 شماره 89
سال ۱۳۴۲ (۶)
- کانون وکلا 1342 شماره 88
- کانون وکلا 1342 شماره 87
- کانون وکلا 1342 شماره 86
- کانون وکلا 1342 شماره 85
- کانون وکلا 1342 شماره 84
- کانون وکلا 1342 شماره 83
سال ۱۳۴۱ (۴)
- کانون وکلا 1341 شماره 82
- کانون وکلا 1341 شماره 81
- کانون وکلا 1341 شماره 80
- کانون وکلا 1341 شماره 79
سال ۱۳۴۰ (۴)
- کانون وکلا 1340 شماره 78
- کانون وکلا 1340 شماره 77
- کانون وکلا 1340 شماره 76
- کانون وکلا 1340 شماره 75
سال ۱۳۳۹ (۵)
- کانون وکلا 1339 شماره 74
- کانون وکلا 1339 شماره 73
- کانون وکلا 1339 شماره 72
- کانون وکلا 1339 شماره 71
- کانون وکلا 1339 شماره 70
سال ۱۳۳۸ (۵)
- کانون وکلا 1338 شماره 69
- کانون وکلا 1338 شماره 67 و 68
- کانون وکلا 1338 شماره 66
- کانون وکلا 1338 شماره 65
- کانون وکلا 1338 شماره 64
سال ۱۳۳۷ (۶)
- کانون وکلا 1337 شماره 63
- کانون وکلا 1337 شماره 62
- کانون وکلا 1337 شماره 61
- کانون وکلا 1337 شماره 60
- کانون وکلا 1337 شماره 59
- کانون وکلا 1337 شماره 58
سال ۱۳۳۶ (۶)
- کانون وکلا 1336 شماره 57
- کانون وکلا 1336 شماره 56
- کانون وکلا 1336 شماره 55
- کانون وکلا 1336 شماره 54
- کانون وکلا 1336 شماره 53
- کانون وکلا 1336 شماره 52
سال ۱۳۳۵ (۵)
- کانون وکلا 1335 شماره 51
- کانون وکلا 1335 شماره 50
- کانون وکلا 1335 شماره 49
- کانون وکلا 1335 شماره 48
- کانون وکلا 1335 شماره 47
سال ۱۳۳۴ (۶)
- کانون وکلا 1334 شماره 46
- کانون وکلا 1334 شماره 45
- کانون وکلا 1334 شماره 44
- کانون وکلا 1334 شماره 43
- کانون وکلا 1334 شماره 42
- کانون وکلا 1334 شماره 41
سال ۱۳۳۳ (۴)
- کانون وکلا 1333 شماره 40
- کانون وکلا 1333 شماره 39
- کانون وکلا 1333 شماره 38
- کانون وکلا 1333 شماره 37
سال ۱۳۳۲ (۷)
- کانون وکلا 1332 شماره 36
- کانون وکلا 1332 شماره 35
- کانون وکلا 1332 شماره 34
- کانون وکلا 1332 شماره 33
- کانون وکلا 1332 شماره 32
- کانون وکلا 1332 شماره 31
- کانون وکلا 1332 شماره 30
سال ۱۳۳۱ (۷)
- کانون وکلا 1331 شماره 29
- کانون وکلا 1331 شماره 28
- کانون وکلا 1331 شماره 27
- کانون وکلا 1331 شماره 26
- کانون وکلا 1331 شماره 25
- کانون وکلا 1331 شماره 24
- کانون وکلا 1331 شماره 23
سال ۱۳۲۹ (۸)
- کانون وکلا 1329 شماره 20 و 21 و 22
- کانون وکلا 1329 شماره 18 و 19
- کانون وکلا 1329 شماره 16 و 17
- کانون وکلا 1329 شماره 15
- کانون وکلا 1329 شماره 14
- کانون وکلا 1329 شماره 13
- کانون وکلا 1329 شماره 12
- کانون وکلا 1329 شماره 11
سال ۱۳۲۸ (۲)
- کانون وکلا 1328 شماره 10
- کانون وکلا 1328 شماره 9
سال ۱۳۲۷ (۸)
- کانون وکلا 1327 شماره 8
- کانون وکلا 1327 شماره 7
- کانون وکلا 1327 شماره 6
- کانون وکلا 1327 شماره 5
- کانون وکلا 1327 شماره 4
- کانون وکلا 1327 شماره 3
- کانون وکلا 1327 شماره 2
- کانون وکلا 1327 شماره 1
چکیده
متن
بعضی از قواعد و مقررات ذیل که در قانون یذکر نشده منتهی در عرف و عادات وکلا وجود دارد فوقالعاده سخت بنظر میرسد اما باید اذعان داشت که در هر حال این سختگیری منطقی و صحیح است.
نه و کلای پاریس و نه وکلای هر ایالت دیگر فرانسه حق ندارند بکارهای تجارتی و انتفاعی دست زده با مدیریت شرکتی را قبول نمایند بلکه تنها مجازند مشاوره حقوقی شرکتها را بعهده بگیرند.علت این امر با اندکی تفکر و تعمق واضح میگردد.
چنانکه اخیرا مشاهده شد،یکی از آقایان وکلای پاریس بمنظور آنکه بتواند مدیر شرکتی شده در منافع آن سهیم گردد از شغل وکالت کنارهگیری کرد علت این امر مستهجن یا غیر قانونی بودن عملیات آن شرکت نبود بلکه علت اساسی تناقص کار انتفاعی با ایدهآل وکالت بود.چگونه میتوان کسیرا که با گرفتن حقوق ماهیانه قسمت مهمی از اوقات خویش را صرف ادارهء امور تجارتی دیگران نماید«بیغرض»دانست؟راست است که عمل وی بمعنی اخص حقوقی تجارت نیست ولی معذلک داخل جرگهء اشخاصی است که شغل آنان سودطلبی است.نیرو و قدرت او صرفنظر از طریق مصروف آن فقط بیک راه خرج میشود و آن کسب مال و منال است.
آیا وکلیی که در کار ادارهء امور تجارتی مداخله میکند میتواند استقلال داشته باشد؟ حقیقت امر اینستکه چنین وکیلی دارای بیطرفی قضائی نمیتواند باشد.اگر در تنظیم قراردادی که باید تمام هم خود را مصروف حفظ و تأمین منافع مشتری خویش سازد اقدام نماید و خود از نظر مدیریت امور تجارتی در آن ذینفع باشد چگونه میتواند موقعی که از آن قرارداد در محکمه استفاده میکند درستی و صداقت و مخصوصا«بیغرضی و استقلال»را که دو شرط عمدهء وکالت اوست مراعات نماید؟بیغرض و مستقل نیست زیرا خود در دعوای مطروحه ذینفع است.در هر صورت چنین شخصی ممکنست بسیار مرد شریف و درستکاری بوده برای مشتریان خویش مباشر امین و خدمتگزاری باشد اما بمعنی حقیقی کلمهء قدیم فرانسوی«وکیل»نمیتواند باشد.
اگر بخواهیم علاوه بر آنچه گفته شد تصویری از وکیل مجسم سازیم باید مراتب زیرین را اضافه کنیم:
1-وکیل باید ظاهرا مردی متین و موقر باشد.قدما مایل بودند که وکیلشان مردی 50 ساله باشد یا لااقل قیافهء ظاهری او مانند مرد پنجاه سالهای بنماید.وکیل در آنزمان میتوانست صورت خود را بتراشد یا ریش داشته باشد یا فاوری( sirovaF ) بگذارد اما نمیتوانستت سبیلهای خود را بتراشد.
2-چه در قدیم و چه امروز وکیل نمیتواند در خانهء اجارهای سکونت داشته باشد از هر نوع تبلیغات صریح و ضمنی باید خودداری کند نباید کاغذ آدرسی داشته باشد یا نام خود را روی صفحات لوایح چاپ یا روی پلاک منزل خویش عناوین شغلی خود را ذکر نماید.
3-وکیل در مراودات و معاشرتهای خود محدود است.تا بیست الی 15 سال پیش حتی وکیل نمیتوانست کسی را جز موکل خویش در منزلش بپذیرد و یا غیر از وکلای اصحاب دعوی کسیرا ملاقات نماید-در دفتر کار دلالان حضور پیدا کند یا کسی جز همکاران و افراد صنف خودش رفت و آمد نماید-همیشه باید محرم اسرار مردم باشد. هرگاه وکیل طرف از او تقاضای ارائه سندی را نماید با کمال ادب و احترام بدون آنکه مطالبهء رسیدی بکند سند مزبور را در اختیار او بگذارد وکیل طرف هم بنوبهء خود از آن سند که گم شدنش بنفع موکل او و وجودش باعث محکومیت مشارالیه است با کمال امانت و صداقت محافظت کند تا موقعی که سند را مسترد دارد.
از آنچه گذشت و نیز آنچه بعدا بیان میشود نباید تعجب نمود.زیرا طبقهء وکلا که از ازمنهء قدیم در میان جامعه فرانسه مقامی عالی را احراز نمودهاند و در نتیجه نفوذ طبیعی محیط و خانوادهم و رعایت مقررات صنفی و انضباط سخت و دقیقی که شمهای از آن بیان شد دارای اخلاقی فوقالعاده پسندیده گردیدهاند و برعایت این مقررات عادت کرده و بمصداق«العادة طبع ثان»این عادت برای آنان طبیعت شده است.
در مقابل رعایت مقررات فوق بکسی مدال یا نشان داده نمیشود بلکه این وظیفهء عادی و معمولی وکلا است.بهتر است ذیلا نظریهء اشخاص بارزی را که کانون وکلای پاریس بهمکاری آنان مباهات میکند دربارهء آن کانون متذکر شویم.
اگسو uaesseugA میگوید:«وکالت همانقدر قدیم است که قضاوت و همان اندازه نجیب است که پرهیزکاری و تقوی و همانقدر وجودش لازمست که عدالت».... و وکیل با وجود رعایت آنهمه قید و بند اخلاقی و مقررات انضباطی همیشه از استقلال خود خرسند و راضی بوده با رعایت آن مقررات در حفظ استقلال مصر و استقلالش از تمام مشاغل آزاد دیگر زیادتر است.»
بلارت tralleB دادستان استان اسبق پاریس اظهار عقیدهء فوق را تکمیل کرده میگوید:«صنف وکلا اجتماعی از مردان متشخص و بهترین و لایقترین مردان است.... اگر چه پاکی معمولی کافی است ولی معهذا این پاکی وکلای فرانسه را وارد مذهب بیعیب و نقص و غیرقابل ملامت بودن میسازد.»«تقوی و پرهیزکاری که از همه جا رانده شود آخرین پناهگاه خود را نزد وکلا میابد.»
ممکنست بعضی عبارات فوق را لفاظی و عبارتپردازی بدانند و بگویند چگونه میتوان در زیر این سخنان صورت حقیقی بارو uaerraB را تشخیص داد؟ولی بگذارید هر چه میخواهند بگویند تعاریف فوق برای چاپ شدن نوشته نشده بلکه مقتبس از خاطرات شخصی افراد جلیلالقدری است.
تی بو uaeduaebihT مشاور دولتی امپراطوری اول که مخالف تمام تشکیلات اداری بوده راجع به بارو uaerraB میگوید:«بارو پناهگاه غیرقابل تعرض علم و شرافت و استقلال و افتخارات است».اینست عقیدهء مردی که حقیقت را آرایش نداده واضح و عریان نمایانده است باین شخص نسبت عفو و اغماض نمیتوان داد.از وکلا برای برائتشان سخن نرانده بلکه صداقت و نازکبینی خود را نشان داده است.مشارالیه آنانرا در کفهء مقابل قضاتیکه درستکاریشان مورد شک و تردید است قرار داده میگوید:«این قضاوت بیشتر آشتی ده بوده وسائلی را در اختیار دارند که از زیر بار قانون بطور ملایم شانه خالی کنند و خارج از محیط دادگاه آنچه را که حقیقت نیست موافق حق و عدالت سازند.وکلا برعکس جنایتی عظیم میپندارند و از لغزشهائی که وجدانشان را جریحهدار سازد احتراز میجویند. کسیسکه بخواهد مرتکب عمل خلاف قانونی شود نمیتواند آنها را مشاور خویش قرار دهد. این است آنچه از تمام بیانات فوق مهمتر و پرارزشتر است.
باید بحال کسانیکه بعظمت این رفتار پی نمیبرند گریست.زیرا کانون وکلای پاریس این رویه و خط مشی را قرنها است تعقیب مینماید و در آن وکیلی یافت نمیشود که بر این گذشتهء پر افتخار نبالد.باید در نظر داشت که«تکامل»در تمام شئون زندگی جاری است.ولی متأسفانه این کلمه دارای دو جنبه یکی ظاهری و دیگری باطنی است. چه بسا کسانیکه جنبهء باطنی را گرفته و جنبهء ظاهری را رها کردهاند و برعکس چه بسیار اشخاصی که پوست را گرفته و مغز را بدور انداختهاند.
برای آنانکه گذشته را دوست دارند(محافظهکاران)و آنانکه امید خود را در آینده گذاردهاند(ترقیخواهان)باید لفظ تکامل را که خیلی آسان ادا میشود از نظر کانون وکلای پاریس که تشکیلاتی قدیمی و متقدر است تعبیر کرد تا سوء تفاهم برطرف گردد.
تبلیغات
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
