مقصود از تأسیسات» در اینجا اموال منقولی است که در ملکه نصب

۱۴۵۳. مقصود از تأسیسات» در اینجا اموال منقولی است که در ملکه نصب شده و قابل جابه جایی است به گونه ای که نقل آنها مستلزم خرابی یا نقص خود مال یا محل آن نشود مانند ماشین آلات و سامانه های آبیاری قابل جابه جایی و همچنین دستگاه هایی که با پیچ و مهره و یا وسیله دیگری به زمین متصل گردیده و با باز کردن آنها جابه جایی دستگاه شدنی می گردد و نیز کلیه کارخانه هایی که نظر به طرز ساختمان جزو بنای عمارتی نباشده (ماده ۲۱ ق.م.). چنانچه در محلی که باید خلع ید شود تأسیساتی متعلق به محکوم له بوده و پیش از تصرف م. ع. د. ملک وجود داشته باشد معمولاً خواهان مالک این امر را در دادخواست تصریح می نماید؛ در این صورت چنانچه دادگاه تعلق آنها را به خواهان احراز کند تکلیف آنها را در حکم مشخص نموده و ید م. ع. از ملکه با لحاظ این امر خلع می شود. به هر روی تکلیف تأسیسات موجود در ملک از حیث تعلق آنها به هر یک از طرفین باید در حکم خلع ید مشخص شده باشد. همچنین ب. ت. ب. اوصاف ملک مورد خلع ید نیز تعلق آنها به محکوم له می تواند مشخص باشد؛ مانند آنکه حکم خلع ید از یک کارخانه یا کارگاه تولید شن و ماسه با کوره آجریزی صادر شده باشد؛ در چنین حالاتی، وجود تأسیسات در ملک اجرای حکم خلع ید را با دشواری روبه رو نمی کند زیرا حکم خلعید با وجود تأسیسات متعلق به محکوم له در ملک، اجرا می شود. اما، چنانچه تعلق تأسیسات به محکوم له به ترتیبی که گفته شد، ب. ت. ب. حکم مشخص نباشد باید تأسیسات را مانند سایر اموال منقول، موجود در ملک متعلق به م. ع. تلقی نمود؛ ملاک بخش نخست ماده ۱۸ ق.ا.ا.م. بر این امر دلالت دارد.