نحوه تصرف خوانده

در ماده ۳۰۸ قانون مدنی تصریح شده است که غصب عبارت است از استیلا بر حق غیر به نحو عدوان و در ماده ۳۰۸ قانون فوق الذکر نیز آمده است اثبات ید بر مال غیر بدون مجوز در حکم غصب م. ب.. ب. ت. ب. دو ماده فوق الذکر در دعوای خلع ید خوانده باید متصرف مال غیر منقول باشد که در این خصوص تصرف چه معیاری دارد و مراد از تصرف چه چیزی م. ب.. برخی از فقها صرف مداخله سطحی در مال غیر را بدون اینکه مداخله کننده قادر به اعمال اراده خود بر آن باشد برای توقف غصب کافی ندانسته اند و به نظر آنان وقتی استیلا بر مال صدق می کند که متصرف علاوه بر تسلط ظاهری بر مال بتواند اراده خود را بر آن اعمال کند؛ لذا عبور موقت در راه و سکونت چند ساعته در ملک را برای تحقق استیلا کافی نمی داند (ملا احمد نراقی، مشارق الاحکام صفحه ۳۳۳، به نقل از دکتر غلامرضا طیرانیان دعاوی تصرف، انتشارات گنج دانش، چاپ سوم، ۱۳۸۷، صفحه (۳۰) بنابراین در خصوص معیار تحقق تصرف خوانده بنظر می رسد که باید به عرف رجوع نمود لذا؛ اگر قاضی دادگاه بعد از تحقیقات مقتضی به نتیجه رسید که خوانده در ملک مورد تنازع سکونت چند ساعته داشته است از لحاظ عرفی تصرف خوانده احراز نمی گردد.