نفساخ نوعی از قطع رابطه ی حقوقی است که در یک قراردادی

نفساخ نوعی از قطع رابطه ی حقوقی است که در یک قراردادی ممکن است برای طرفین پیش بینی شود و آن رویدادی است که در صورت تحقق آن می توان پایان رابطه ی حقوقی طرفین عقد را به آن موکول و منوط کرد. این نوع انحلال عقد نه مانند قاله است که به رضایت دو جانبه نیازمند باشد و نه از گونه ی فسخ که به اراده ی یک طرف و بدون جلب رضایت طرف دیگر محقق شود بل که با وقوع حادثه ی مورد نظر و بدون اراده ی طرفین قرارداد عقد موجود به طور خودکار و اتوماتیک منحل میشود و در این صورت هیچ یک از دو طرف در مقابل طرف دیگر هیچ تعهدی نخواهد داشت. مثل این که در پیمان شرط شود که در صورت اثبات فقدان اعتبارات پروژه پیمان منحل شده و فاقد آثار حقوقی باشد. در این صورت هرگاه کشف شود که کارفرما بدون تأمین منابع مالی به انعقاد پیمان دست یازیده، بدون اراده ی کارفرما و پیمانکار پیمان منحل شده تلقی می گردد و هیچ طرفی در مقابل طرف دیگر، تعهدی نخواهد داشت. در اصطلاحهای Termination و Cancellation نمی توان مفهوم انفساخ در نظام حقوقی ایران را مشاهده کرد و نگارنده اصطلاح مشابه انفساخ را در رژیم حقوقی کامن لا ندیده است و شاید این منحصر به سیستم حقوق ایران باشد. حال با عنایت به توضیحات بالا و شناخت سه سبب انحلال قرارداد (اقاله فسخ - نفساخ) باید دید ماده ۴۸ شرایط عمومی پیمان با کدام یک از اسباب بالا مطابقت دارد.