نگارنده بر این باور است که در دعوای فسخ قرارداد چنان که

نگارنده بر این باور است که در دعوای فسخ قرارداد چنان که در رأی دادگاه و پرسش بالا آمده هنگامی می توان به بطلان و صحت قرارداد پرداخت و ورود کرد که موارد و وضعیت های مزبور مورد اختلاف و دعوای طرفین باشد. در غیر این صورت وقتی ۱. رأی شماره ۹۱۰۹۹۷۵۱۱۲۹۰۱۳۷۰ مورخ ۱۳۹۱/۱۰/۲۰ شعبه ۳۴ دادگاه عمومی حقوقی مشهد، به نقل از دکتر … حقوق دعاوی قواعد عمومی دعاوی)، شرکت سهامی انتشار، چاپ اول، سال ۱۳۹۲، صص ۱۹ تا ۲۱. طرفین دعوا در صحت و درستی قرارداد مورد ترافع تردید ندارند و با انکا و ابتنای بر قرارداد صحیح میان خود فقط راجع به فسخ قرارداد اختلاف دارند و تنها حقوق برخاسته از آن را در معرض قضاوت دادگاه قرار داده اند، دادگاه نمیتواند در درستی قرارداد تردید کند و وارد رسیدگی به صحت و بطلان قرارداد شود. به سخنی دیگر، وقتی خواهان با اعتقاد بر درستی و صحت قرارداد و فقط با ادعای فسخ آن به سبب تدلیس دعوای خود را تنظیم و اقامه میکند و از آن طرف نیز خ. د. م. پاسخ به دعوای مزبور بدون این که متعرض بی اعتباری و بطلان قرارداد شود تنها از حیث فوریت اعمال خیار تدلیس و عدم رعایت ضابطه فوریت دعوای خواهان را مردود میشمرد حتی اگر به واقع نیز قرارداد مورد اختلاف فاقد یکی از شرایط اساسی یا اختصاصی صحت معامله باشد، دادگاه نمی تواند به تشخیص خود و بدون این که صحت و بطلان عقد محل اختلاف طرفین باشد قرارداد مزبور را بر اساس شرایط اساسی یا اختصاصی صحت معامله محک بزند و مورد سنجش قرار بدهد.