پرونده شماره ۳۸۸/۳۷ شعبه ۴ دادگاه بخش تهران — موضوع

موضوع: اختلاف در میزان اجاره بها و تقدم گفته مستأجر. در خصوص مطالبه مبلغ یک هزار و پانصد ریال اجاره بها گرچه وقوع عقد اجاره بین طرفین و سکونت خوانده از ۱۳۳۷/۱/۲۲ الی ۱۳۳۷/۶/۱۵ در یک باب اتاق ملکی خ. ب. م. دادنامه شماره و اقاریر خ. د. ج. دادرسی به نظر محرز است، ولی نظر به این که بر طبق مفاد دادخواست تقدیمی خواهان مال الاجاره مقرر بین طرفین را مطالبه کرده است و ادعای وی در مورد میزان اجرة المسمی مقرون به هیچ دلیلی نمی باشد، و بالنتیجه استحقاق نامبرده در بیش از مقدار ماهیانه یکصد و پنجاه ریال که خوانده به آن اعتراف کرده است در نظر دادگاه مدلل نیست. نظر به این که ادعای خوانده نیز نسبت به پرداخت مال الاجاره مقرون به هیچ دلیلی نمی باشد و موضوع نیز انطباقی با شق ماده ۱۳۱۲ قانون مدنی ندارد و بنابراین تحقیقات محلی نیز بر طبق مستفاد از ماده ۱۳۰۷ قانون مزبور نمی تواند انجام تعهد خوانده را در مورد پرداخت دین خود اثبات کند، لذا خوانده محکوم می شود که مبلغ ۷۱۵ ریال بابت اجاره بهای یک باب اتاق مسکونی وی از ۱۳۳۷/۱/۲۲ الی ۱۳۳۷/۶/۱۵ به خواهان بپردازد و در مورد بقیه خواسته خواهان محکوم به بیحقی میشود و در خصوص مطالبة مبلغ یک هزار ریال بابت خسارات رأی نسبت به طرفین حضوری و پژوهش پذیر است. رأی مورخ ۱۳۳۹/۸/۹؛ موضوع: اختلاف در میزان اجاره بها و اعتبار امر قضاوت شده.