بررسی محکومیت های منجر به مجازات تبعی

توجه به الفاظ ماده 25 قانون مجازات اسلامی مبرهن است که معیار مجازات تبعی نیز همانند مجازاتهای تکمیلی مجازات قضایی است نه مجازات قانونی. به دیگر سخن، برای تشخیص وجود یا عدم وجود مجازات تبعی باید محکومیت قطعی کیفری مجرم را در نظر گرفت، یعنی میزان مجازاتی که قاضی، مجرم را بدان محکوم کرده است و ب. ت. ب. آن مجازات تبعی در نظر گرفته می‌شود، نه میزان مجازاتی که قانونگذار برای جرم مربوطه در قانون پیش‌بینی کرده است و ب. ت. ب. آوردن قید مجازات حبس در بندهای مذکور لذا صرفا مجازات‌های حبس تعزیری مشمول بندهای اعلامی منجر به محکومیت مجازات تبعی می‌گردد. نظر ابرازی قطعا آنچه مد نظر قانونگذار م. ب. ماهیت جرم و مجازات آن جرم م. ب.. درحالی که ارفاقات قانونی از جمله تعلیق حکم، تعویق حکم و مجازاتهای جایگزین حبس نمی‌تواند مانع محرومیت از حقوق اجتماعی گردد. آنچه در اینجا مهم است شدت جرم ارتکابی است که متهم به خاطر آن از مزایای ماده 26 محروم می‌شود. از طرفی ارفاقات قانونی مربوط به مرحله پس از مجازات اصلی است که قانونگذار مجازات اصلی را بنا به شرایطی تبدیل، تخفیف، تعلیق و تعویق می‌کند و مبنای محرومیت‌های ماده 26 به خاطر جرائم مندرج در ماده 25 م. ب. و ملاک، مجازات قانونی م. ب. نه مجازات مندرج در دادنامه که ممکن است حبس یا سایر مجازات‌ها باشد.