Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home

جستجو در متنِ کاملِ قوانین، آرا و نظریات — برای حقوق‌دانانبه زبانِ خودتان بنویسید چه مشکلی دارید؛ دعوای مربوط، جای مراجعه، مدارک و نمونه‌متن را ساده نشانتان می‌دهیم

حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.

انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز به‌طور ۱۰۰٪ کنترل نشده.

نشست قضایی

تصمیم گیری در خصوص حدود مسئولیت هریک از اشخاص حقیقی و حقوقی درحوادث منتهی به فوت

سبدِ من

#تصمیم‌گیری #فوت #مجازات #شخص_حقوقی #دیه #شخص_حقیقی #کارشناس #خسارت #تشخیص #اکثریت #اقلیت #اثبات #مستند #برق‌گرفتگی #توزیع_برق #برق #رسیدگی #ضمان #مجنی‌علیه #خسارات_وارده #مسئول_جبران_خسارت #نصب_دکل_های_برق #جبران_خسارت #صورتجلسه #رودخانه #هیئت #مسئولیت_مدنی #مرتکب #نماینده #مقررات_ایمنی #مطالبه #قضات #حاکمیت #مجازات_شخص_حقوقی #پیش‌بینی #جرم #شرکت #سبب_اقوی_از_مباشر #تصمیم #قضایی #استان #صورت #فرد #مقصر

خلاصه

این نشست به بررسی حدود مسئولیت اشخاص حقیقی و حقوقی در حوادث منجر به فوت ناشی از برق‌گرفتگی ماهیگیر پرداخته است. اختلاف میان مواضع اکثریت و اقلیت بر سر احراز تقصیر و مسئولیت سازمان توزیع برق یا شخص ماهیگیر بود. نتیجه اینکه مسئولیت پرداخت دیه و خسارت بسته به اثبات تقصیر و رعایت حریم ایمنی، متوجه شخص حقیقی یا حقوقی خواهد بود.

اصلِ حقوقی: مسئولیت جبران خسارت و پرداخت دیه در حوادث منتهی به فوت، منوط به اثبات تقصیر و بررسی شرایط حادثه مطابق با قواعد مسئولیت مدنی و کیفری است.

مستند: مواد 20، 143، 529، 535، 536 و 537 قانون مجازات اسلامی، تبصره ذیل ماده 14 قانون مجازات اسلامی کلیدواذه‌ها: مسئولیت مدنی، حوادث منجر به فوت، تقصیر، سازمان توزیع برق، دیه

متنِ زیر هنوز به‌وسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.

مقدمه
تصمیم گیری در خصوص حدود مسئولیت هریک از اشخاص حقیقی و حقوقی درحوادث منتهی به فوت خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 1397/07/17 در استان گیلان برگزار شد، موضوع بررسی حدود مسئولیت اشخاص حقیقی و حقوقی در حوادث منجر به فوت، به‌ویژه حادثه‌ای که منجر به فوت یک ماهیگیر به دلیل برق‌گرفتگی گردید، مورد بحث قرار گرفت. پرسش اصلی این بود که مسئولیت پرداخت دیه و خسارت بر عهده کدام یک از روسای حوزه یا منطقه‌ای سازمان توزیع برق و شخص ماهیگیر است. هیات عالی بر این باور بود که با رعایت قواعد مسئولیت مدنی، مسئولیت پرداخت دیه و خسارت ممکن است متوجه شخص حقیقی، شخص حقوقی یا هر دو باشد و تشخیص مصداق بر عهده مرجع قضایی خواهد بود. اکثریت اعضای هیات معتقد بودند که در صورت عدم رعایت حریم ایمنی، مسئولیت بر عهده شخص حقوقی و رئیس اداره خواهد بود. در حالی که اقلیت بر لزوم اثبات تقصیر و بررسی دقیق شرایط نصب دکل‌های برق تاکید داشتند و اصل را بر عدم مسئولیت شخص حقوقی قرار دادند، مگر اینکه تقصیر او ثابت شود. در نهایت، بر اساس مواد 20، 529، 535، 536 و 537 قانون مجازات اسلامی، مسئولیت جبران خسارت به اثبات تقصیر و شرایط حادثه بستگی دارد. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1397/07/17 برگزار شده توسط: استان گیلان/ شهر رشت
موضوع
تصمیم گیری در خصوص حدود مسئولیت هریک از اشخاص حقیقی و حقوقی درحوادث منتهی به فوت
پرسش
شخصی که در حال ماهیگیری تفریحی در کنار رودخانه محلی بوده هنگام پرتاب و یا کشیدن قلاب ماهیگیری از آب با اتصال قلاب ماهیگیری به سیم برق فشار قوی بالای سرش به لحاظ برق گرفتگی فوت می‌نماید، ب. ت. ب. مفاد تبصره ذیل ماده 14 و مواد 20 و 143 قانون مجازات اسلامی، حدود مسئولیت هر یک از روسای حوزه یا منطقه ای سازمان توزیع برق و شخص ماهیگیر به چه نحو خواهد بود ؟ و مسئولیت متوجه کدام یک از آنها است ؟
نظر هیئت عالی
مسئولیت پرداخت دیه وخسارت، حسب مورد با رعایت قواعد مربوط به مسئولیت مدنی با لحاظ تبصره ماده 14 قانون مجازات اسلامی، متوجه شخص حقیقی یا حقوقی و یا هردو است که تشخیص مصداق حسب مورد بر عهده مرجع قضایی رسیدگی کننده است. مطابق ماده 529 قانون مجازات اسلامی 1392در کلیه مواردی که تقصیر موجب ضمان مدنی، کیفری است، دادگاه موظف است استناد نتیجه حاصله به تقصیر مرتکب را احراز نماید، لذا در فرض سوال چنانچه حادثه منتهی به فوت مستند به رفتار شخص حقوقی یا شخص حقیقی نماینده آن نباشد و ازهرجهت مقررات ایمنی و ضوابط فنی رعایت شده وجنایت منحصراً مستند به تقصیر مجنیٌ علیه باشد ب. ت. ب. ماده 537 قانون مجازات اسلامی 1392 موضوع مطالبه دیه منتفی است که تشخیص مصداق ب. ت. ب. محتویات پرونده و کسب نظر کارشناسان ذی ربط به عهده قاضی رسیدگی کننده است؛ بنابراین نظریات اکثریت و اقلیت قضات محترم دادگستری شهرستان رشت استان گیلان، در حدود فوق الذکر مورد تأیید است.
نظر اکثریت
چون اصل بر مسئولیت شخص حقیقی است و در فرض سوال ماده 20 قانون مجازات اسلامی در خصوص مسئولیت شخص حقوقی خروج موضوعی دارد زیرا اقدام شخص حقوقی در راستای اعمال حق حاکمیت بوده و از آنجاکه شخص حقیقی در چنین شرایطی عامل اجرای دستورات شخص حقوقی است و اینکه تعاملات داخلی اداره نیز تعریف شده است چنانچه به نظر کارشناس منتخب حریم فشار قوی رعایت نشده و یا علائم هشدار دهنده در محل نصب نگردیده باشد و در کل نظامات مربوطه رعایت نشده باشد و بر این اساس کارشناس منتخب شخص حقوقی را مسئول و سبب وقوع حادثه اعلام داشت پاسخگویی به موضوع به عهده رئیس اداره بوده و مجازات هم دارد.
نظر اقلیت
در حوزه زندگی و مرگ نظاماتی حاکم است که بعضا ً اشخاص و متصدیان مربوطه به این نظامات اشراف ندارند لذا برای بررسی نظامات از کارشناسان مربوطه استفاده می‌شود و بر این اساس از آنجاکه ماده 20 قانون مجازات اسلامی مجازات شخص حقوقی را نیز پیش بینی کرده است و سبب را مسئول جبران خسارات وارده به فرد آسیب دیده اعلام داشته است در چنین مواردی موضوع مستلزم اثبات تقصیر م. ب. و با مدنظر قراردادن این موضوع که به استناد ماده 535 قانون مجازات اسلامی که سبب را زمانی مسئول دانسته که عمل وی غیر مجاز باشد و ماده 536 قانون مرقوم نیز بیان داشته است اگر عمل فرد مجاز باشد مسئول جبران خسارت نمی شود این در حالیست که ب. ت. ب. ماده 537 همان قانون مواردی هم هست که خسارت منحصرا ً مستند به عمد یا تقصیر مجنی علیه م. ب. که در این صورت ضمان ثابت نیست زیرا خود فرد و به نوعی مباشر، در ارتکاب جرم و وقوع حادثه م. ب. با این توضیحات و در فرض سوال کارشناس باید حادثه را بررسی کند و مشخص نماید آیا دکل های برق فشار قوی نصب شده در محل به صورت استاندارد و با رعایت نظامنامه ها و به نحو مجاز بوده یا خیر ؟ و در ادامه اعلام دارد آیا پس از نصب دکل و با تغییر قاعد مربوطه و یا پیش روی یا پس روی و یا تغییر مسیر رودخانه، مسیر نصب دکل ها نیز بر اساس آن تغییر کرده است یا خیر ؟ و در کل مسئول نصب و یا تغییر دکل چه شرکت یا چه نهادی بوده است ؟ بر این اساس کارشناس هر کدام را مقصر اعلام کرد مشارالیه مسئول جبران خسارت وارده خواهد بود و اگر هر دو را مقصر وقوع حادثه بیان داشت و به استناد ماده 533 قانون مجازات اسلامی ملزم به جبران خسارات وارده خواهند بود بنابراین اصل بر عدم مسئولیت شخص حقوقی است مگر اینکه تقصیر وی ثابت شود و در خصوص وجود سبب و مباشر اصل بر عدم مسئولیت مسبب بوده مگر اینکه سبب اقوی از مباشر باشد.

موارد مرتبط 112

آرای مرتبط 19

نظریات مشورتی 40

نشست‌های قضایی 25

مواد مرتبط 6

مقرراتِ مرتبط 3

دکترین 18

نکته‌های مرتبط 1

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین