تعیین نوع تأمین و جبران خسارت احتمالی برای صدور دستور موقت

در مورد خسارت احتمالی موضوع ماده 319 قانون آیین دادرسی مدنی که مقرر داشته: «در زمان تقاضای دستور موقت از متقاضی تأمین مناسبی اخذ خواهد شد» آیا این تأمین صرفاً وجه نقد است یا وثیقه را هم میتوان به عنوان خسارت احتمالی از متقاضی دستور موقت قبول کرد؟ نظر هیئت عالی ن. ب. ا. به موجب ماده 319 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی در بخش دادرسی فوری، دادگاه مکلف است برای جبران خسارت احتمالی که از دستور موقت حاصل میشود از خواهان تأمین مناسبی اخذ کند و مراد از تأمین، جبران خسارت احتمالی توقیف اموال اعم از منقول و غیر منقول است و قانونگذار در ماده 319 مذکور نظر به تأمین مناسب داشته بدون اینکه تصریح بر تأمین جبران خسارت احتمالی به صورت نقدی کرده باشد، خواهان صدور دستور موقت میتواند به میزان تأمین مناسب مورد نظر دادگاه وجه نقد یا وثیقه ملکی ایداع و توثیق کند. نظر اتفاقی ب. ت. ب. اینکه ماده 319 قانون آیین دادرسی مدنی برای جبران خسارت احتمالی ناشی از اجرای دستور موقت اخذ تأمین مناسب از خواهان را مقرر داشته بدون اینکه نوع تأمین را منحصر به تودیع وجه نقد کند به علاوه ماده 324 همان قانون هم به مال مورد تأمین اشاره کرده که اعم است از وجه نقد یا سایر اموال خواهان که ممکن است به این منظور تأمین بشود. بنابراین، لازم نیست که تأمین وجه نقد باشد و تشخیص نوع تأمین با دادگاه صادرکننده دستور موقت است.