جواز اخذ چک توسط بایع به‌ عنوان ثمن مورد معامله

جواز اخذ چک توسط بایع به‌ عنوان ثمن مورد معامله خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 23 خرداد 1380 برگزار شد، موضوع بررسی جواز اخذ چک به عنوان ثمن در عقد بیع مورد بحث قرار گرفت. پرسش اصلی این بود که آیا دریافت چک از سوی بایع به عنوان دریافت ثمن محسوب می‌شود یا خیر. نظر هیات عالی بر اساس مواد 310 و 311 قانون تجارت این است که در صورت وجود شرایط قانونی برای صدور چک، این چک به عنوان وسیله پرداخت تلقی می‌شود و بایع حق دارد برای وصول وجه آن اقدام کند. در مقابل، نظر دیگری بر اساس ماده 310 قانون تجارت بیان می‌کند که دریافت چک به معنای دریافت ثمن نیست و طرفین تنها کیفیت پرداخت ثمن را مشخص کرده‌اند؛ بنابراین تا زمانی که وجه چک وصول نشود، نمی‌توان پرداخت ثمن را محقق شده دانست. این نظرات نشان‌دهنده وجود اختلاف نظرها در تفسیر وضعیت حقوقی چک به عنوان وسیله پرداخت در معاملات است. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1380/03/23 برگزار شده توسط: استان تهران/ شهر تهران