دادخواست دستور موقت مبنی بر توقف عملیات اجرایی ثبت اسناد

به نظر چنین دادخواستی صحیح نیست؛ زیرا در دستور موقت (دادرسی فوری) مطابق با ماده 310 قانون آیین دادرسی مدنی احراز فوریت شرط است و به صراحت بیان شده در اموری که تعیین تکلیف آن فوریت دارد، دادگاه به درخواست ذی‌نفع دستور موقت صادر می‌کند. اما بین این ماده و ماده 5 قانون اصلاح بعضی از مواد قانون ثبت و قانون دفاتر رسمی مصوب 1322 تفاوتی به چشم می‌خورد و آن، این است که بر اساس ماده 5 قانون ثبت دادگاه باید دلائل شکایت را فوری بداند و یا در اجرای سند رسمی ضرر جبران ناپذیری وارد آید و. .. حکایت از این دارد دادگاه مکلف به تشکیل جلسه رسیدگی جهت کشف دلائل قوی شکایت یا ضرر جبران‌ناپذیر است و به صرف فوریت نمی‌توان دستور موقت مبنی بر توقف عملیات اجرایی ثبت صادر کرد و نکته دیگر این است که در متن ماده اشاره به قرار توقیف عملیات اجرایی شده است که از لحاظ مفهوم با دستور موقت متفاوت و به نوعی (ب. ت. ب. متن ماده) به تامین خواسته شباهت دارد و صراحتاً بیان شود ترتیب تامین همان است که در قوانین آیین دادرسی مدنی برای تامین خواسته مقرر است؛ علیهذا چنین دادخواستی مطابق با قانون نیست.