شرایط مطالبه مَهر در صورت محرز شدن یکی از عیوب زن

شرایط مطالبه مَهر در صورت محرز شدن یکی از عیوب زن خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 5 اردیبهشت 1385 در استان خراسان شمالی برگزار شد، موضوع مورد بحث شرایط مطالبه مَهر در صورت اثبات یکی از عیوب زن بود. پرسش مطرح شده این بود که آیا در صورت ثابت شدن عیوب زن که مانع استحقاق مَهر است، می‌توان حکم به بی‌حقی زوجه صادر کرد یا اینکه باید زوج به پرداخت مَهر محکوم شود و حق فسخ خود را از طریق دادخواست جداگانه اثبات کند. نظر هیات عالی این بود که بر اساس ماده 1132 قانون مدنی، در فسخ نکاح نیازی به اثبات حق مورد اشاره نیست. همچنین، ماده 1098 قانون مدنی بیان می‌کند که در صورت بطلان نکاح و عدم نزدیکی، زن حق مَهر ندارد. بنابراین، مطالبه مَهر زوجه به دلیل عیوب مرد باید بر اساس مقررات قانون مدنی انجام شود و نیازی به درخواست جداگانه از طرف مرد برای فسخ نکاح نیست. نظر اکثریت بر این بود که فسخ حق مرد است و باید از طریق دادخواست جداگانه اعمال شود و بدون اثبات حق فسخ، نمی‌توان حکم به بی‌حقی زوجه صادر کرد. نظر اقلیت نیز به دو گروه تقسیم شد: گروه اول با استناد به ماده 142 قانون آیین دادرسی مدنی، معتقد بودند که فسخ به عنوان دفاع در دعوای اصلی قابل طرح است و نیازی به دادخواست جداگانه ندارد. گروه دوم پیشنهاد کردند که با استناد به ماده 19 قانون آیین دادرسی، قرار اناطه صادر و خوانده را به طرح دادخواست فسخ هدایت کنند. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1385/02/05 برگزار شده توسط: استان خراسان شمالی/ شهر شیروان