صلاحیت رسیدگی هیأت تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع ماده 56 قانون حفاظت به اختلافات زمین هایی که در گذشته خارج محدوده بوده اند

اگر چه در صدر ماده تصریح شده که مالکان اراضی خارج از محدوده می‌توانند به هیأت مراجعه کنند این بیان به دست نمی آید که مالکان اراضی داخل محدوده که زمین های آنان زمانی که خارج از محدوده بوده مرتع تشخیص داده شده می‌توانند به هیأت مراجعه کنند. افزون بر آن در تبصره های 2 و 5 ماده واحده مزبور به طور ضمنی مقرر شده که هیأت به پرونده های اراضی داخل محدوده نیز رسیدگی می کند. تبصره 2 مقرر د اشته دیوان عدالت اداری مکلف است کلیه پرونده های موجود در مورد ماده 56 را که مختومه نشده اند به هیأت ارسال دارد. پرونده های مذکور اعم بوده است از پرونده های راجع به اراضی داخل محدوده و خارج از محدوده شهرها. تبصره 5 گفته است که از تاریخ تصویب این قانون، تنها مرجع رسیدگی به شکایت مربوط به اجرای ماده 56، هیأت یاد شده م. ب. و چنان شکایاتی اعم است از شکایت راجع به اراضی داخل محدوده و خارج از محدوده شهرها. مضاف بر استدلال مذکور باید توجه داشت که پیش از تصویب قانون یاد شده برابر ماده 11 قانون تشکیل دیوان عدالت اداری، مرجع مذکور صلاحیت رسیدگی به این گونه شکایات را - داشته است و پس از تصویب قانون، دیوان مزبور مطابق رأی وحدت رویه شماره 29 1376/10/10، دیوان عدالت اداری هیأت مزبور را صالح به رسیدگی شناخته و از پذیرش شکایات راجع به اراضی داخل محدوده خودداری می ورزد و این رأی برای هیأت های تعیین تکلیف اراضی اختلافی لازم الاتباع است. به علاوه چون از یک سو دادگاه ها خود را برای رسیدگی به شکایات صالح نمی دانند و از سوی دیگر دیوان عدالت اداری از پذیرش چنین شکایاتی امتناع می ورزد، اگر گفته شود که هیأت صلاحیت رسیدگی ندارد، حق صا حبان این گونه املاک ضایع خواهد شد زیرا مرجع دیگری برای رسیدگی به شکایت آنها وجود ندارد. بنابراین، به نظر می‌رسد که هیأت صلاحیت رسیدگی به موضوع مذکور در پرسش را دارد.