قابلیت استماع دعوی مجدد طلاق توسط زوجه به استناد دادنامه سابق الصدور نفقه دارای اعتبار امر مختومه

از آنجا که اخذ گواهی عدم امکان سازش به لحاظ عدم پرداخت نفقه به لحاظ قرار گرفتن زوجه درعسر و حرج م. ب. و زمانی که زن با اختیار خود و با وجود اخذ رأی مبنی بر مطلقه نمودن خود در مهلت قانونی این اقدام را انجام نمی‌دهد به سه دلیل مجدداً نمی‌تواند به استناد همان نفقه معوقه در همان تاریخ تقاضای طلاق نماید موضوع اعتبار امر قضاوت شده دارد. 1- زوجه با وجود حق مکتسبه حاصله در مهلت قانونی آن را اعمال نکرده و این به منزله اسقاط حق و انصراف از آن م. ب. که مجدداً با استفاده از آن نمی‌تواند تقاضای طلاق نمود و حق ساقط شده است. 2- اگر این موضوع را بپذیریم که زن هر زمانی که تمایل داشت با استفاده از دادنامه مبتنی بر عدم پرداخت نفقه در زمان مشخصی بارها بتواند دادخواست بدهد دارای تالی فاسد خواهد بود و ممکن است بعد از ده سال یا سال‌ها زندگی مشترک زن با استفاده از این موضوع (نفقه معوقه) بتواند جهت طلاق اقدام نماید و بنیان خانواده به خطر بیافتد و این موضوع با اصل حفظ و تحکیم بنیان خانواده در تضاد است. 3- ممکن است بعد از صدور گواهی عدم امکان سازش تا دادخواست مجدد، زوج نفقه زوجه را پرداخته باشد و در واقع زوج با علم اعمال رأی به ضرر خود اقدام نموده و چون فلسفه این نوع طلاق در عسر و حرج قرار گرفتن زوجه به لحاظ عدم پرداخت نفقه م. ب. و نفقه معوقه با انصراف زن از طلاق دینی محسوب می‌شود که بر عهده زوج است و عسر و حرج امری حدوثی م. ب. که انصراف زوج از طلاق نشان از رفع آن دارد.