مسئولیت غاصب در خسارات وارده

اقلیت چند نظر ارائه داده‌اند که به شرح ذیل اعلام می‌شود: گروه اول: به هیچ‌وجه نمی‌توان نسبت به وجه نقد سود گرفت چون در حکم ربا خواهد بود و ممنوع است مگر این‌که خسارت تأخیر تأدیه خواسته شود که در این‌صورت طبق ماده 522 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی اقدام خواهد شد. گروه دوم: تقاضای مطالبه منافع وجه نقد نوعی عدم‌النفع و مشمول تبصره 2 ماده 522 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی و غیرقابل مطالبه است. گروه سوم: ید شخص نسبت به وجوه نقد متوفی ید امانی است و چنان‌چه وراث آن را مطالبه کنند و او از پرداخت امتناع کند، از تاریخ امتناع، غاصب شناخته شده و طبق ماده 617 و 310 قانون مدنی باید از تاریخ انکار خسارت را محاسبه و از وی اخذ نمود و هر منفعتی که از مال مغصوبه برده باشد قابل استرداد است در صورت مشخص نبودن آن منافع، طبق ماده 522 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی بر اساس شاخص تورم اعلامی بانک مرکزی محاسبه خواهد شد. گروه چهارم: وراث حق مراجعه به این شخص را ندارند زیرا بدهکاران حق نداشتند بدون اجازه طلبکار (متوفی یا وراث وی) نسبت به تأدیه دین خود به شخصی که داین او را معرفی نکرده اقدام نمایند و طبق ماده 271 قانون مدنی «دین باید به شخص داین یا به کسی که از طرف او وکالت دارد تأدیه شود یا به کسی که قانوناً حق قبض دارد (مانند وراث متوفی) فلذا اینجا شخص گیرنده طلب‌های متوفی از بدهکاران، استیفای ناروا کرده است.