مطلق یا مشروط بودن تمکین عام و خاص زوجه

ب. ت. ب. اطلاق ماده 1102 ق مدنی که به صرف جاری شدن عقد نکاح به صورت صحیح تکالیف و حقوق زوجین مستقر می‌شود و ماده 1108 ق مدنی هر گاه زن بدون مانع شرعی از انجام وظایف زوجیت امتناع کند مستحق نفقه نخواهد بود نشان دهنده این است که تمکین زن از شوهر مطلق است یعنی تمکین مشروط به دادن نفقه از طرف شوهر نیست بلکه نفقه دادن شوهر مشروط به تمکین زن است و ماده 1115 ق مدنی گفته است که اگر بودن زن با شوهر در یک منزل متضمن خوف و ضرر بدنی یا مالی یا شرافتی برای زن باشد زن می‌تواند مسکن علیحده امتیاز کند و در صورت ثبوت محکمه حکم به بازگشت به منزل شوهر نخواهد داد و مادام که زن معذور است در بازنگشتن به منزل مستحق نفقه است. ملاحظه می‌شود که ماده 1115 ق مدنی فقط در خصوص بودن و بازگشتن به منزل مشترک آن هم با اذن و مراجعه به محکمه و ثبوت آن در دادگاه صالح به زن اجازه می‌دهد که به منزل مشترک برنگردد لذا همچنان اطلاق و اصل مذکور در ماده 1102 ق مدنی به قوت خود باقی است و استفتاهات صورت گرفته از مراجع تقلید و منابع فقهی نیز همین اطلاق را تایید و اشاره کرده است پس نتیجه اینکه تمکین زن از شوهر مشروط به دادن نفقه نیست اما استحقاق نفقه مشروط به تمکین است و در صورت عدم پرداخت زن باید به محکمه مراجعه و احقاق حق نماید.