ملاک اخذ خسارت احتمالی از متقاضی دستور موقت

ملاک و ضابطه اخذ خسارت احتمالی از متقاضی دستور موقت چه میباشد؟ منظور از تأمین متناسب چیست؟ نظر هیئت عالی ماده 316 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مشعر بر این است که موضوع دستور موقت ممکن است توقیف مال یا انجام عمل و یا منع از امری باشد. از آنجا که ممکن است از رهگذر این اقدامات زیانی متوجه طرف مقابل شود، برای تدارک خسارت و زیان احتمالی ناشی از اجرای دستور موقت و سهولت وصول آن، قانونگذار دادگاه را مکلف به اخذ تأمین مناسب از خواهان قرار داده است و ظاهراً میزان تأمین باید متناسب با خساراتی باشد که احتمالاً متوجه خوانده، خواهد شد و همانطور که در نظر ابرازی نیز آمده است موضوع دستور موقت و میزان خواسته نیز میتواند از عوامل موثر در تعیین مقدار تأمین به شمار آید و در هر حال تعیین و تشخیص تناسب تأمین ماخوذه با موضوع دستور موقت بر عهد دادگاه ذی صلاح است. نظر اتفاقی ملاک و ضابطه اخذ خسارت احتمالی، در مورد دستور موقت، نص صریحی نیست ولی قانونگذار در ماده 319 قانون آیین دادرسی مدنی مصوب سال 79 اخذ خسارت احتمالی را برای دادگاه تکلیف کرده و از وحدت ملاک مفاد تبصره ذیل ماده 108 قانون مرقوم چنین استنباط میگردد که ملاک و ضابطه آن نوع خواسته و میزان آن میتواند باشد. منظور از تأمین متناسب نیز همان خساراتی که ممکن است به طرف مقابل وارد شود و متقاضی باید نقداً به صندوق دادگستری واریز نماید.