Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.

انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز به‌طور ۱۰۰٪ کنترل نشده.

نشست قضایی

موارد صدور قرار عدم اهلیت با توجه به بند 4 ماده 86 و ماده 89 قانون آیین دادرسی مدنی

سبدِ من

#آیین_دادرسی_مدنی #ماده_۸۹ #اهلیت #دادرسی #محجور #قیم #رسیدگی #دادخواست #نماینده #اکثریت #اقلیت #حجر #توقف_دادرسی #صورتجلسه #ناظر #دادستان #اصحاب_دعوا #تجدیدنظر #آیین_دادرسی #قضایی #استان #صورت #ولی

خلاصه

پرسش این بود که قرار عدم اهلیت در چه مواردی صادر می‌شود. هیئت عالی بیان کرد که اگرچه قانون به این قرار اشاره کرده، اما موارد آن را مشخص نکرده است. اکثریت معتقدند اگر خواهان محجور باشد باید قرار رد دعوی صادر شود و اگر خوانده محجور باشد، دادرسی متوقف می‌گردد.

اصلِ حقوقی: قرار عدم اهلیت زمانی صادر می‌شود که یکی از طرفین دعوا (به‌ویژه خوانده) فاقد اهلیت قانونی باشد، هرچند قانون موارد صریح آن را تعیین نکرده است.

مستند: بند د ماده ۳۳۲ قانون آیین دادرسی مدنی، بند ۲ ماده ۳۶۸ قانون آیین دادرسی مدنی، بند ۴ ماده ۸۶ قانون آیین دادرسی مدنی، ماده ۸۹ قانون آیین دادرسی مدنی.

کلیدواژه‌ها: قرار عدم اهلیت، اهلیت، آیین دادرسی مدنی، محجور، رد دعوی.

متنِ زیر هنوز به‌وسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.

مقدمه
موارد صدور قرار عدم اهلیت ب. ت. ب. بند 4 ماده 86 و ماده 89 قانون آیین دادرسی مدنی خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 10 دی 1398 در استان اصفهان برگزار شد، موضوع بررسی موارد صدور قرار عدم اهلیت بر اساس بند 4 ماده 86 و ماده 89 قانون آیین دادرسی مدنی مورد بحث قرار گرفت. پرسش اصلی این بود که قرار عدم اهلیت مندرج در بند د ماده 332 قانون آیین دادرسی مدنی تحت چه شرایطی قابل صدور است. نظر هیات عالی این بود که هرچند قانون به‌طور صریح موارد صدور این قرار را تعیین نکرده است، اما می‌توان نتیجه‌گیری کرد که این قرار زمانی صادر می‌شود که خواهان یا خوانده اهلیت لازم را نداشته باشند، بدون اینکه دادرسی متوقف شود. اکثریت اعضای هیات بر این عقیده بودند که اگر خواهان محجور باشد، باید قرار رد دعوی صادر شود و در این صورت قرار عدم اهلیت معنا ندارد. در مقابل، اگر خوانده فاقد اهلیت باشد، می‌توان دادرسی را متوقف کرد. نظر اقلیت نیز بر این نکته تاکید داشت که اگر خوانده محجور باشد و نماینده‌اش مشخص شده باشد، صدور قرار عدم اهلیت بی‌مورد است و دادرسی باید ادامه یابد. همچنین، نظر ابرازی به عدم صراحت قانون در تعیین موارد صدور قرار عدم اهلیت اشاره کرد و آن را باقی‌مانده‌ای از قانون آیین دادرسی مدنی 1290 دانست. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1398/10/10 برگزار شده توسط: استان اصفهان/ شهر نآیین
موضوع
موارد صدور قرار عدم اهلیت ب. ت. ب. بند 4 ماده 86 و ماده 89 قانون آیین دادرسی مدنی
پرسش
قرار عدم اهلیت مندرج در بند د ماده 332 قانون آیین دادرسی مدنی در چه مواردی قابل صدور می‌باشد؟ (با لحاظ بند 4 ماده 86 و ماده 89 قانون آیین دادرسی مدنی) نظر هیات عالی هرچند قانون آیین دادرسی مدنی در بند د ماده 332 و بند 2 ماده 368 به قرار عدم اهلیت ی. ا. ط. دعوا اشاره کرده؛ لیکن به موارد صدور آن اشاره ننموده است. از عبارت قرار عدم اهلیت ی. ا. ط. این‌طور استفاده می‌گردد که صدور این قرار ناظر به موردی است که خواهان برای اقامه دعوی اهلیت نداشته باشد (بند 3 ماده 84) و یا خوانده برای پاسخ به دعوی اهلیت نداشته باشد. اما این قرار دعوی را از جریان رسیدگی دادگاه خارج نمی‌کند، بلکه دادگاه بعد از قطعیت قرار چنانچه کسی که دادگاه او را فاقد اهلیت دانسته ولی یا قیم داشته باشد، ولی یا قیم او را به دادرسی دعوت نماید و در غیر این صورت مراتب را برای تعیین قیم به دادستان اعلام نماید و پس از تعیین قیم رسیدگی دعوی را به طرفیت او ادامه دهد.
نظر اکثریت
چنانچه خواهان محجور باشد و اهلیت طرح دادخواست را نداشته باشد، با استناد به بند د ماده 84 و ماده 89 قانون آیین دادرسی مدنی، قرار رد دعوی می‌باید صادر شود و قرار عدم اهلیت خواهان معنا ندارد و چنانچه خوانده اهلیت نداشته باشد، می‌تواند با صدور قرار عدم اهلیت وی، دادرسی را متوقف کرد و این تنها موردی است که می‌توان صدور قرار عدم اهلیت را تصور نمود؛ اگرچه رویه عملی دادگاه صدور قرار عدم اهلیت را تایید نمی‌نماید.
نظر اقلیت
خوانده چنانچه اهلیت نداشته باشد، می‌تواند به موجب ماده 86 قانون آیین دادرسی مدنی از پاسخ بر ماهیت دعوا خودداری کند. درهرحال ب. ت. ب. اینکه حجر هریک از اصحاب دعوا بر اساس ماده 105 قانون مذکور از موارد توقف دادرسی است باید گفت در صورتی که خوانده محجور باشد و در دادخواست نماینده او (ولی، قیم و...) مشخص شده باشد، قرار عدم اهلیت خوانده بی‌جا و توقف دادرسی به علت حجر وی بی‌جهت خواهد بود؛ دادگاه باید مبادرت به رسیدگی نماید؛ اما در صورتی که نماینده محجور در دادخواست مشخص نشده باشد خوانده می‌تواند از پاسخ به ماهیت دعوا خودداری کند و دادرسی تا تعیین نماینده محجور متوقف خواهد گردید. نظر ابرازی در فرض سوال هرچند در بند د ماده 332 قانون آیین دادرسی مدنی از قرار عدم اهلیت و قابل تجدیدنظر بودن آن نام‌برده است؛ اما عملاً و در هیچ جای قانون صراحتاً از مواردی که امکان صدور قرار مذکور وجود دارد، ذکری به میان نیامده است و در واقع این قرار جامانده از قانون آیین دادرسی مدنی 1290 م. ب..

موارد مرتبط 56

آرای مرتبط 40

نظریات مشورتی 5

نشست‌های قضایی 2

مواد مرتبط 3

دکترین 6

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین