نحوه اخذ تأمین در طلاق غیابی

نحوه اخذ تأمین در طلاق غیابی خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 15 تیر 1383 برگزار شد، موضوع نحوه اخذ تامین در طلاق غیابی مورد بحث و بررسی قرار گرفت. پرسش اصلی این بود که آیا حکم طلاق غیابی در صورتی که خوانده مجهول‌المکان باشد، بدون ابلاغ واقعی قابلیت اجرا دارد و تامین در این مورد باید چگونه اخذ شود. نظر هیات عالی این است که طلاق یک امر شرعی است و بر اساس ماده 1133 قانون مدنی، اجرای طلاق باید پس از ابلاغ قانونی و با رعایت حقوق زوجه، از جمله مَهر و نفقه، انجام شود. همچنین، بند (الف) قانون تعیین مدت اعسار و گواهی عدم امکان سازش مصوب 1376 نیز این نظر را تایید می‌کند. اکثریت هیات بر اساس تبصره 2 ذیل ماده 306 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب مصوب 1379، اجرای حکم غیابی را مشروط به معرفی ضامن معتبر یا اخذ تامین می‌داند و این موضوع شامل دعاوی مالی و غیرمالی، از جمله طلاق، می‌شود. در مقابل، نظر اقلیت بیان می‌کند که تامین در اجرای احکام غیابی به منظور جبران ضرر به م. ع. غایب است و در دعاوی غیرمالی مانند طلاق غیابی، اخذ تامین فاقد فایده عقلایی است و ب. ت. ب. ماده 307 قانون آیین دادرسی مدنی، تامین منتفی م. ب.. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1383/04/15 برگزار شده توسط: استان اردبیل/