نفقه زوجه در دوران عقد

ب. ت. ب. این‌که زن در دوران نامزدی (فاصله عقد و عروسی) در منزل پدر خود زندگی می‌کند و از طرفی مشهور فقهاء فقط دو شرط را در خصوص استحقاق نفقه لازم می‌دانند 1- عقد دائم 2- تمکین به صورت کامل که امام خمینی (ره) در تحریرالوسیله ج 2 ص 313 ناشزه را مستحق نفقه نمی‌داند و معتقد است زن باید در صورت مطالبه نفقه، تمکین خود از شوهر را ثابت کند (البنیه علی المدعی و الیمین علی من انکر)؛ چرا که سبب دین تمکین است و آیت الله … است زن باید تمکین خود را ثابت کند و از طرفی در دوران نامزدی ب. ت. ب. توافقات و تراضی که با یکدیگر داشته‌اند شوهر نمی‌تواند دادخواست تمکین خاص طرح کند و طرح این موضوع خلاف توافق اولیه و عرف رایج است و اگر مرد مقدمات زندگی مشترک را فراهم کرده باشد و زن به بهانه واهی سر باز زند می‌توان الزام به تمکین داد و عکس این قضیه نیز صادق است. علی‌ای‌حال ب. ت. ب. این‌که قانون نسبت به حقوق و تکالیف این دوران اجمال و ابهام دارد و از طرفی شرع نیز نفقه را فرع بر تمکین دانسته و تمکین هم قهراً در دوران نامزدی منتفی است و عرف نیز تمکین در این دوران را نمی‌پذیرد. در نتیجه زن مستحق نفقه نیست؛ چرا که بعد از مراسم عروسی هم به صرف عقد دائم زن را مستحق نفقه نمی‌دانیم و باید عدم نشوز خود را ثابت کند.