چگونگی اخذ تأمین برای اجرای حکم غیابی

چگونگی اخذ تأمین برای اجرای حکم غیابی خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 12 اسفند 1379 در استان مازندران برگزار شد، موضوع چگونگی اخذ تامین برای اجرای حکم غیابی مورد بحث و بررسی قرار گرفت. پرسش اصلی به تبصره 2 ماده 306 قانون آیین دادرسی مدنی مربوط می‌شود که اجرای حکم غیابی را مشروط به معرفی ضامن معتبر یا اخذ تامین مناسب از محکوم له می‌سازد. هیات عالی قضایی با تاکید بر لزوم تناسب در اخذ تامین و خسارت، نظر خود را بر این اساس اعلام کرد که میزان تامین باید حداقل معادل محکوم به و خسارات قانونی باشد و کیفیت آن به نظر دادگاه بستگی دارد. این تامین می‌تواند شامل وجه نقد یا رهن مال باشد. این نظر به عنوان نظر اقلیت پذیرفته شد. در مقابل، نظر اکثریت بر این بود که در صورتی که دادنامه یا اجراییه به م. ع. به‌طور واقعی ابلاغ نشود، تامین متناسب و یا ضامن معتبر از محکوم له اخذ گردد و مقدار تامین به نظر قاضی مرجوع الیه وابسته است. نظر اقلیت نیز بر این نکته تاکید داشت که تامین باید به مقدار محکوم به از محکوم له اخذ شود. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1379/12/12 برگزار شده توسط: استان مازندران/ شهر جویبار موضوع چگونگی اخذ تأمین برای اجرای حکم غیابی پرسش نظر به تبصره 2 ماده 306 قانون آیین دادرسی مدنی که اجرای حکم غیابی را منوط به معرفی ضامن معتبر یا اخذ تأمین مناسب از محکوم له کرده است نحوه اخذ تأمین از نظر کمیت و کیفیت به چه صورت است؟ نظر هیئت عالی ن. ب. ا. در هر موردی اخذ تأمین، با خسارت مورد نظر باید متناسب باشد، رعایت این تناسب اقتضا دارد میزان تأمین مأخوذه حداقل معادل محکوم به و خسارات قانونی موضوع حکم غیابی باشد و کیفیت آن بسته به نظر دادگاه است که میتواند ب. ت. ب. امکانات محکوم له وجه نقد یا رهن مال باشد. در نتیجه نظر اقلیت پذیرفته میشود. نظر اکثریت ب. ت. ب. تبصره 2 ماده مذکور در صورتی که دادنامه یا اجراییه به م. ع. ابلاغ واقعی نشود، برای اینکه بتوان خسارت احتمالی به م. ع. را جبران کرد از محکوم له تأمین متناسب و یا ضامن معتبر اخذ میشود، و مقدار تأمین از نظر مبلغ به نظر قاضی مرجوع الیه است. نظر اقلیت به مقدار محکوم به باید از محکوم له تأمین اخذ شود.