نظریهٔ مشورتی
نظر مشورتی 7/1400/1584 مورخ 1401/01/21 اداره کل حقوقی قوه قضائیه در خصوص رفع ابهامات در مورد حادثه تصادف میان وسیله نقلیه و عابر پیاده که افسر کاردانی فنی راننده را 100 %مقصر بداند
استعلام :
با احترام ؛ نظر به اينكه نظريه مشورتي 7/7147 مورخ 1377/12/20 ، اگر افسر كارداني فني در حادثه تصادف ميان وسيله نقليه و عابر پياده راننده را 100 %مقصر بداند اما پزشكي قانوني ۵۰ %درصد فوت را ناشي از بيماري قلبي اعلام كند راننده بايد تمام ديگر را بپردازد خواهشمند است دستور فرماييد پيرامون سال هاي اخير نسبت به ارائه نظريه حقوقي آن مرجع اقدام فرمايند.
1- آيا ب. ت. ب. تصويب قانون جديد مجازات اسلامي مصوب ۱۳۹۲ نظر اداره حقوقي قوه قضاييه در حال حاضر همچنان منطبق با نظريه مشورتي فوق الذكر است و در مواردي كه تقصير راننده مقصر حادثه تصادف منجر به فوت عابر پياده به ميزان ۱۰۰ درصد مي باشد ولي علت پزشكي فوت عابر پياده از نظر پزشك قانوني هم صدمه ناشي از تصادف و بيماري قلبي هر دو باهم باشد مسئوليت راننده مقصر كامل بوده و بايد تمام ديه نفس را بپردازد؟
2- آيا بند پ از ماده 290 قانون مجازات اسلامي ۱۳۹۲ تصريحي به شمول مفاد نظريه مشورتي فوق الذكر نسبت به جنايات عمدي است و آيا اين ماده از اين لحاظ قابل تعميم نسبت به جنايات غير عمدي و شبه عمد نيز ميباشد؟
3- آيا ماده ۵۲۶ قانون مجازات اسلامي مصوب ۱۳۹۲ با نظريه مشورتي فوق الذكر منافاتي دارد و يا اينكه هيچ مخالفتي با آن ندارد؟
4- آيا در مواردي كه پزشك قانوني فوت عابر پياده را ناشي از سه علت پيري ، بيماري قلبي عابر پياده و صدمه ناشي از تصادف دانسته و ميزان تاثير عوامل پيري و بيماري قلبي عابر پياده را ۷۰ % و ميزان تاثير صدمه ناشي از تصادف را 30 %اعلام كند آيا باز هم راننده بايد كل ديگر را بپردازد و از اين لحاظ تفاوتي بين ۳۰% و ۵۰ % تاثير صدمه ناشي از تصادف عابر پياده وجود ندارد؟
5- آيا در موارد فوق الذكر كه به لحاظ نظر پزشك قانوني و فوت عابر پياده ناشي از بيماري قلبي و صدمه ناشي از تصادف است بهره مندي عابر پياده يا اولياي دم عابر پياده از مزاياي بيمه و صندوق تامين صرفاً محدود به ميزان درصد تاثير صدمه ناشي از تصادف در وقوع مرگ است و يا اينكه طبق مواد ۴ قانون ايمني راه ها و راه آهن مصوب ۱۳۴۹ و ماده ۲۶ قانون رسيدگي به تخلفات رانندگي مصوب ۱۳۸۹ حسب مورد بيمه و يا صندوق تامين بايد كل ديگر را به عابر پياده و يا اولياي دم عابر پياده بپردازد؟
6- در موارد تقصير ۱۰۰ % راننده مقصر حادثه تصادف و تاثير ۳% صدمات ناشي از تصادف در فوت عابر پياده ، بر فرض عدم مسئوليت مقصر حادثه تصادف نسبت به پرداخت كل ديه عابر پياده آياحسب مورد صندوق تامين و يا شركت بيمه طبق مواد ۴ قانون ايمني راه ها و راه آهن و ۲۶ قانون رسيدگي به تخلفات رانندگي مكلف به پرداخت كل ديه عابر پياده مي باشند؟
نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه :
1-ب. ت. ب. ماده 492 قانون مجازات اسلامي مصوب 1392 در حوادث رانندگي، مسؤول جبران خسارت و پرداخت ديه، كسي است كه بين رفتار او و ايجاد خسارت و جنايت رابطه مستقيم موجود باشد؛ لذا چنانچه تقصير راننده وسيله نقليه منجر به تصادف و منتهي به فوت عابر پياده شود، بيماري هاي زمينه اي متوفي را نمي توان بخشي از اسباب و عوامل حادثه دانست. در نتيجه هر چند مجني عليه متوفي به علت بيماري قلبي زمينه خطرناكي از لحاظ جسماني داشته باشد؛ لكن هرگاه تصادف واقع نمي شد چه بسا مشاراليه سال ها زنده مي ماند؛ بنابراين «تصادف» موجب قتل غير عمدي ناشي از رانندگي شده و پرداخت كل ديه به عهده مقصر حادثه است.
2- بند «پ» ماده 290 قانون مجازات اسلامي مصوب 1392 ارتباطي به نظريه مشورتي اشاره شده در استعلام كه در سال 1377 در فرض فوت عابر در اثر حادثه رانندگي صادر شده است، ندارد. زيرا اين بند در مقام بيان يكي از مواردي است كه جنايت عمدي محسوب مي شود و مقررات آن نيز به جنايات غير عمدي و شبه عمد قابل تسري نيست و اين جنايات (غير عمد و شبه عمد) تابع احكام خاص خود به شرح مقرر در قانون است.
3- ماده 526 قانون مجازات اسلامي مصوب 1392 ناظر به رفتار مرتكبين جنايت (مسبب و مباشر) غير از مجني عليه است؛ لذا فرض سؤال منصرف از اين ماده مي باشد.
4- مستفاد از مواد 492 و 529 قانون مجازات اسلامي مصوب 1392، آن چه موجب ايجاد مسؤوليت شخص در پرداخت ديه مي شود استناد وقوع جنايت به رفتار وي (مرتكب) است كه امري موضوعي بوده و تشخيص آن به عهده مرجع قضايي رسيدگي كننده است كه ب. ت. ب. دلايل و امارات موجود در پرونده و كسب نظر متخصصين امر احراز مي شود؛ لذا صرف تعيين درصد تقصير در وقوع جنايت به تنهايي مثبت استناد جنايت به انجام دهنده آن رفتار نمي باشد؛ بنابراين اگر علت تامه جنايت (فوت) حادثه رانندگي باشد، راننده مقصر حادثه مسؤول پرداخت ديه است و سن متوفي (كهولت سن) و داشتن بيماري قلبي مؤثر در قضيه نيست. 5 و 6- با عنايت به مطالبي كه در پاسخ پرسش بند يك اعلام شد و نظر به اين كه مقررات ماده 26 قانون رسيدگي به تخلفات رانندگي مصوب 1389 نسبت به عابر جنبه حمايتي دارد، در واقع مقنن به منظور جبران زيان وارده به عابر در اثر حوادث رانندگي ترتيبات خاصي براي پرداخت ديه از سوي شركت بيمه يا صندوق تأمين خسارت هاي بدني طبق ماده مذكور و نيز قانون بيمه اجباري خسارات وارده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشي از وسايل نقليه مصوب 1395 مقرر نموده است؛ لذا در حوادث رانندگي منجر به فوت عابر پياده صرف نظر از سن متوفي يا داشتن بيماري هاي زمينه اي (مانند عارضه قلبي) پرداخت كل ديه حسب مورد به عهده شركت بيمه يا صندوق تأمين خسارت هاي بدني است و ميزان درصد تقصير راننده وسيله نقليه يا عدم مسؤوليت راننده مقصر حادثه (كه در بند 6 پرسش اشاره شده است) تأثيري در اين قضيه ندارد. مگر اين كه احراز گردد كه فوت عابر پياده ناشي از حادثه رانندگي نبوده و مجني عليه به علت ديگري فوت كرده است و حادثه رانندگي صرفاً منجر به ورود صدمه يا صدماتي شده كه مرتبط با فوت نمي باشد كه در اين صورت حسب مورد شركت بيمه يا صندوق تأمين خسارت هاي بدني فقط مسؤول پرداخت ديه صدمات ناشي از حادثه رانندگي است كه تشخيص مصداق در هر مورد با قاضي رسيدگي كننده به پرونده است
نظریه مشورتی شماره 7/1400/1584 مورخ 1401/01/21
استعلامی از اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره مسئولیت راننده در تصادف منجر به فوت عابر پیاده مطرح شده است. این پرسشها شامل مسائلی همچون تاثیر بیماریهای زمینهای بر مسئولیت راننده، ارتباط بند پ ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 با نظریه مشورتی سال 1377، و مسئولیت پرداخت دیه توسط بیمه یا صندوق تامین خسارتهای بدنی در شرایط مختلف م. ب.. در پاسخ، اداره کل حقوقی اعلام کرده است که بر اساس ماده 492 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392، مسئولیت پرداخت دیه بر عهده راننده مقصر است، حتی اگر بیماریهای زمینهای در فوت تاثیرگذار باشند. همچنین، بند پ ماده 290 به جنایات عمدی مربوط میشود و شامل جنایات غیرعمدی نمیگردد. در نهایت، پرداخت کل دیه بر عهده شرکت بیمه یا صندوق تامین خسارتهای بدنی است و درصد تقصیر راننده تاثیری در این موضوع ندارد، مگر اینکه فوت ناشی از حادثه نباشد.
تاریخ نظریه: 1401/01/21
شماره نظریه: 7/1400/1584
شماره پرونده: 1400-168-1584 ک
با احترام ؛ ن. ب. ا. نظریه مشورتی 7/7147 مورخ 1377/12/20، اگر افسر کاردانی فنی در حادثه تصادف میان وسیله نقلیه و عابر پیاده راننده را 100 %مقصر بداند اما پزشکی قانونی 50 %درصد فوت را ناشی از بیماری قلبی اعلام کند راننده باید تمام دیگر را بپردازد خواهشمند است دستور فرمایید پیرامون سالهای اخیر نسبت به ارائه نظریه حقوقی آن مرجع اقدام فرمایند.
1- آیا ب. ت. ب. تصویب قانون جدید مجازات اسلامی مصوب 1392 نظر اداره حقوقی قوه قضاییه در حال حاضر همچنان منطبق با نظریه مشورتی فوق الذکر است و در مواردی که تقصیر راننده مقصر حادثه تصادف منجر به فوت عابر پیاده به میزان 100 درصد م. ب. ولی علت پزشکی فوت عابر پیاده از نظر پزشک قانونی هم صدمه ناشی از تصادف و بیماری قلبی هر دو باهم باشد مسئولیت راننده مقصر کامل بوده و باید تمام دیه نفس را بپردازد؟
1- ب. ت. ب. ماده 492 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 در حوادث رانندگی، مسئول جبران خسارت و پرداخت دیه، کسی است که بین رفتار او و ایجاد خسارت و جنایت رابطه مستقیم موجود باشد؛ لذا چنانچه تقصیر راننده وسیله نقلیه منجر به تصادف و منتهی به فوت عابر پیاده شود، بیماریهای زمینهای متوفی را نمیتوان بخشی از اسباب و عوامل حادثه دانست. در نتیجه هر چند مجنیعلیه متوفی به علت بیماری قلبی زمینه خطرناکی از لحاظ جسمانی داشته باشد؛ لکن هرگاه تصادف واقع نمیشد چه بسا مشارالیه سالها زنده میماند؛ بنابراین «تصادف» موجب قتل غیر عمدی ناشی از رانندگی شده و پرداخت کل دیه به عهده مقصر حادثه است.
3- ماده 526 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 ناظر به رفتار مرتکبین جنایت (مسبب و مباشر) غیر از مجنیعلیه است؛ لذا فرض سوال منصرف از این ماده م. ب..
4- مستفاد از مواد 492 و 529 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392، آنچه موجب ایجاد مسئولیت شخص در پرداخت دیه میشود استناد وقوع جنایت به رفتار وی (مرتکب) است که امری موضوعی بوده و تشخیص آن به عهده مرجع قضایی رسیدگیکننده است که ب. ت. ب. دلایل و امارات موجود در پرونده و کسب نظر متخصصین امر احراز میشود؛ لذا صرف تعیین درصد تقصیر در وقوع جنایت به تنهایی مثبت استناد جنایت به انجام دهنده آن رفتار نمیباشد؛ بنابراین اگر علت تامه جنایت (فوت) حادثه رانندگی باشد، راننده مقصر حادثه مسئول پرداخت دیه است و سن متوفی (کهولت سن) و داشتن بیماری قلبی موثر در قضیه نیست.
5 و 6- با عنایت به مطالبی که در پاسخ پرسش بند یک اعلام شد و نظر به اینکه مقررات ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب 1389 نسبت به عابر جنبه حمایتی دارد، در واقع مقنن به منظور جبران زیان وارده به عابر در اثر حوادث رانندگی ترتیبات خاصی برای پرداخت دیه از سوی شرکت بیمه یا صندوق تأمین خسارتهای بدنی طبق ماده مذکور و نیز قانون بیمه اجباری خسارات وارده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه مصوب 1395 مقرر نموده است؛ لذا در حوادث رانندگی منجر به فوت عابر پیاده صرفنظر از سن متوفی یا داشتن بیماریهای زمینهای (مانند عارضه قلبی) پرداخت کل دیه حسب مورد به عهده شرکت بیمه یا صندوق تأمین خسارت های بدنی است و میزان درصد تقصیر راننده وسیله نقلیه یا عدم مسئولیت راننده مقصر حادثه (که در بند 6 پرسش اشاره شده است) تأثیری در این قضیه ندارد. مگر اینکه احراز گردد که فوت عابر پیاده ناشی از حادثه رانندگی نبوده و مجنیعلیه به علت دیگری فوت کرده است و حادثه رانندگی صرفاً منجر به ورود صدمه یا صدماتی شده که مرتبط با فوت نمیباشد که در اینصورت حسب مورد شرکت بیمه یا صندوق تأمین خسارتهای بدنی فقط مسئول پرداخت دیه صدمات ناشی از حادثه رانندگی است که تشخیص مصداق در هر مورد با قاضی رسیدگیکننده به پرونده است
با احترام ؛ ن. ب. ا. نظریه مشورتی 7/7147 مورخ ، 1377/12/20 اگر افسر کاردانی فنی در حادثه تصادف میان وسیله نقلیه و عابر پیاده راننده را % 100 مقصر بداند اما پزشکی قانونی % 50 درصد فوت را ناشی از بیماری قلبی اعلام کند راننده باید تمام دیگر را بپردازد خواهشمند است دستور فرمایید پیرامون سالهای اخیر نسبت به ارائه نظریه حقوقی آن مرجع اقدام فرمایند. -1 آیا ب. ت. ب. تصویب قانون جدید مجازات اسلامی مصوب 1392 نظر اداره حقوقی قوه قضاییه در حال حاضر همچنان منطبق با نظریه مشورتی فوق الذکر است و در مواردی که تقصیر راننده مقصر حادثه تصادف منجر به فوت عابر پیاده به میزان 100 درصد م. ب. ولی علت پزشکی فوت عابر پیاده از نظر پزشک قانونی هم صدمه ناشی از تصادف و بیماری قلبی هر دو باهم باشد مسئولیت راننده مقصر کامل بوده و باید تمام دیه نفس را بپردازد؟ -2 آیا بند پ از ماده 290 قانون مجازات اسلامی 1392 تصریحی به شمول مفاد نظریهمشورتی فوق الذکر نسبت به جنایات عمدی است و آیا این ماده از این لحاظ قابل تعمیم نسبت به جنایات غیر عمدی و شبه عمد نیز میباشد؟ -3 آیا ماده 526 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 با نظریه مشورتی فوق الذکر منافاتی دارد و یا اینکه هیچ مخالفتی با آن ندارد؟ -4 آیا در مواردی که پزشک قانونی فوت عابر پیاده را ناشی از سه علت پیری ، بیماری قلبی عابر پیاده و صدمه ناشی از تصادف دانسته و میزان تاثیر عوامل پیری و بیماری قلبی عابر پیاده را % 70 و میزان تاثیر صدمه ناشی از تصادف را % 30 اعلام کند آیا باز هم راننده باید کل دیگر را بپردازد و از این لحاظ تفاوتی بین %30 و % 50 تاثیر صدمه ناشی از تصادف عابر پیاده وجود ندارد؟ -5 آیا در موارد فوق الذکر که به لحاظ نظر پزشک قانونی و فوت عابر پیاده ناشی از بیماری قلبی و صدمه ناشی از تصادف است بهره مندی عابر پیاده یا اولیای دم عابر پیاده از مزایای بیمه و صندوق تامین صرفاً محدود به میزان درصد تاثیر صدمه ناشی از تصادف در وقوع مرگ است و یا اینکه طبق مواد 4 قانون ایمنی راه ها و راه آهن مصوب 1349 و ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب 1389 حسب مورد بیمه و یا صندوق تامین باید کل دیگر را به عابر پیاده و یا اولیای دم عابر پیاده بپردازد؟ -6 در موارد تقصیر % 100 راننده مقصر حادثه تصادف و تاثیر %3 صدمات ناشی از تصادف در فوت عابر پیاده ، بر فرض عدم مسئولیت مقصر حادثه تصادف نسبت به پرداخت کل دیه عابر پیاده آیاحسب مورد صندوق تامین و یا شرکت بیمه طبق مواد 4 قانون ایمنی راه ها و راهآهن و 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مکلف به پرداخت کل دیه عابر پیاده می باشند؟
-1 ب. ت. ب. ماده 492 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 در حوادث رانندگی، مسؤول جبران خسارت و پرداخت دیه، کسی است که بین رفتار او و ایجاد خسارت و جنایت رابطه مستقیم موجود باشد؛ لذا چنانچه تقصیر راننده وسیله نقلیه منجر به تصادف و منتهی به فوت عابر پیاده شود، بیماریهای زمینهای متوفی را نمیتوان بخشی از اسباب و عوامل حادثه دانست. در نتیجه هر چند مجنیعلیه متوفی به علت بیماری قلبی زمینه خطرناکی از لحاظ جسمانی داشته باشد؛ لکن هرگاه تصادف واقع نمیشد چه بسا مشارالیه سالها زنده میماند؛ بنابراین »تصادف« موجب قتل غیر عمدی ناشی از رانندگی شده و پرداخت کل دیه به عهده مقصر حادثه است. -2 بند »پ« ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 ارتباطی به نظریه مشورتی اشارهشده در استعلام که در سال 1377 در فرض فوت عابر در اثر حادثه رانندگی صادر شده است، ندارد. زیرا این بند در مقام بیان یکی از مواردی است که جنایت عمدی محسوب میشود و مقررات آن نیز به جنایات غیر عمدی و شبه عمد قابل تسری نیست و این جنایات )غیر عمد و شبه عمد( تابع احکام خاص خود به شرح مقرر در قانون است. -3 ماده 526 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 ناظر به رفتار مرتکبین جنایت )مسبب و مباشر( غیر از مجنیعلیه است؛ لذا فرض سؤال منصرف از این ماده م. ب.. -4 مستفاد از مواد 492 و 529 قانون مجازات اسلامی مصوب ، 1392 آنچه موجب ایجاد مسؤولیت شخص در پرداخت دیه میشود استناد وقوع جنایت به رفتار وی )مرتکب( است که امری موضوعی بوده و تشخیص آن به عهده مرجع قضایی رسیدگیکننده است که ب. ت. ب. دلایل و امارات موجود در پرونده و کسب نظر متخصصین امر احراز میشود؛ لذا صرف تعیین درصد تقصیر در وقوع جنایت به تنهایی مثبت استناد جنایت به انجام دهنده آن رفتار نمیباشد؛ بنابراین اگر علت تامه جنایت )فوت( حادثه رانندگی باشد، راننده مقصر حادثه مسؤول پرداخت دیه است و سن متوفی )کهولت سن( و داشتن بیماری قلبی مؤثر در قضیه نیست. 5 و -6 با عنایت به مطالبی که در پاسخ پرسش بند یک اعلام شد و ن. ب. ا. مقررات ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب 1389 نسبت به عابر جنبه حمایتی دارد، در واقع مقنن به منظور جبران زیان وارده به عابر در اثر حوادث رانندگی ترتیبات خاصی برای پرداخت دیه از سوی شرکت بیمه یا صندوق تأمین خسارتهای بدنی طبق ماده مذکور و نیز قانون بیمه اجباری خسارات وارده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه مصوب 1395 مقرر نموده است؛ لذا در حوادث رانندگی منجر به فوت عابر پیاده صرفنظر از سن متوفی یا داشتن بیماریهای زمینهای )مانند عارضه قلبی( پرداخت کل دیه حسب مورد به عهده شرکت بیمه یا صندوق تأمین خسارت های بدنی است و میزان درصد تقصیر راننده وسیله نقلیه یا عدم مسؤولیت راننده مقصر حادثه )که در بند 6 پرسش اشاره شده است( تأثیری در این قضیه ندارد. مگر اینکه احراز گردد که فوت عابر پیاده ناشی از حادثه رانندگی نبوده و مجنیعلیه به علت دیگری فوت کرده است و حادثه رانندگی صرفاً منجر به ورود صدمه یا صدماتی شده که مرتبط با فوت نمیباشد که در اینصورت حسب مورد شرکت بیمه یا صندوق تأمین خسارتهای بدنی فقط مسؤول پرداخت دیه صدمات ناشی از حادثه رانندگی است که تشخیص مصداق در هر مورد با قاضی رسیدگیکننده به پرونده است دکتر …
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1
موارد مرتبط 129
آرای مرتبط 40
-
رأی
هماستناد
پرداخت دیه به نرخ روز توسط شرکت بیمه
ماده 4 قانون ایمنی راه ها و راه آهن و مسئولیت های بیمه گر نبوده
-
رأی
هماستناد
نقض رأی بدوی و الزام شرکت بیمه به پرداخت دیه به نرخ روز در دادگاه تجدیدنظر
ماده 4 قانون ایمنی راه ها و راه آهن می باشد که مقرر می دارد: عدم مسئولیت
-
رأی
هماستناد
پرداخت دیه به نرخ روز توسط شرکت بیمه
ماده 4 قانون ایمنی راه ها و راه آهن و مسئولیت های بیمه گر نبوده
-
رأی
هماستناد
رأی دادگاه بدوی
ماده 4 قانون ایمنی راه ها و راه آهن می باشد که مقرر می دارد: عدم مسئولیت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 331 و 332 مورخ 1398/07/01 هیات تخصصی اراضی، شهرسازی دیوان عدالت اداری
قانون ایمنی راه ها و ماده 4
-
رأی
هماستناد
حدود مسئولیت صندوق تامین خسارت های بدنی
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب 1379 پرداخت دیه موکل که عابر
-
رأی
هماستناد
عدم مسئولیت راننده در حادثه رانندگی منجر به فوت
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی
-
رأی
هماستناد
مسئولیت شرکت بیمه در فرض عدم مسئولیت راننده
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی حاکم است و حتی عدم مسئولیت راننده
-
رأی
هماستناد
مسئولیت شرکت بیمه در فرض عدم مسئولیت راننده
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی حاکم است و حتی عدم مسئولیت راننده
-
رأی
هماستناد
عدم مسئولیت راننده در حادثه رانندگی منجر به فوت
ماده 26قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی حاکم است وعدم مسئولیت راننده مانع
-
رأی
هماستناد
حدود مسئولیت صندوق تامین خسارت های بدنی
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب 1379 پرداخت دیه موکل که عابر
-
رأی
هماستناد
عدم ذی نفعی شاکی در طرح شکایت قتل غیرعمدی در تصادف رانندگی
ماده 26قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی ماده 427 قانون ایین دادرسی کیفری و
-
رأی
هماستناد
مسئولیت بیمه گر نسبت به پرداخت کامل دیه عابر
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب 89/12/8
-
رأی
هماستناد
تأثیر احراز بلوغ قسم خورندگان(حالفان) در پذیرش قسامه
ماده 290 قانون مجازات اسلامی
-
رأی
هماستناد
ارتکاب قتل عمد در ماه های حرام
ماده 290 از قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 دانسته و با قرار جلب به دادرسی مواف
-
رأی
هماستناد
رسیدگی در مرجع تجدیدنظر
مواد 290، 714 و 608 قانون مجازات اسلامی
-
رأی
هماستناد
نحوه تعیین مجازات در ارتکاب قتل عمدی با استفاده از اسلحه
مواد 290 و 381 از قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 قرار جلب به دادرسی ایشان صادر و اعل
-
رأی
هماستناد
عدم امکان فرار در دفاع مشروع
ماده 290، 381، 417 و 418 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392
-
رأی
هماستناد
شرط عدم امکان توسل به قوای دولتی در احراز دفاع مشروع
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392
-
رأی
هماستناد
1-مرجع استماع اظهارات موثر شهود 2-شرط صدور حکم به پرداخت دیه در قتل عمد
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 منطبق ندانسته و وصف آن را شبه عمد ت
-
رأی
هماستناد
وصف کیفری پرتاب سنگ بدون هدف گیری به موضع حساس بدن
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 نمی باشد
-
رأی
هماستناد
احراق عمدی به عنوان شروع به قتل
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392
-
رأی
هماستناد
قتل عمد از طریق خفه کردن
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 تشخیص داده و حکم به قصاص نفس صادر ک
-
رأی
هماستناد
عدم اخذ آخرین دفاع از متهم
مواد 290، 301، 161، 164، 172، 351 و 381 قانون مجازات اسلامی
-
رأی
هماستناد
دفن غیر قانونی جسد مقتول
ماده 290 قانون مجازات اسلامی
-
رأی
هماستناد
اسیدپاشی منجر به قتل
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 ناظر به بند ب ماده 206 قانون مرقوم
-
رأی
هماستناد
ارتکاب قتل عمد در ماه های حرام
مواد 290، 301، 347 و 350 قانون مجازات اسلامی
-
رأی
هماستناد
شرط تحقق بزه معاونت در جرم
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1399 ماده 614 قانون تعزیرات مصوب 1375
-
رأی
هماستناد
(1)تجدیدنظر خواهی از احکام صادره مبتنی بر اعمال قانون اخف لاحق(2)معیار تشخیص عمل نوعاً کشنده
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و با تکیه به برخی از اظهارات محکوم
-
رأی
هماستناد
عمل نوعاً کشنده در قتل عمد
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 محرز است
-
رأی
هماستناد
تفاضل دیه در فرض قتل دو زن توسط یک مرد
مواد 290، 211، 301، 350، 381 و 417 قانون مجازات اسلامی
-
رأی
هماستناد
رضایت زوجه مقتول از قصاص نفس به قیمومت از صغار
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392
-
رأی
هماستناد
حکم قتل در صورت تجاوز از شرایط قانونی دفاع مشروع
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392
-
رأی
هماستناد
تقاضای تفاضل دیه پس از گذشت از اخذ آن
ماده 290 و 351 و 381 و 382 و 417 قانون مجازات اسلامی مصوب 92 حکم بر محکومیت ف
-
رأی
هماستناد
مصداق قتل عمد
مواد 290 و 281 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392
-
رأی
هماستناد
نوع شناخت حالفین نسبت به محکوم علیه در قسامه
ماده 290 قانون مجازات اسلامی
-
رأی
هماستناد
اعمال دوبار تخفیف نسبت به محکوم علیه
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 درخواست کیفر برای او می نماید
-
رأی
هماستناد
انتخاب وکلای تسخیری متعدد در یک پرونده
ماده 290 و 351 و 381 و 417 و 418 قانون مجازات اسلامی
-
رأی
هماستناد
مصداق معاونت در بزه قتل عمد
مواد 290، 381، 417، 418 و 134 قانون مجازات اسلامی
-
رأی
هماستناد
تعیین وکلای تسخیری متعدد در یک پرونده
ماده 290 و 351 و 381 و 417 و 418 قانون مجازات اسلامی
نظریات مشورتی 40
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1400/1057 مورخ 1401/11/03
ماده 4 قانون ایمنی راه ها و راه آهن مصوب 1349
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/583 مورخ 1398/08/19
مواد 4 و 13 قانون ایمنی راه ها و راه آهن
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1400/1545 مورخ 1401/02/04
ماده 4 قانون ایمنی راه ها و راه آهن
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/1233 مورخ 1399/09/03
ماده 4 قانون ایمنی راه ها و راه آهن مصوب 1349 با اصلاحات بعدی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1400/1584 مورخ 1401/01/21
مواد 4 قانون ایمنی راه ها و راه آهن مصوب 1349
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
مسئولیت راهآهن در فرض داشتن بیمهنامه
مواد 4 و 13 قانون ایمنی راه ها و راه آهن و رای وحدت رویه شماره 22/7 / 7/ 93-7
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه 7/1400/1584 — 1401/01/21
مواد 4 قانون ایمنی راه ها و راه آهن مصوب 1349
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظر مشورتی 7/99/1233 مورخ 1399/09/03 اداره کل حقوقی قوه قضائیه در خصوص اینکه مقررات ماده 4 قانون ایمنی راه و راه آهن منصرف از مواردی است که راننده وسیله نقلیه مسبب حادثه و دارای مس
ماده 4 قانون ایمنی راه ها و راه آهن مصوب 1349 با اصلاحات بعدی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه 7/99/1233 — 1399/09/03
ماده 4 قانون ایمنی راه ها و راه آهن مصوب 1349 با اصلاحات بعدی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/2384 مورخ 1396/10/06
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب 1389
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/1854 مورخ 1399/12/10
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب 1389
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1402/523 مورخ 1402/09/28
ماده 26 قانون تخلفات رانندگی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه 7/99/1854 — 1399/12/10
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه 7/98/583 — 1398/08/19
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب 1389/12/8 آیا صندوق بیمه خسار
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظر مشورتی 7/3141 مورخ 1389/05/03 اداره کل حقوقی قوه قضائیه با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی(*
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظر مشورتی 7/97/1383 مورخ 1397/11/21 اداره کل حقوقی قوهقضائیه در خصوص تفاوت آزادراه و بزرگراه و تعهدات بیمهای در پرداخت خسارت با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب 1389
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظر مشورتی 7/1402/523 مورخ 1402/09/28 اداره کل حقوقی قوه قضائیه با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده 26 قانون تخلفات رانندگی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظر مشورتی 7/99/1854 مورخ 1399/12/10 اداره کل حقوقی قوه قضائیه در خصوص نحوه پرداخت دیه صدمات یا فوت عابر پیاده دارای تقصیر با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب 1389
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظر مشورتی 7/1402/523 مورخ 1402/09/28 اداره کل حقوقی قوه قضائیه با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده 26 قانون تخلفات رانندگی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظر مشورتی 175/94/7 مورخ 1394/01/26 اداره کل حقوقی قوه قضائیه درخصوص ﺧﺴﺎﺭﺍﺕ ﻭﺍﺭﺩﻩ ﺑﻪ ﻋﺎﺑﺮﯾﻦ ﺑﺮ ﺍﺛﺮ ﺗﺼﺎﺩﻑ ﺑﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻧﻘﻠﻴﻪ ﻣﻮﺗﻮﺭی با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی که مقرر می دارد: «در راه هایی که ب
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظر مشورتی 7/99/1854 مورخ 1399/12/10 اداره کل حقوقی قوه قضائیه در خصوص پرداخت بیمه توسط شرکت بیمه یا صندوق تأمین خسارت های بدنی با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب 1389
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظر مشورتی 483/94/7 مورخ 1394/02/27 اداره کل حقوقی قوه قضائیه درخصوص مسئولیت شرکت بیمه یا صندوق ماده 10 قانون بیمه اجباری مسؤولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی در فرض عدم
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب 1389
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظر مشورتی 7/96/2384 مورخ 1396/10/06 اداره کل حقوقی قوه قضائیه در خصوص مسئولیت شرکت بیمه و صندوق تامین خسارات بدنی در خسارات وارد به عابر مصدوم یا وراث عابر متوفی با اصلاحات و الحا
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب 1389
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظر مشورتی 7/95/1436 مورخ 1395/06/16 اداره کل حقوقی قوه قضائیه درخصوص شرط اعمال مقررات مذکور در ماده 504 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب 1389
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/885 مورخ 1399/07/15
مواد 290، 291 و 493 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/570 مورخ 1398/08/01
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 بیان می کند که چون «الف» با قصد کشت
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/1850 مورخ 1399/11/21
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 دانست؟ نظریه مشورتی اداره کل حقوقی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه 7/99/885 — 1399/07/15
مواد 290 و 291 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و نیز محتویات پرونده قضایی با قاضی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه 7/99/1850 — 1399/11/21
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 دانست؟ پاسخ: اولا
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه 7/99/1971 — 1400/03/09
مواد 290 و 492 قانون مجازات اسلامی امری است مصداقی و به عهده قاضی رسیدگیکننده اس
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه 7/1404/338 — 1404/08/12
ماده 290 قانون مجازات اسلامی( میشود و یا آنکه در خصوص جنایات مشمول بند »ب«
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه 7/98/570 — 1398/08/01
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 که مقرر میدارد: »هرگاه مرتکب با انج
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه 7/97/3336 — 1398/08/27
ماده 290 قانون مجازات اسلامی 1392 جنایت عمدی منتسب به اوست و نجاتغریق که ا
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظر مشورتی 7/98/570 مورخ 1398/08/01 اداره کل حقوقی قوهقضائیه در خصوص قتل عمد در صورت قصد قتل و اجرای آن به عنوان عمل واحد یا مجزا بر اساس ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 با
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 که مقرر میدارد: «هرگاه مرتکب با انج
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظر مشورتی 7/1402/1173 مورخ 1403/02/03 اداره کل حقوقی قوه قضائیه با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده 290 قانون مجازات اسلامی شده است
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظر مشورتی 7/99/1850 مورخ 1399/11/21 اداره کل حقوقی قوه قضائیه در خصوص نحوه رسیدگی به تیراندازی منجر به قتل و جرح توسط مأمور مسلح حین اجرای مأموریت با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 دانست؟ نظریه مشورتی اداره کل حقوقی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظر مشورتی 7/99/1850 مورخ 1399/11/21 اداره کل حقوقی قوه قضائیه در خصوص ماده 5 آیین نامه اجرایی تبصره بند 5 ماده 3 قانون به کارگیری سلاح توسط نیروهای مسلح در موارد ضروری مصوب 1373 ب
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 دانست؟ نظریه مشورتی اداره کل حقوقی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظر مشورتی 7/99/885 مورخ 1399/07/15 اداره کل حقوقی قوه قضائیه در خصوص ضمان انتقال دهنده ویروس کرونا با اصلاحات و الحاقات بعدی
مواد 290، 291 و493 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 هر کسی عالما و عامدا دیگری رابه بیم
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/97/2715 مورخ 1397/10/02
ماده 492 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/788 مورخ 1398/06/20
ماده 492 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392
نشستهای قضایی 25
-
نشست قضایی
هماستناد
موارد شمول ماده 4 قانون ایمنی راه ها و راه آهن
ماده 4 قانون ایمنی راه ها و راه آهن خلاصه متن: در نشست قضایی برگزار شده
-
نشست قضایی
هماستناد
اطلاق عابر در صورت خروج راننده از خودرو پس از پارک در محل غیر مجاز
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی خواهد بود یا خیر
-
نشست قضایی
هماستناد
تعارض بین ماده 504 قانون مجازات اسلامی و ماده 26 قانون تخلفات راهنمایی و رانندگی
ماده 26 از قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب 1389 چنین مقرر نموده است: ((د
-
نشست قضایی
هماستناد
تصادف با طفل و تقصیر راننده فاقد گواهینامه و والدین
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی می باشد؟ نظر هیات عالی 1- در صورتی
-
نشست قضایی
هماستناد
میزان تقصیر در تصادف عابر و وسیله نقلیه وفق نظر کارشناس یا بالمناصفه
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب 1389 تاکید دارد که در صورت عد
-
نشست قضایی
هماستناد
تحقق شروع به قتل عمدی در بندهای ب و پ ماده 290
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 مورد بررسی قرار گرفت
-
نشست قضایی
هماستناد
فوت در درگیری
ماده 290 قانون مجازات اسلامی
-
نشست قضایی
هماستناد
بررسی نوع قتل در نزاع در مواردی که پزشکی قانونی صرفا درصدی از فوت را منتسب به متهم دانسته است
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 می گردد لذا فعل ارتکابی از نوع عمد
-
نشست قضایی
هماستناد
علت تامه در قتل عمد و ملاک تشخیص آن
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392
-
نشست قضایی
هماستناد
قابلیت تعقیب قضایی و اخذ دیه در پی مسمومیت و صدمات مغزی، معلولیت و فوت جمعی از هموطنان بر اثر مصرف الکل (صنعتی - متانول)
ماده 290 قانون مجازات اسلامی
-
نشست قضایی
هماستناد
قتل ناشی از اشتباه در هدف
مواد 290، 294 و 301 قانون مجازات اسلامی
-
نشست قضایی
هماستناد
تشخیص مباشرت و تسبیب در جنایت
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 یا از مصادیق بند (پ
-
نشست قضایی
هماستناد
قتل عمدی بر مبنای رفتار میانجی در نزاع دو نفره
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و با توجه به اینکه مرتکب آگاه و متو
-
نشست قضایی
هماستناد
مجازات افراد قاتل و رها کردن طفل شیرخوار بعد از قتل پدر و مادر
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 تعلق دارد
-
نشست قضایی
هماستناد
شلیک و تهدید با اسلحه شکاری
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 شخص الف قصد جنایت وارده را نسبت به
-
نشست قضایی
هماستناد
تعیین نوع قتلی که دو برادر هنگام نزاع با چاقو مادر خود را که قصد جدا کردن آن دو را داشته به قتل رسانده اند
ماده 290 قانون مجازات اسلامی
-
نشست قضایی
هماستناد
حدوث جنایت به علت تقصیر بیش از حد مرتکب
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 قرار گیرد
-
نشست قضایی
هماستناد
عمد یا غیر عمد بودن قتل توسط مامور نیروی انتظامی در زمان فرار متهم
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 احراز شود
-
نشست قضایی
هماستناد
حکم تیراندازی منجر به قتل در فرضی که مرتکب قصد کشتن ندارد
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 بوده و به عنوان عمد تلقی می شود
-
نشست قضایی
هماستناد
بررسی رابطه سببیت در قتل
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1391 بوده و در نتیجه قتل عمدی محسوب می ش
-
نشست قضایی
هماستناد
رسیدگی به موضوع فوت با وصف رسیدگی سابق به صدمات منجر به فوت
مواد 492 و 529 قانون مجازات اسلامی
-
نشست قضایی
هماستناد
تسبیب در ایراد صدمه بدنی غیرعمدی
ماده 492 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 اعلام کرد که اگر رابطه علیت بین رفت
-
نشست قضایی
هماستناد
جرم انگاری ایراد آسیب روحی و روانی به بزه دیده
ماده 492 قانون مجازات اسلامی
-
نشست قضایی
هماستناد
مسوولیت کیفری مدیر مدرسه در صورت ایراد صدمه عمدی از سوی طفل 14 ساله در حیاط مدرسه نسبت به طفل دیگر
ماده 492 قانون مجازات اسلامی
-
نشست قضایی
هماستناد
تسبیب در قتل عمدی با فروش مشروب
ماده 492 قانون مجازات اسلامی
مواد مرتبط 5
-
تفسیر
از این صفحه
ماده 526 — قانون مجازات اسلامی
ماده 526 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 با نظریه مشورتی فوق الذکر منافاتی د
-
تفسیر
از این صفحه
ماده 4 — قانون ایمنی راهها و راهآهن
مواد 4 قانون ایمنی راه ها و راه آهن مصوب 1349
-
تفسیر
از این صفحه
ماده 26 — قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب 1389 حسب مورد بیمه و یا صندوق
-
تفسیر
از این صفحه
ماده 492 — قانون مجازات اسلامی
ماده 492 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 در حوادث رانندگی
-
تفسیر
از این صفحه
ماده 290 — قانون مجازات اسلامی
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 ارتباطی به نظریه مشورتی اشاره شده د
مقرراتِ مرتبط 1
-
بخشنامه
هماستناد
مصداق عمل نوعا غیر کشنده
ماده 290 قانون مجازات اسلامی وجود ندارد
دکترین 17
-
مقاله
هماستناد
ترتیب بازداشت اموال منقول — نقش داد باخته در موضع سبب و
ماده 526 ق.م.ا
-
مقاله
هماستناد
ترتیب بازداشت اموال منقول — نقش داد باخته در موضع سبب و
ماده 526 ق.م.ا
-
مقاله
هماستناد
حادثه موضوع ماده ۲۶ قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی — اهم مطالب مربوط به این ماده را
ماده 4 قانون ایمنی راه ها و راه آهن مصوب 1349/4/7 با اصلاحات بعدی که مقر
-
مقاله
هماستناد
حادثه موضوع ماده ۲۶ قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی — قانون نحوه رسیدگی به تخلفات و اخذ
ماده 4 قانون ایمنی راه ها و راه آهن مصوب 1349/4/7 با اصلاحات بعدی که مقر
-
مقاله
هماستناد
حادثه موضوع ماده ۲۶ قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی — قانون نحوه رسیدگی به تخلفات و اخذ
ماده 4 قانون ایمنی راه ها و راه آهن مصوب 1349/4/7 با اصلاحات بعدی که مقر
-
مقاله
هماستناد
قاعده تحذیر (قواعد فقه): قاعدۀ تحذیر در قوانین مدون
ماده 4 قانون ایمنی راه ها و راه آهن می گوید: «ورود و عبور عابرین پیاده و
-
مقاله
هماستناد
تحلیل فقهی ارث دیه و نقش بیمه گر — با اینکه چنین نگرشی به مسئولیت مدنی
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی 1389/12/8 نمونه دیگری از عدم مسیول
-
مقاله
هماستناد
تحلیل فقهی ارث دیه و نقش بیمه گر — آیا ب
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی 1389/12/8 نمونه دیگری از عدم مسیول
-
مقاله
هماستناد
تحلیل فقهی ارث دیه و نقش بیمه گر — آیا ب
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی 1389/12/8 نمونه دیگری از عدم مسیول
-
مقاله
هماستناد
نرم افزار گنجینه استفتائات قضایی، سوال ۶۲۱۷
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی نیز مفید است
-
مقاله
هماستناد
در مورد دیه کافر غیر کتابی یا دیه زن که بیمه گر
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی 1389/12/8 از تعهدات بیمه گر سخن می
-
مقاله
هماستناد
ماده ۲۶ قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی ۱۳۸۹/۱۲/۸ از تعهدات بیمه گر
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی 1389/12/8 از تعهدات بیمه گر سخن می
-
مقاله
هماستناد
ماده ۲۶ قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی ۱۳۸۹/۱۲/۸ از تعهدات بیمه گر
ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی 1389/12/8 از تعهدات بیمه گر سخن می
-
مقاله
هماستناد
جنایت نظیر و اشتباه در جنایت در قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 (مقاله علمی وزارت علوم)
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 به کار برده شده و سابقه ای در فقه و
-
مقاله
هماستناد
انتقال ویروس ایدز و ارتکاب فعل نوعاً کشنده (مقاله علمی وزارت علوم)
ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 یکی از شقوق ارتکاب قتل عمدی را
-
مقاله
هماستناد
سوءنیت مستقیم در ماده 290 قانون مجازات اسلامی (مقاله علمی وزارت علوم)
ماده 290 قانون مجازات اسلامی (مقاله علمی وزارت علوم
-
مقاله
هماستناد
توسعه قلمروی رفتارِ نوعاً کشنده در رویه قضایی (مقاله علمی وزارت علوم)
ماده 290 قانون مجازات اسلامی 1392 را ارزیابی می نماید و بر مبنای آن حکم قص
نکتههای مرتبط 1
-
هماستناد
نوع شناخت حالفین نسبت به محکوم علیه در قسامه
ماده290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 جنایت عمدی در صور مختلف قابل فرض می
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
