نظر مشورتی 7/97/258 مورخ 1397/02/19 اداره کل حقوقی قوه قضائیه در خصوص عدم امکان محرومیت محکوم‌علیه از خدمات کنسولی یا سفارتخانه‌ها به عنوان مجازات اصلی یا تکمیلی و تبعی با اصلاحات

استعلام : احتراماً به پيوست تصويرنامه شماره 1396012001653166 مورخ 19/10/96 شعبه هشتم اجراي احكام كيفري دادسراي شيراز ارسال مي گردد ب. ت. ب. اينكه صدور گذرنامه يكي از خدمات كنسولي است كه توسط كنسولگري هاي جمهوري اسلامي ايران انجام مي شود و گذرنامه در خارج از كشور سند هويتي اشخاص مي باشد خواهشمند است در پاسخ اعلام نظر فرمايند: 1-آيا دادگاهها مي توانند ايرانيان خارج از كشور را از خدمات كنسولي محروم نمايند يا خير؟ 2-آيا بدون درج در حكم دادگاه مقامات دادسرا مي توانند ايرانيان مقيم خارج از كشور را از خدمات كنسولي محروم نمايند يا خير؟ نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه : 1و 2)اولاً: با عنايت به اصل 36 قانون اساسي و مواد 12و 13 قانون مجازات اسلامي مصوب 1392، حكم به مجازات و اجراي آن بايد به موجب قانون و با رعايت شرايط و كيفيات مقرر در آن باشد. ثانياً: بهره مندي اشخاص از خدمات كنسولي يا سفارتخانه ها، از جمله حقوق مدني هر فرد است و اصولاً ب. ت. ب. اصل 22 و 41 قانون اساسي نمي توان كسي را از اين حقوق مادام كه تابعيت ايراني از او سلب نگرديده است محروم نمود مگر در مواردي كه قانون تجويز كند. در قوانين فعلي، نصي در خصوص محروميت اشخاص محكومٌ عليه از خدمات كنسولي يا سفارتخانه ها خواه به عنوان مجازات اصلي يا تكميلي و تبعي وجود ندارد و وظيفه واحد اجراي احكام كيفري نيز اجراي مجازات مندرج در حكم است و تحميل مجازات ديگري به محكومٌ عليه فاقد جواز قانوني است. احضار و جلب محكومٌ عليه براي اجراي مجازات به همان نحوي است كه در قانون مقرر شده است و به كار گرفتن شيوه هايي نظير محروم نمودن اشخاص از خدمات كنسولي يا سفارتخانه ها جهت دستيابي به محكومٌ عليه فاقد وجاهت قانوني است. نظریه مشورتی شماره 7/97/258 مورخ 1397/02/19 موضوع استعلام درباره این است که آیا دادگاه‌ها و مقامات دادسرا می‌توانند ایرانیان خارج از کشور را از خدمات کنسولی محروم کنند یا خیر. در پاسخ به این استعلام، نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه بیان می‌کند که بر اساس اصل 36 قانون اساسی و مواد 12 و 13 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392، مجازات و اجرای آن باید مطابق با قانون و شرایط تعیین‌شده باشد. خدمات کنسولی یکی از حقوق مدنی افراد است و طبق اصول 22 و 41 قانون اساسی، نمی‌توان کسی را از این حقوق محروم کرد، مگر در مواردی که قانون به‌طور مشخص اجازه داده باشد. در قوانین فعلی، هیچ قانونی وجود ندارد که محرومیت محکومین از خدمات کنسولی را به‌عنوان مجازات تعیین کرده باشد و اعمال چنین مجازاتی بدون جواز قانونی است. بنابراین، محروم کردن افراد از خدمات کنسولی برای دستیابی به م. ع. نیز غیرقانونی است. تاریخ نظریه: 1397/02/19 شماره نظریه: 7/97/258 شماره پرونده: 96-25-2190 ب. ت. ب. اینکه صدور گذرنامه یکی از خدمات کنسولی است که توسط کنسولگری های جمهوری اسلامی ایران انجام می‌شود و گذرنامه در خارج از کشور سند هویتی اشخاص م. ب. خواهشمند است در پاسخ اعلام نظر فرمایند: ثانیاً: بهرمندی اشخاص از خدمات کنسولی یا سفارتخانه ها، از جمله حقوق مدنی هر فرد است و اصولاً ب. ت. ب. اصول 22 و 41 قانون اساسی نمی توان کسی را از این حقوق مادام که تابعیت ایرانی از او سلب نگردیده است محروم نمود، مگر در مواردی که قانون تجویز کند. در قوانین فعلی، نصی در خصوص محرومیت اشخاص م. ع. از خدمات کنسولی یا سفارتخانه ها خواه به عنوان مجازات اصلی یا تکمیلی و تبعی وجود ندارد و وظیفه واحد اجرای احکام کیفری نیز اجرای مجازات مندرج در حکم است و تحمیل مجازات دیگری به م. ع. فاقد جواز قانونی است. احضار و جلب م. ع. برای اجرای مجازات به همان نحوی است که در قانون مقرر شده است و به کار گرفتن شیوه هایی نظیر محروم نمودن اشخاص از خدمات کنسولی یا سفارتخانه ها جهت دستیابی به محکوم علیه، فاقد وجاهت قانونی است. احتراماً به پیوست تصویرنامه شماره 1396012001653166 مورخ 19/10/96 شعبه هشتم اجرای احکام کیفری دادسرای شیراز ارسال می‌گردد ب. ت. ب. اینکه صدور گذرنامه یکی از خدمات کنسولی است که توسط کنسولگری های جمهوری اسلامی ایران انجام می‌شود و گذرنامه در خارج از کشور سند هویتی اشخاص م. ب. خواهشمند است در پاسخ اعلام نظر فرمایند: