حق‌مشروط

معادل‌ها و هستی‌شناسیِ واژه

تعریف: حقی که اعمال یا بقای آن منوط به تحقق شرط خاصی بین طرفین یا حکم قانون باشد.
انگلیسی: Conditional right
فرانسوی: Droit conditionnel
آلمانی: Bedingtes Recht
عربی: حق مشروط
فقهی: حق مشروط؛ حقی که در عقد برای آن شرطی ذکر شده است.
مترادف: حق معلق
متضاد: حق منجز
اعم: حق
اخص: حق خیاری
ریشه‌شناسی: ترکیب عربی و فارسی (حق + مشروط).

جستجوی «حق‌مشروط» در متنِ قوانین، آرا و نظریات · در 25 سند دیده شده

معنی و توضیح

مدنی: حقی که وجود یا اجرای آن منوط به تحقق شرط مشخصی در آینده است. اگر شرط محقق شود، حق اثر می‌گذارد و اگر محقق نشود، از بین می‌رود. مثال: حق استفاده از خودرو به شرط قبولی در آزمون رانندگی.

نام‌های دیگر

حق معلق

مفاهیمِ مرتبط

شرط · مشروط · تعلیق · حق · قرارداد

ترکیب‌های ثبت‌شده

حق‌مشروط

واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.

اسنادی که این واژه در آن‌هاست

همهٔ نتایج در جستجو

آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم