رهن

معنی و توضیح

قانون مدنی ماده 771: رهن عقدی است که به موجب آن مدیون مالی را برای وثیقه به داین می دهد.

رهن

رهن

هم‌معنی نزدیک: وثیقهٔ دِین
نوعی از: عقد عینیِ تبعی
تعریف: قراردادی که در آن مدیون مالی را برای تضمین طلب به داین می‌دهد
اثر: مالکیت مال به مرتهن منتقل نمی‌شود، اما او نسبت به مال مرهونه حق عینی تبعی و تقدم در وصول طلب پیدا می‌کند
مفاهیم نزدیک: راهن، مرتهن، عین مرهونه
مقابل: قرض بدون وثیقه
هم‌خانواده: رهن، مرهون، راهن. مادهٔ ۷۷۱ رهن را وثیقه‌دادن مال از سوی مدیون به طلبکار تعریف می‌کند

رهن

هم‌معنی نزدیک: وثیقه‌گذاری، گرو
نوعی از: عقد تبعی و عینی
معنا: قراردادی که به موجب آن بدهکار مالی را برای تضمین پرداخت دین به طلبکار می‌دهد
طرف‌ها: راهن و مرتهن
موضوع: عین مرهونه
اثر: طلبکار نسبت به مال مرهونه حق وثیقه پیدا می‌کند و در صورت نپرداختن دین، در حدود قانون می‌تواند طلب خود را از آن استیفا کند
مفاهیم نزدیک: وثیقه، راهن، مرتهن، دین
مقابل: ضمان که انتقال یا تعهد به دین است. مادهٔ ۷۷۱ قانون مدنی رهن را وثیقه‌دادن مال از سوی مدیون به داین تعریف می‌کند

هم‌معنی نزدیکعام‌تر / نوعی ازطرف‌ها و نقش‌هاموضوعمفاهیم نزدیکهم‌خانوادهمقابل

حق عینی (انواع) · عقد معین (نمونه‌ها) · ظهرنویسی وثیقه‌ای (مفاهیم نزدیک) · ظهرنویسی وثیقه‌ای (هم‌خانواده) · ممنوع‌المعامله (مفاهیم نزدیک) · زوال تضمینات تعهد سابق (موضوع) · زوال تضمینات تعهد سابق (مفاهیم نزدیک) · عقود و تعهدات (نمونه‌ها) · ودیعهٔ اجاره (هم‌خانواده) · راهن (هم‌خانواده) · مرتهن (هم‌خانواده) · عین مرهونه (هم‌خانواده) · قبض در رهن (هم‌خانواده) · فک رهن (مفاهیم نزدیک) · فک رهن (هم‌خانواده) · تصرف راهن در مال مرهون (هم‌خانواده) · حق عینیِ مرتهن (هم‌خانواده)

معنای اولیه: رهن در لغت به معنای ثبات و دوام و نیز حبس آمده است. لیکن کلمات فقها در تعریف آن مختلف است. برخی، از رهن معنای مصدری اراده کرده و در تعریف آن گفته‌اند: گروگذاشتن مال به جهت وثیقه (و تضمین ) نزد طلبکار تا چنان‌چه وی نتواند در زمان مقرر، حق خود را از بدهکار استیفا کند، آن‌را از مال گرو گذاشته شده یا قیمت آن استیفا نماید، طوسی، محمد بن حسن، المبسوط، ج۲، ص۱۹۶. حلبی، حمزة بن علی، غنیة النزوع إلی علمی الأصول والفروع، ج۱، ص۲۴۲. حلی، ابن ادریس، السرائر، ج۲، ص۴۱۶. یا دادن وثیقه بر دین وسیلة النجاة ،ص۴۷۵ سبزواری، عبدالاعلی، مهذب الأحکام فی بیان حلال و الحرام، ج۲۱، ص۷۵-۷۶. و یا عقدی که جهت وثیقه نهادن بر دین تشریع شده است. حلی، حسن بن یوسف، تذکرة الفقهاء، ج۱۳، ص۸۷. خمینی، روح الله، تحریر الوسیلة، ج۲، ص۳

mw-parser-output"> رهن عقدی است که به موجب آن مدیون مالی را برای وثیقه به داین می‌دهد.

این‌ها در جستجو با هم گرفته می‌شوند (بینشان «یا»).

این‌ها خودکار جستجو نمی‌شوند — پیشنهادند. متضاد اگر «یا» شود، سندی که فقط واژهٔ مقابل را دارد بالا می‌آید.

واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.

آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم