اثبات امتناع زوج از پرداخت نفقه پس از واخواهی از رای غیابی

رأی خلاصه جریان پرونده حسب محتویات پرونده،خواهان خانم س. ک. دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت طلاق به علّت عدم پرداخت نفقه به استناد دادنامه صادره در پرونده شماره 931049 شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی به طرفیت زوجه خوانده آقای م. ح. تقدیم دادگستری شهرستان قوچان نموده و توضیح داده که اینجانب به موجب سند نکاحیه به عُلقه زوجیت خوانده دعوی درآمده ام.نامبرده در طول زندگی نسبت به من سوءرفتار داشته است به طوری که از پرداخت مهریه به بنده امتناع ورزیده و به طوری که حکم نفقه و مهریه نیز صادر شده و محکوم به پرداخت گردیده است.با عنایت به اینکه حکم نفقه صادر شده و علیرغم صدور اجرائیه و حکم جلب پرداخت ننموده است و بنده را بلاتکلیف رها نموده و اعتیاد به مواد مخدر دارد،لذا تقاضای صدور حکم طلاق را دارم.دادخواست ثبت و بدواً پرونده جهت بررسی و ایجاد صلح و سازش بین طرفین به شورای حل اختلاف خانواده ارسال گردیده ولکن به لحاظ عدم امکان سازش، پرونده به دادگستری اعاده و جهت رسیدگی به شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی شهرستان قوچان ارجاع گردیده است.وقت رسیدگی برای تاریخ 1394/3/31 تعیین و به طرفین ابلاغ می گردد.جلسه شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی قوچان در وقت تعیینی تشکیل،خواهان (زوجه) حاضر ولی زوج حضور ندارند و لایحه ای نیز ارسال ننموده اند.خ. ا. م. دارد عرایضم ب. ش. د. تقدیمی است.علّت تقاضای طلاق عدم پرداخت نفقه و اینکه مرا بلاتکلیف رها نموده است و به دلیل شروط ضمن عقد نکاح تقاضای طلاق دارم و مقاربت بین ما انجام شد و من مدخوله هستم ولی باردار نشدم و الان باردار نیستم و فرزندی ندارم.زندگی مشترک را آغاز نکردیم و در مورد حقوق خودم تقاضای مهریه و نفقه دارم.ادعای دیگری ندارم.در پایان جلسه،دادگاه ب. ت. ب. محتویات پرونده و موضوع خواسته به استناد ماده 27 قانون حمایت خانواده قرار ارجاع امر به داوری را صادر،مراتب حضوراً به خواهان ابلاغ و ایشان پدر خود آقای غ. ک. را به عنوان داور به دادگاه معرفی و وظایف داوری به ایشان تفهیم می گردد.قرار صادره جهت معرفی داور به زوج ابلاغ، ب. ت. ب. عدم معرفی داور از سوی زوج،در مورخ 1394/5/4 دادگاه درخصوص معرفی داور زوج از ناحیه زوجه اخطار صادر و نیز زوجه را جهت آزمایش بارداری به پزشکی قانونی معرفی می نماید.زوجه در مورخ 1394/5/10 خانم ف. ر. فرزند ش. را به عنوان داور همسر خود در جلسه دادگاه حاضر و معرفی می نماید.مطابق نظریه های ابرازی از سوی داوران زوجین،سعی و تلاش ایشان جهت ایجاد صلح و سازش مثمر ثمر واقع نگردیده است.پزشکی قانونی در پاسخ به دادگاه،آزمایش تست حاملگی زوجه خانم س. ک. را مطابق گزارش کتبی مورخ 1394/5/10 آزمایشگاه منفی اعلام می نماید.حسب دستور مورخ 1394/5/28 شعبه به دفتر در مورد بررسی قطعیت یا عدم قطعیت دادنامه صادره در مورد مطالبه نفقه از ناحیه زوجه،دفتر شعبه در پاسخ مورخ 1394/6/9 اعلام می دارد: محکومیت زوج به پرداخت نفقه زوجه،به دلیل عدم اعتراض و تجدیدنظرخواهی زوج،قطعی گردیده است.دادگاه ختم دادرسی را اعلام و به شرح دادنامه شماره 633 مورخ 1394/6/19: ب. ت. ب. محتویات پرونده و احراز وجود رابطه زوجیت دائم فیمابین طرفین و عدم توافق داوران زوجین جهت ایجاد صلح و سازش و اینکه زوج علیرغم صدور حکم محکومیت به پرداخت نفقه و صدور برگ جلب نامبرده مبادرت به پرداخت نفقه ننموده و عدم دفاع مؤثّر طبق لایحه ارسالی به دادگاه،دادگاه با احراز تحقق شرط ضمن عقد نکاح موضوع بند یک از شرایط ضمن عقد،دعوی خ. ر. و. دانسته،با استناد به مواد 10، 219 ،220 و 1119 قانون مدنی و مواد 24 و 26 قانون حمایت خانواده مصوب 1391 به زوجه اجازه داده تا به یکی از محاضر رسمی ثبت طلاق مراجعه و با تعیین نوع طلاق و حق توکیل ب. غ. خود را مطلقه نماید. ضمناً زوجه مدخوله بها بوده و زوجین فاقد فرزند مشترک می باشند.حسب گواهی پزشکی قانونی زوجه باردار نمی باشد و در مورد مهریه و نفقه احکام قضایی مستقل صادر گردیده و زوجه حقوق دیگری ندارد.مهلت اعتبار رأی مذکور شش ماه از تاریخ ابلاغ رأی قطعی بوده و رأی صادره حضوری اعلام می گردد.پس از ابلاغ رأی صادره،زوج م. ع. د. مهلت مقرر قانونی با تقدیم دادخواست تجدیدنظر نسبت به آن اعتراض و در لایحه تقدیم بیان نموده که حسب مدارک موجود، ت. ن. خ. (زوجه) همسر رسمی اینجانب که قریب دو سال از عقدمان می گذرد،هنوز زندگی مشترک را شروع نکرده ایم.متأسفانه نامبرده با تأسی از اطرافیان و با طرح دعاوی عدیده تا حال،قصدش صرفاً ایذاء بوده و با وجود اینکه حاضر به زندگی نمی باشد اقدام به دادخواست نفقه داده و اعلام نموده همسرم را دوست داشته و علاقمند به زندگی هستم این در حالی است که دقیقاً به موازات آن دادگاه،در این شعبه دعوی طلاق مطرح و اعلام نموده حاضر به زندگی نیستم،که این امر تناقضات به وضوح مطالب وی را می رساند.منزل با تمام امکانات ب. ت. ب. عدم تهیه جهیزیه از ناحیه ایشان مهیا نموده ام که اجاره نامه پیوست م. ب..پس از تبادل لوایح و وصول پاسخ ت. ن. خ. با این بیان که متأسفانه ت. ن. خ. (زوج) از زمان وقوع عقد علیرغم در تمکین عام و خاص بودن اینجانب حدود دو سال با وساطت اقوام و خویشان حاضر به گرفتن مسکن و اثاث البیت و جشن عروسی نبوده و علیرغم دادخواست اینجانب مبنی بر مطالبه نفقه و طرح دعوای متقابل نامبرده (ضمن واخواهی از رأی نفقه) مبنی بر تمکین، حکم به رد دعوای تمکین صادر گردیده است و تنها هدف ت. ن. خ. طولانی شدن روند رسیدگی و نیز تضییع حقوق و آزار و اذیت اینجانب م. ب..تقاضای تأیید رأی دادگاه بدوی را خواستارم.پرونده به مرجع تجدیدنظر ارسال و شعبه 22 دادگاه تجدیدنظر استان خراسان رضوی نسبت به تجدیدنظرخواهی رسیدگی و طی دادنامه شماره 1252 مورخ 1394/8/28 بیان داشته: نظر به محتویات پرونده محاکماتی مرحله بدوی و استدلال و مستدات مذکور در رأی و ن. ب. ا. د. ا. م. از دادرسی دلیل و مدرک و موجبی که نقض دادنامه معترض عنه را باعث شود ارائه نگردیده و حسب مدارک ابرازی ضمیمه دادخواست اقدامات اجرایی برای وصول نفقه به نتیجه ای نرسیده،دادگاه ضمن رد تجدیدنظرخواهی مستنداً به ماده 358 ق.آ.د.م مصوب 1379 دادنامه بدوی را تأیید و استوار می نماید.پس از ابلاغ رأی تجدیدنظر،زوج م. ع. د. وقت مقرر قانونی با تقدیم دادخواست فرجامی نسبت به رأی صادره اعتراض نموده و در لایحه تقدیمی با تکرار مطالب قبلی مطرح شده در مرحله تجدیدنظر اجمالاً اعلام داشته که : اولاً-برابر صحبتهای شفاهی معمرین در جلسه قرار بر این می گردد که ب. ت. ب. آداب و عرف حاکم بر منطقه شمال خراسان،دو سال در عقد باشیم تا زندگیمان سر و سامان و هر دو درسمان را به اتمام برسانیم،که تعرفه شهود حاضر در جلسه اظهارات بی شائبه ام را تصدیق خواهند نمود. ثانیاً - برابر فیش های پیوست (صفحه 60 پرونده) بنده اقدام به واریز پول به حساب ایشان نموده ام،که ایشان حتی یک بار به صحت و تصدیق این امر اذعان نداشته اند. ثالثاً- نکته مهم اینکه ت. ن. خ. محترمه در مشهد اقدام به طرح دعوی تهیه مسکن و اثاث البیت می نماید که این دعوی از دو جهت قابل بررسی است،اول اینکه اگر ایشان به زندگی پایبند و در تمکین بنده بوده چرا پس از اندک زمانی کوتاه اقدام به طرح شکایات عدیده بعد از عقد می نماید و هم زمان با طرح دعوی طلاق دعوی فعلی یعنی مسکن و اثاث البیت و برگزاری جلسه عروسی را تقدیم دادگاه شعبه 51 مشهد می نماید و جالب اینکه صدق اظهارات حقیر و عدم گفتار صادقانه وی برای محکمه مبرهن می گردد که صرفاً هدفش ایذاء است نه زندگی.پس از انجام تبادل لوایح و وصول پاسخ فرجام خوانده،پس از بیان و تکرار مطالب قبلی عنوان نموده:درخصوص فیش های اعلامی از سوی ف. خ. مبنی بر پرداخت نفقه،که متأسفانه چهار فیش مربوط به داروخانه و پیتزا و دو عدد شارژ ایرانسل م. ب. و واریز وجه به حساب شخص دیگری ارتباط موضوعی به اینجانب ندارد و اما درخصوص واریز دو وجه به مبلغ هر کدام یکصد و پنجاه هزار تومان و آن هم اوایل زندگی،صرفاً بابت خرید کادو برای روز مادر و پدر زوج بوده،که متأسفانه ف. خ. از این موضوع نیز استفاده کرده،ضمناً ف. خ. حدود دو سال است که به اینجانب ریالی نفقه پرداخت نکرده که به موجب برگه جلب پیوستی مورخ 1394/10/10 تاکنون 5/800/000 تومان نفقه بدهکار م. ب..تقاضای تأیید دادنامه مورد فرجام را خواستارم.پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است.هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر: صدور رأی شایسته قانونی مورد تقاضا م. ب..درخصوص دادنامه شماره 1252 مورخ 1394/8/28 فرجام خواسته، مشاوره نموده و چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور فرجام خواهی زوج م. ع. آقای م. ح. به طرفیت زوجه خانم س. ک. نسبت به دادنامه شماره 1252 مورخ 1394/8/28 شعبه 22 دادگاه تجدیدنظر استان خراسان رضوی که در تأیید رأی بدوی شماره 633 مورخ 1394/6/19 شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی شهرستان قوچان اصدار یافته و به موجب آن با احراز تحقق بند یک شروط ضمن عقد نکاح زوجین به لحاظ عدم پرداخت نفقه از سوی زوج حکم به طلاق زوجه با استفاده از وکالت ناشی از تحقق شروط ضمن عقد نکاح صادر گردیده است ، ب. ت. ب. محتویات پرونده و به لحاظ نقایص ذیل الذکر موجّه و قابل پذیرش می باشد، 1- در آراء صادره بدوی و تجدیدنظر فرجام خواسته ، عدم پرداخت نفقه و عدم امکان الزام وی به تأدیه آن و تحقق شروط ضمن عقد به استناد اجرائیه صادره نسبت به رأی غیابی شماره 1342 مورخ 1393/9/13 شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی قوچان احراز گردیده است در صورتیکه ز. ف. خ. بعداً نسبت به دادنامه غیابی فوق الذکر واخواهی نموده و پس از رسیدگی منتهی به صدور دادنامه شماره 455 مورخ 1394/4/25 شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی قوچان دائر به رد واخواهی و تأیید رأی واخواسته شده که به لحاظ انقضاء مهلت تجدیدنظرخواهی قطعیت یافته است . پس از صدور دادنامه مذکور می بایستی نسبت به آن اجرائیه مجدد صادر می گردید و در صورتیکه زوج از پرداخت محکوم بهای موضوع اجرائیه مذکوره امتناع می نمود و الزام وی به تأدیه نفقه زوجه از طریق دیگر مقدور نبود در این صورت استناد به تحقق بند یک شروط ضمن عقد نکاح وجاهت قانونی داشت علی ایحال بایستی در این خصوص اقدام مقتضی معمول و رفع نقص به عمل آید. 2- حسب مدارک ارائه شده از سوی زوج م. ع. از جمله تصویر فیش های واریزی به حساب زوجه ، نامبرده مدعی گردیده که نفقه زوجه را پرداخت نموده و مشارالیها از شروع زندگی مشترک و تمکین امتناع می نماید . ضرورت دارد که در این خصوص نیز بررسی و تحقیقات لازمه انجام و مشخص شود که عدم تشکیل زندگی مشترک و بروز اختلافات زوجین ناشی از تقصیر کدامیک از طرفین بوده است . لهذا به استناد بند 5 ماده 371 و بند (الف) ماده 401 قانون آیین دادرسی مدنی رأی فرجام خواسته نقض و پرونده جهت رسیدگی مجدد به دادگاه تجدیدنظر صادر کننده رأی منقوض ارجاع و اعاده می شود. شعبه 42 دیوان عالی کشور- رئیس و عضومعاون دکتر … - غلامحسین ذات عجم فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی اثبات امتناع زوج از پرداخت نفقه پس از واخواهی از رای غیابی موضوع این پرونده به درخواست صدور گواهی عدم امکان سازش برای طلاق به دلیل عدم پرداخت نفقه و سوءرفتار مربوط می‌شود. خ. ب. ا. به حکم صادره در پرونده قبلی، ادعای خود را مبنی بر عدم پرداخت نفقه و مهریه توسط زوج و همچنین اعتیاد وی به مواد مخدر مطرح کرده است. پس از ارجاع پرونده به شورای حل اختلاف و عدم امکان سازش، پرونده به دادگاه عمومی حقوقی ارسال گردید. در جلسه رسیدگی، خواهان به تفصیل به بیان دلایل و مستندات خود پرداخت. دادگاه با استناد به مواد 10، 219، 220 و 1119 قانون مدنی و همچنین مواد 24 و 26 قانون حمایت خانواده، حکم به طلاق خواهان صادر نمود و اجازه داد تا به یکی از محاضر رسمی ثبت طلاق مراجعه کند. <br>زوج پس از دریافت حکم، با تقدیم دادخواست تجدیدنظر، ادعا کرد که خواهان به زندگی مشترک پایبند نبوده و قصد آزار دارد. دادگاه تجدیدنظر با رد تجدیدنظرخواهی، حکم بدوی را تایید کرد. در نهایت، زوج با ارائه دادخواست فرجامی به دیوان عالی کشور، به نقایص رای اعتراض نمود. دیوان عالی کشور ب. ت. ب. عدم پرداخت نفقه و عدم تشکیل زندگی مشترک، رای تجدیدنظر را نقض و پرونده را برای رسیدگی مجدد به دادگاه تجدیدنظر ارجاع داد. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/12/26 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در صورتی که زوج به موجب رای غیابی دادگاه به پرداخت نفقه محکوم شده و علیرغم صدور اجراییه رای بلااجرا بماند، اما زوج در ادامه اقدام به واخواهی کرده و رای واخواسته تایید شود، جهت احراز امتناع زوج از پرداخت نفقه و عدم امکان الزام وی به پرداخت، صدور اجراییه مجدد نسبت به رای واخواهی ضروری است. بنابراین، طرح دعوی طلاق به استناد اجراییه نخست امکان پذیر نیست. رای خلاصه جریان پرونده حسب محتویات پرونده،خواهان خانم س. ک. دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت طلاق به علّت عدم پرداخت نفقه به استناد دادنامه صادره در پرونده شماره 931049 شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی به طرفیت زوجه خوانده آقای م. ح. تقدیم دادگستری شهرستان قوچان نموده و توضیح داده که اینجانب به موجب سند نکاحیه به عُلقه زوجیت خوانده دعوی درآمده ام.نامبرده در طول زندگی نسبت به من سوءرفتار داشته است به طوری که از پرداخت مهریه به بنده امتناع ورزیده و به طوری که حکم نفقه و مهریه نیز صادر شده و محکوم به پرداخت گردیده است.با عنایت به اینکه حکم نفقه صادر شده و علیرغم صدور اجراییه و حکم جلب پرداخت ننموده است و بنده را بلاتکلیف رها نموده و اعتیاد به مواد مخدر دارد،لذا تقاضای صدور حکم طلاق را دارم.دادخواست ثبت و بدوا پرونده جهت بررسی و ایجاد صلح و سازش بین طرفین به شورای حل اختلاف خانواده ارسال گردیده ولکن به لحاظ عدم امکان سازش، پرونده به دادگستری اعاده و جهت رسیدگی به شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی شهرستان قوچان ارجاع گردیده است.وقت رسیدگی برای تاریخ 1394/03/31 تعیین و به طرفین ابلاغ می‌گردد.جلسه شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی قوچان در وقت تعیینی تشکیل،خواهان (زوجه) حاضر ولی زوج حضور ندارند و لایحه ای نیز ارسال ننموده اند.خواهان اظهار می‌دارد عرایضم ب. ش. د. تقدیمی است.علّت تقاضای طلاق عدم پرداخت نفقه و اینکه مرا بلاتکلیف رها نموده است و به دلیل شروط ضمن عقد نکاح تقاضای طلاق دارم و مقاربت بین ما انجام شد و من مدخوله هستم ولی باردار نشدم و الان باردار نیستم و فرزندی ندارم.زندگی مشترک را آغاز نکردیم و در مورد حقوق خودم تقاضای مهریه و نفقه دارم.ادعای دیگری ندارم.در پایان جلسه،دادگاه ب. ت. ب. محتویات پرونده و موضوع خواسته به استناد ماده 27 قانون حمایت خانواده قرار ارجاع امر به داوری را صادر،مراتب حضورا به خواهان ابلاغ و ایشان پدر خود آقای غ. ک. را به عنوان داور به دادگاه معرفی و وظایف داوری به ایشان تفهیم می‌گردد.قرار صادره جهت معرفی داور به زوج ابلاغ، ب. ت. ب. عدم معرفی داور از سوی زوج،در مورخ 1394/05/04 دادگاه در خصوص معرفی داور زوج از ناحیه زوجه اخطار صادر و نیز زوجه را جهت آزمایش بارداری به پزشکی قانونی معرفی می‌نماید.زوجه در مورخ 1394/05/10 خانم ف. ر. فرزند ش. را به عنوان داور همسر خود در جلسه دادگاه حاضر و معرفی می‌نماید.مطابق نظریه های ابرازی از سوی داوران زوجین،سعی و تلاش ایشان جهت ایجاد صلح و سازش مثمر ثمر واقع نگردیده است.پزشکی قانونی در پاسخ به دادگاه،آزمایش تست حاملگی زوجه خانم س. ک. را مطابق گزارش کتبی مورخ 1394/05/10 آزمایشگاه منفی اعلام می‌نماید.حسب دستور مورخ 1394/05/28 شعبه به دفتر در مورد بررسی قطعیت یا عدم قطعیت دادنامه صادره در مورد مطالبه نفقه از ناحیه زوجه،دفتر شعبه در پاسخ مورخ 1394/06/09 اعلام می دارد: محکومیت زوج به پرداخت نفقه زوجه،به دلیل عدم اعتراض و تجدیدنظرخواهی زوج،قطعی گردیده است.دادگاه ختم دادرسی را اعلام و به شرح دادنامه شماره --- مورخ 1394/06/19 : ب. ت. ب. محتویات پرونده و احراز وجود رابطه زوجیت دائم فیمابین طرفین و عدم توافق داوران زوجین جهت ایجاد صلح و سازش و اینکه زوج علیرغم صدور حکم محکومیت به پرداخت نفقه و صدور برگ جلب نامبرده مبادرت به پرداخت نفقه ننموده و عدم دفاع موثّر طبق لایحه ارسالی به دادگاه،دادگاه با احراز تحقق شرط ضمن عقد نکاح موضوع بند یک از شرایط ضمن عقد،دعوی خ. ر. و. دانسته،با استناد به مواد 10 ، 219 ، 220 و 1119 قانون مدنی و مواد 24 و 26 قانون حمایت خانواده مصوب 1391 به زوجه اجازه داده تا به یکی از محاضر رسمی ثبت طلاق مراجعه و با تعیین نوع طلاق و حق توکیل ب. غ. خود را مطلقه نماید. ضمنا زوجه مدخوله بها بوده و زوجین فاقد فرزند مشترک می‌باشند.حسب گواهی پزشکی قانونی زوجه باردار نمی‌باشد و در مورد مهریه و نفقه احکام قضایی مستقل صادر گردیده و زوجه حقوق دیگری ندارد.مهلت اعتبار رای مذکور شش ماه از تاریخ ابلاغ رای قطعی بوده و رای صادره حضوری اعلام می‌گردد.پس از ابلاغ رای صادره،زوج م. ع. د. مهلت مقرر قانونی با تقدیم دادخواست تجدیدنظر نسبت به آن اعتراض و در لایحه تقدیم بیان نموده که حسب مدارک موجود، ت. ن. خ. (زوجه) همسر رسمی اینجانب که قریب دو سال از عقدمان می گذرد،هنوز زندگی مشترک را شروع نکرده ایم.متاسفانه نامبرده با تاسی از اطرافیان و با طرح دعاوی عدیده تا حال،قصدش صرفا ایذاء بوده و با وجود اینکه حاضر به زندگی نمی‌باشد اقدام به دادخواست نفقه داده و اعلام نموده همسرم را دوست داشته و علاقمند به زندگی هستم این در حالی است که دقیقا به موازات آن دادگاه،در این شعبه دعوی طلاق مطرح و اعلام نموده حاضر به زندگی نیستم،که این امر تناقضات به وضوح مطالب وی را می رساند.منزل با تمام امکانات ب. ت. ب. عدم تهیه جهیزیه از ناحیه ایشان مهیا نموده ام که اجاره نامه پیوست م. ب..پس از تبادل لوایح و وصول پاسخ ت. ن. خ. با این بیان که متاسفانه ت. ن. خ. (زوج) از زمان وقوع عقد علیرغم در تمکین عام و خاص بودن اینجانب حدود دو سال با وساطت اقوام و خویشان حاضر به گرفتن مسکن و اثاث البیت و جشن عروسی نبوده و علیرغم دادخواست اینجانب مبنی بر مطالبه نفقه و طرح دعوای متقابل نامبرده (ضمن واخواهی از رای نفقه) مبنی بر تمکین، حکم به رد دعوای تمکین صادر گردیده است و تنها هدف ت. ن. خ. طولانی شدن روند رسیدگی و نیز تضییع حقوق و آزار و اذیت اینجانب م. ب..تقاضای تایید رای دادگاه بدوی را خواستارم.پرونده به مرجع تجدیدنظر ارسال و شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان خراسان رضوی نسبت به تجدیدنظرخواهی رسیدگی و طی دادنامه شماره --- مورخ 1394/08/28 بیان داشته: نظر به محتویات پرونده محاکماتی مرحله بدوی و استدلال و مستدات مذکور در رای و ن. ب. ا. د. ا. م. از دادرسی دلیل و مدرک و موجبی که نقض دادنامه معترض عنه را باعث شود ارائه نگردیده و حسب مدارک ابرازی ضمیمه دادخواست اقدامات اجرایی برای وصول نفقه به نتیجه ای نرسیده،دادگاه ضمن رد تجدیدنظرخواهی مستندا به ماده 358 ق.آ.د.م مصوب 1379 دادنامه بدوی را تایید و استوار می‌نماید.پس از ابلاغ رای تجدیدنظر،زوج م. ع. د. وقت مقرر قانونی با تقدیم دادخواست فرجامی نسبت به رای صادره اعتراض نموده و در لایحه تقدیمی با تکرار مطالب قبلی مطرح شده در مرحله تجدیدنظر اجمالا اعلام داشته که: اولابرابر صحبتهای شفاهی معمرین در جلسه قرار بر این می‌گردد که ب. ت. ب. آداب و عرف حاکم بر منطقه شمال خراسان،دو سال در عقد باشیم تا زندگیمان سر و سامان و هر دو درسمان را به اتمام برسانیم،که تعرفه شهود حاضر در جلسه اظهارات بی شائبه ام را تصدیق خواهند نمود. ثانیا - برابر فیش های پیوست (صفحه 60 پرونده) بنده اقدام به واریز پول به حساب ایشان نموده ام،که ایشان حتی یک بار به صحت و تصدیق این امر اذعان نداشته اند. ثالثا- نکته مهم اینکه ت. ن. خ. محترمه در مشهد اقدام به طرح دعوی تهیه مسکن و اثاث البیت می‌نماید که این دعوی از دو جهت قابل بررسی است،اول اینکه اگر ایشان به زندگی پایبند و در تمکین بنده بوده چرا پس از اندک زمانی کوتاه اقدام به طرح شکایات عدیده بعد از عقد می‌نماید و هم زمان با طرح دعوی طلاق دعوی فعلی یعنی مسکن و اثاث البیت و برگزاری جلسه عروسی را تقدیم دادگاه شعبه --- مشهد می‌نماید و جالب اینکه صدق اظهارات حقیر و عدم گفتار صادقانه وی برای محکمه مبرهن می‌گردد که صرفا هدفش ایذاء است نه زندگی.پس از انجام تبادل لوایح و وصول پاسخ فرجام خوانده،پس از بیان و تکرار مطالب قبلی عنوان نموده:در خصوص فیش های اعلامی از سوی ف. خ. مبنی بر پرداخت نفقه،که متاسفانه چهار فیش مربوط به داروخانه و پیتزا و دو عدد شارژ ایرانسل م. ب. و واریز وجه به حساب شخص دیگری ارتباط موضوعی به اینجانب ندارد و اما در خصوص واریز دو وجه به مبلغ هر کدام یکصد و پنجاه هزار تومان و آن هم اوایل زندگی،صرفا بابت خرید کادو برای روز مادر و پدر زوج بوده،که متاسفانه ف. خ. از این موضوع نیز استفاده کرده،ضمنا ف. خ. حدود دو سال است که به اینجانب ریالی نفقه پرداخت نکرده که به موجب برگه جلب پیوستی مورخ 1394/10/10 تاکنون 5/800/000 تومان نفقه بدهکار م. ب..تقاضای تایید دادنامه مورد فرجام را خواستارم.پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است.هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر: صدور رای شایسته قانونی مورد تقاضا م. ب..در خصوص دادنامه شماره --- مورخ 1394/08/28 فرجام خواسته، مشاوره نموده و چنین رای می دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور فرجام خواهی زوج م. ع. آقای م. ح. به طرفیت زوجه خانم س. ک. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1394/08/28 شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان خراسان رضوی که در تایید رای بدوی شماره 633 مورخ 1394/06/19 شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی شهرستان قوچان اصدار یافته و به موجب آن با احراز تحقق بند یک شروط ضمن عقد نکاح زوجین به لحاظ عدم پرداخت نفقه از سوی زوج حکم به طلاق زوجه با استفاده از وکالت ناشی از تحقق شروط ضمن عقد نکاح صادر گردیده است، ب. ت. ب. محتویات پرونده و به لحاظ نقایص ذیل الذکر موجّه و قابل پذیرش می‌باشد، 1 - در آراء صادره بدوی و تجدیدنظر فرجام خواسته، عدم پرداخت نفقه و عدم امکان الزام وی به تادیه آن و تحقق شروط ضمن عقد به استناد اجراییه صادره نسبت به رای غیابی شماره 1342 مورخ 1393/09/13 شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی قوچان احراز گردیده است در صورتی که ز. ف. خ. بعدا نسبت به دادنامه غیابی فوق الذکر واخواهی نموده و پس از رسیدگی منتهی به صدور دادنامه شماره --- مورخ 1394/04/25 شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی قوچان دائر به رد واخواهی و تایید رای واخواسته شده که به لحاظ انقضاء مهلت تجدیدنظرخواهی قطعیت یافته است. پس از صدور دادنامه مذکور می بایستی نسبت به آن اجراییه مجدد صادر می گردید و در صورتی که زوج از پرداخت محکوم بهای موضوع اجراییه مذکوره امتناع می نمود و الزام وی به تادیه نفقه زوجه از طریق دیگر مقدور نبود در این صورت استناد به تحقق بند یک شروط ضمن عقد نکاح وجاهت قانونی داشت علی ایحال بایستی در این خصوص اقدام مقتضی معمول و رفع نقص به عمل آید. 2 - حسب مدارک ارائه شده از سوی زوج م. ع. از جمله تصویر فیش های واریزی به حساب زوجه، نامبرده مدعی گردیده که نفقه زوجه را پرداخت نموده و مشارالیها از شروع زندگی مشترک و تمکین امتناع می‌نماید. ضرورت دارد که در این خصوص نیز بررسی و تحقیقات لازمه انجام و مشخص شود که عدم تشکیل زندگی مشترک و بروز اختلافات زوجین ناشی از تقصیر کدامیک از طرفین بوده است. لهذا به استناد بند 5 ماده 371 و بند (الف) ماده 401 قانون آیین دادرسی مدنی رای فرجام خواسته نقض و پرونده جهت رسیدگی مجدد به دادگاه تجدیدنظر صادر کننده رای منقوض ارجاع و اعاده می‌شود. شعبه --- دیوان عالی کشور- رئیس و عضو معاون