احتساب مدت بازداشت قبلی در تعزیرات منصوص شرعی

رأی خلاصه جریان پرونده خانم م.م. علیه فردی به نام م. و دو نفر دیگر به اتهام آدم‌ربائی با اتومبیل و تجاوز به عنف به دخترش به نام ه. ج. متولد 1378 در ۱۳۹2/9/13 شکایت کرده است . دادسرا در ۱۳۹2/9/28 در مورد تجاوز به عنف قرار عدم صلاحیت صادر و بدل پرونده تهیه نموده است. دادگاه کیفری استان در ۱۳۹3/4/31 متهمان 1- م. ع. 2- م. ج. فاقد مشخصات بیشتر را از اتهام تجاوز به عنف تبرئه و به اتهام عمل منافی عفت مادون زنا با اکراه به 99 ضربه شلاق تعزیری با احتساب ایام بازداشت قبلی محکوم نموده است به اجمال ماجرا اینست که ه. ج. در تشریح شکایت اعلام داشته از مدرسه برمی‌گشتم که پراید نقره‌ای رنگ به من نزدیک شد فردی که او را می‌شناختم به اسم م. از ماشین پیاده شد و به اتفاق دوستش م. ج. مرا به زور به کوچه بغلی مدرسه بردند م. چاقو درآورد و مرا تهدید کرد و گفت باید با من بیایی من قبول نکردم و دوستش با ماشین داخل کوچه شد و مرا با زور داخل ماشین کردند 3 نفر بودند نام راننده و. بود و به منزل م. واقع در کوچه بغل رفتیم مرا به داخل منزل بردند و. از آنجا رفت م. دست و پای مرا گرفت م. به زور مرا مورد اذیت و آزار قرار داد حتی م. لباس‌های زیر مرا گرفت و گفت نزد من می‌ماند اگر به حرف من گوش نکنی به خانواده‌ات نشان می‌دهم از ساعت 17 تا 18/30 آنجا بودم پس از آن از منزل خارج شدم و با آژانس نزد دختر خاله‌ام رفتم آنها با من تماس می‌گرفتند من گوشی را خاموش می‌کردم تا اینکه دو روز پیش م. تماس گرفت گفت اگر نیایی با اسپری روی دیوار منزلتان جریان را می‌نویسم و لباس‌های زیر را به مادرت می‌دهم امروز جریان را به مادرم گفتم. حدود بیست روز بود م. به من زنگ می‌زد ولی من به م. زنگ نمی‌زدم (ص4) م. ع. متولد 1374 در ۱۳۹2/9/26 نزد بازپرس اظهار داشته این خانم … دید شماره مرا گیر آورد و تماس می‌گرفت،‌ آدم‌ربائی دروغ است پدرم فوت کرده است مادرم در م. سرکار می‌رود هر دو هفته یک بار می‌آید من تنها هستم خواهر و برادر ندارم دوستی به نام م. ج. دارم ولی و. را نمی‌شناسم. رابطه من با این فقط تلفنی بوده است و خانه ما نیامده است، کیف محتوی لباس دخترانه متعلق به مادرم است که از من کشف شده است (ص17) خانم ف. ج. مادر م. ع. در ۱۳۹2/9/26 در بازپرسی حاضر و اظهار داشته البسّه داخل کیف متعلق به من م. ب.(ص26) دادسرای ش. در ۱۳۹2/9/28 در مورد تجاوز به عنف قرار عدم صلاحیت صادر و بدل پرونده تشکیل داده است (ص28) خانم ه. ج. متولد 1378 در دادگاه کیفری استان اظهارات قبلی خود را تکرار و اضافه کرده است حدود یک ماه قبل از طریق دوستم با م. ع. آشنا شدم بعد از آن جلوی مدرسه مزاحم من می‌شد پیشنهاد دوستی می‌داد که من قبول نکردم تا اینکه حادثه ۱۳۹2/9/13 اتفاق افتاد و آقای م. ع. به زور از جلو و عقب به من تجاوز کرد و دخول انجام داد. همزمانی با تجاوز م. ،‌آقای م. ج. به بالا تنه من دست می‌زد و مرا نگه می‌داشت. بعد از آن نیز مرا تهدید می‌کردند (ص32) م. ع. متولد 1374 در دادگاه اظهار داشته اتهام زنای به عنف را قبول ندارم من فقط با وی تماس تلفنی داشتم وی را به منزل نبرده‌ام. لباس‌های کشف شده داخل کیف متعلق به مادرم م. ب. (ص33) پزشکی قانونی در ۱۳۹2/9/28 پاسخ داده آثار پارگی و دخول در پرده بکارت خانم ه. ج. مشهود است که اظهارنظر قطعی در خصوص زمان ازاله بکارت مقدور نمی‌باشد. ضمناً حساسیت وارده در ناحیه مقعد نیز وجود داشته است (ص50) برابر پاسخ اداره آگاهی م. ع. دارای سابقه مربوط به همین پرونده است (ص56) و نامبرده افراد مجرد را به زیر زمین منزل برده و با صدای زیاد موسیقی مزاحمت ایجاد کرده و حتی چند دختر را به منزل برده است و از نظر اخلاقی مورد تایید نیست (ص63) شاکیه نتوانسته نشانی از متهم م. ج. بدهد (ص71) دادگاه در ۱۳۹3/4/30 در وقت مقرر با حضور نماینده دادستان، شاکیه متهم م. ع. و وکیل وی جلسه تشکیل داده است،‌ شاکیه اظهار داشته از م.ع. به اتهام اینکه با زور به من زنا کرده و از م. ج. به علت اینکه عمل منافی عفت مادون زنا با اکراه انجام داده است شکایت دارم. مطالب همان حرف‌های قبلی است (ص85) متهم م. ع. اظهار داشته اتهام را قبول ندارم فقط از طریق تماس تلفنی با وی در ارتباط بودم چرا همان روز شکایت نکرده و ده روز بعد شکایت کرده است؟ شاکی پاسخ داده است یک هفته در شوک بودم بعد از یک هفته دوباره مزاحم شد و گفت اگر نیایی لباس زیر را برای مادرت می‌فرستم و روی دیوار با اسپری می‌نویسم.(ص86) آقای ع.ن. وکیل متهم م. ع. اظهار داشته لایحه تقدیم می‌دارم. خلاصه لایحه اینست که موکل منکر انجام عمل زنا م. ب.. اظهارات شاکیه کذب است،‌ موکل بجز ارتباط تلفنی که آن هم از ناحیه شاکی بوده است هیچ ارتباط دیگری با وی نداشته است (ص87) دادگاه در ۱۳۹3/4/31 به اتفاق آراء بدین شرح رای صادر نموده است. رأی دادگاه در خصوص اتهام آقایان م.ع. ی متولد 1376 بیکار اهل و ساکن ش. آزاد با قرار وثیقه مجرد فاقد سابقه کیفری با سواد و 2- م. ج. فاقد مشخصات بیشتر متواری دائر بر اولی زنای به عنف نسبت به شاکیه و دومی ارتکاب عمل منافی عفت مادون زنا موضوع شکایت خانم ه. ج. فرزند الف. متولد 1378 محصل اهل و ساکن ش. دادگاه در خصوص تجاوز به عنف ب. ت. ب. انکار متهم در تمامی مراحل رسیدگی و تحقیقاتی و ادعای و. م. ب. داشتن رابطه تلفنی با وی و تایید آن از سوی شاکیه به لحاظ فقد دلیل برای اثبات تجاوز به عنف و احصاء دلائل از ناحیه شرع مقدس و رعایت قاعده فقهی تدرء الحدود بالشبهات و ملاحظه دفاعیات وکیل وی اتهام را محرز ندانسته و به استناد بند الف ماده 177 قانون آیین دادرسی کیفری رأی بر برائت وی صادر و اعلام می‌گردد اما در خصوص اتهام وی و متهم ردیف دوم دائر به ارتکاب عمل منافی عفت مادون زنا با اکراه راجع به م. ر. ا. ب. ت. ب. محتویات پرونده و شکایت شاکی و گزارش ماموران از محل حادثه و مطابقت آمره محل اظهارات شاکیه و اقرار احد از متهمان به رابطه تلفنی و گواهی پزشکی قانونی انکار وی و دفاعیات وکیل را از این قسمت موجه ندانسته و در خصوص ردیف دوم ب. ت. ب. متواری بودن وی از روز حادثه و عدم مراجعه به دادگاه علی‌رغم ابلاغ از طریق نشر آگهی و عدم ارسال لایحه دفاعیه و شکایت شاکیه اتهام را به هر دو محرز دانسته و به استناد ماده 637 از قانون مجازات اسلامی هر یک را به 99 ضربه شلاق تعزیری با احتساب ایام بازداشت قبلی وفق مقررات محکوم می‌نماید رأی صادره راجع به ردیف اول حضوری و راجع به ردیف دوم غیابی و ظرف ده روز پس از ابلاغ قابل واخواهی در این دادگاه و سپس نسبت به هر دو متهم ظرف بیست روز قابل اعتراض در دیوان‌ عالی‌ کشور م. ب.. دادنامه 36-۱۳۹2/4/31 در ۱۳۹3/5/27 به آقای ع. ع.ن. وکیل م. ع. و در ۱۳۹3/6/1 به شاکیه ابلاغ و لایحه تجدیدنظرخواهی آنان به ترتیب در ۱۳۹3/6/15 و ۱۳۹3/6/19 به دادگاه تقدیم گردیده است. خلاصه لایحه وکیل م. ع. اینست که شاکیه خود با موکل ارتباط تلفنی برقرار کرده و موکل بجز مکالمه تلفنی که آن هم از ناحیه شاکیه بوده هیچ ارتباط دیگری با وی نداشته و اصلاً مرتکب انجام عمل منافی عفت مادون زنای به عنف با شاکیه نشده است (ص98) خلاصه لایحه شاکیه اینست که دادگاه در مورد آدم‌ربایی اظهار نظر نکرده است. طبق نظریه پزشکی قانونی و تحقیقات پلیس آگاهی متهم مرتکب عمل زنای به عنف با اینجانب شده است (ص106) پرونده در ۱۳۹3/8/17 به این شعبه ارجاع و دارای کلاسه بایگانی 930236 م. ب.. هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای … عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر نقض به این شرح که در خصوص دادنامه شماره 00036-1393/4/31 تجدید نظر خواسته مشاوره نموده چنین رأی می‌دهد: خلاصه پرونده: پیرو گزارش دادنامه شماره 00386-1393/11/26 این مرجع اجمالاً اینکه شعبه محترم اول دادگاه کیفری استان س. مستقر در شهرستان ش. پس از رسیدگی به اتهام آقایان 1- م. ع. 2- م. ج. اوّلی به اتهام زنای به عنف نسبت به خانم ه. ج. و دوّمی ارتکاب عمل منافی عفت مادون زنا با نامبرده دادنامه 00036-۱۳۹3/4/31 را در تبرئه م. ع. از بزه انتسابی و محکومیت هر یک از آنها به تحمل 99 ضربه شلاق تعزیری ( به جرم عمل منافی عفت) صادر و بر أثر اعتراض وکیل م.ه. به محکومیت موکل خود و اعتراض شاکیه به تبرئه او پرونده در این مرجع جهت رسیدگی به تجدیدنظرخواهی مطرح و دادنامه مذکور در صدر گزارش در ابرام رأی معترض‌علیه صادر شد. و چون رأی دادگاه در مورد م. ج. غیابی بوده بر أثر واخواهی او شعبه محترم پس از رسیدگی به آن، به اتفاق آراء به شرح ذیل مبادرت به صدور رأی کرده است. رأی دادگاه: در خصوص واخواهی آقای‌ م. ج. متولد 1377 اهل و ساکن ش. فاقد سابقه محکومیت کیفری نسبت به قسمتی از دادنامه شماره 9309972316100036 مورخ 1393/04/31 این دادگاه که واخواه به موجب آن به صورت غیابی به اتهام ارتکاب عمل منافی عفت مادون زنا با اکراه نسبت به خانم ه. ج. به تحمل نود و نه ضربه شلاق تعزیری محکوم گردیده است هر چند واخواه دلائل موجهی که موجبات فسخ و گسیختن دادنامه معترض‌عنه را ایجاب نماید ارائه و ابراز ننموده است لکن ن. ب. ا. متهم متولد 1377 و سن وی در زمان ارتکاب جرم کمتر از هیجده سال بوده است مشمول ماده 89 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 م. ب. لذا دادگاه با الحاق بند ت ماده 89 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 به دادنامه معترض‌عنه و اصلاح مجازات نود و نه ضربه شلاق تعزیری به پرداخت مبلغ پانزده میلیون ریال‌ جزای نقدی د. ح. صندوق دولت دادنامه فوق الذکر را تایید می‌نماید. رأی دادگاه حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در دیوان‌ عالی‌ کشور م. ب.. در تاریخ ۱۳۹4/4/7 دادنامه صادر شده به م. ج. ابلاغ و نامبرده با تقدیم لایحه به تاریخ 1394/4/29 به آن اعتراض کرده است. معترض با اشاره به انکار خود در همه مراحل و اینکه شاکیه به لحاظ بحران عاطفی چنین شکایتی کرده و سنّ من در آن زمان به حد بلوغ نرسیده بود و صغر سن از عوامل رافع مسئولیت کیفری است و ملاک محاسبه سن متهم در اینگونه مواقع با تعیین قدر متیقن آن جلب نظر پزشکی قانونی است در خانواده مذهبی بزرگ شده‌ام و از حسن شهرت برخوردار بوده و کاملاً بی‌گناه بوده استدعا دارم با نقض دادنامه و صدور رأی شایسته از هتک حرمت اینجانب جلوگیری فرمائید پرونده به دیوان‌ عالی‌ کشور ارسال و بنا بر سابقه به این شعبه ارجاع شده است. هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای … عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر تایید در خصوص دادنامه شماره 00017-1394/3/25 تجدیدنظرخواسته مشاوره نموده چنین رأی می‌دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور ب. ت. ب. محتویات پرونده رسیدگی شعبه محترم دادگاه کیفری استان س. مستقر در ش. و لحاظ انکار م. ع. ی نسبت به اتهام زنای به عنف با ه. ج. فرزند الف. و بلابیّنه و دلیل اثباتی بودن شاکیه و نتیجتاً تبرئه متهم از بزه انتسابی اشکال اساسی از جهت رعایت اصول و قواعد دادرسی ندارد و اعتراض شاکیه هم در این مورد مؤثر در نقض نیست همچنین اعتراض آقای ع.ع. وکیل م. ع. ی به محکومیت موکل به تحمّل 99 ضربه شلاق تعزیری به جرم عمل منافی عفت مادون زنا وارد نیست اشکال در تشخیص دادگاه در مورد شمول مقررات مربوط به کسر مجازات 99 ضربه شلاق م. ع. از مدت بازداشت قبلی او م. ب. به این شرح : اوّلاً مستند قانونی ذکر نشده است ثانیاً 99 ضربه شلاق تعزیری به عنوان تعزیر منصوص شرعی محسوب می‌شود چون در کلیه موارد لحاظ شلاق به عنوان تعزیر باید تعداد آن کمتر از میزان شلاق حدّی باشد و معیار در این أمر هم مجازات حدّی جرم قوادی است که 75 ضربه شلاق است جز در مورد رابطه نامشروع از قبیل تقبیل یا مضاجعه تا 99 ضربه شلاق تعزیری است که به صراحت در ماده 637 قانون مجازات اسلامی بیان شده است و مجازات مذکور به عنوان تعزیر منصوص شرعی لحاظ شده است که ب. ت. ب. مقررات تبصره 2 ماده 115 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392، تعزیرات منصوص شرعی مشمول محاسبه مورد نظر دادگاه نیست لذا با استناد به بند 2 قسمت ب ماده 265 قانون آئین دادرسی کیفری رأی صادر شده در این مورد نقض و رسیدگی مجدد به همان شعبه محترم ارجاع می‌گردد. البته نسبت به اعتراض شاکیه در مورد رسیدگی نشدن به شکایت او از جهت آدم‌ربایی و تهدید م. ع. ی و غیره چون بنا بر محتویات پرونده در دادسرا رسیدگی به آن در جریان است و طبعاً در صورت صدور کیفرخواست در همین دادگاه کیفری رسیدگی خواهد شد اعتراض او موجب اتخاذ تصمیمی نیست. ریس و عضو معاون شعبه 6 دیوان‌عالی‌کشور رحمت اله عروجی - محمد مهدی چراغیان رای دیوان ب. ت. ب. محتویات پرونده رسیدگی شعبه محترم اول دادگاه کیفری استان سمنان مستقر در شهرستان شاهرود به واخواهی م. ج. متولد 1377 و مؤثر تشخیص ندادن واخواهی او در فسخ دادنامه مبنی بر محکومیت نامبرده به تحمل 99 ضربه شلاق تعزیری به جرم عمل منافی عفت با ه. ج. و لحاظ شمول مقررات ماده 89 قانون مجازات اسلامی نسبت به او و نتیجتاً اصلاح و تایید رأی محکومیت با تعیین جزای نقدی بجای شلاق اشکال اساسی در رسیدگی دادگاه از جهت رعایت اصول و قواعد دادرسی به نظر نرسید و اعتراض م. ع. هم موثر در نقض دادنامه نیست جز آنکه ب. ت. ب. بند ت ماده 89 قانون مجازات اسلامی که حداکثر میزان جزای نقدی ده میلیون ریال است و دادگاه به پانزده میلیون ریال محکوم نموده با استناد به مادّه 457 قانون مذکور دادنامه معترض‌علیه با تعیین ده میلیون ریال اصلاح و ابرام می‌گردد. رییس و عضو معاون شعبه 6 دیوان‌عالی‌کشور رحمت اله عروجی - رضا صفرپور فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی احتساب مدت بازداشت قبلی در تعزیرات منصوص شرعی در تاریخ 15 شهریور 1394، دادنامه‌ای صادر شد که به اتهام آدم‌ربایی و تجاوز به عنف نسبت به دختر شاکی مربوط می‌شود. شاکی علیه دو متهم شکایت کرد و دادسرا در تاریخ 28 آذر 1392، قرار عدم صلاحیت را در خصوص اتهام تجاوز صادر نمود. دادگاه کیفری استان در تاریخ 31 تیر 1393، یکی از متهمان را از اتهام تجاوز تبرئه و به دلیل ارتکاب عمل منافی عفت مادون زنا، وی را به 99 ضربه شلاق تعزیری محکوم کرد. اظهارات شاکی مبنی بر تهدید و آزار توسط متهمان و تایید پزشکی قانونی مبنی بر وجود آثار دخول در پرده بکارت، مستندات پرونده را تشکیل می‌داد. یکی از متهمان این اتهامات را انکار و ادعا کرد که تنها ارتباط تلفنی داشته است. در مرحله تجدیدنظر، دیوان عالی کشور با تایید تبرئه متهم از اتهام تجاوز، محکومیت او به شلاق را نیز تایید کرد. اما در مورد متهم دیگر، به دلیل زیر 18 سال بودن، مجازات به جزای نقدی 15 میلیون ریال تغییر یافت. در نهایت، دیوان عالی کشور با اصلاح جزای نقدی به 10 میلیون ریال، رای را تایید کرد و به اعتراض شاکی در خصوص عدم رسیدگی به اتهام آدم‌ربایی ترتیب اثر نداد. این تصمیم بر اساس مواد 637 و 89 قانون مجازات اسلامی و بند 2 قسمت ب ماده 265 قانون آیین دادرسی کیفری اتخاذ شد. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/06/15 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در تعزیرات منصوص شرعی،مدت بازداشت قبلی جهت کسر مجازات قابل محاسبه نیست. رای خلاصه جریان پرونده خانم م.م. علیه فردی به نام م. و دو نفر دیگر به اتهام آدم‌ربائی با اتومبیل و تجاوز به عنف به دخترش به نام ه. ج. متولد 1378 در 1392/09/13 شکایت کرده است. دادسرا در 1392/09/28 در مورد تجاوز به عنف قرار عدم صلاحیت صادر و بدل پرونده تهیه نموده است. دادگاه کیفری استان در 1393/04/31 متهمان 1 - م. ع. 2 - م. ج. فاقد مشخصات بیشتر را از اتهام تجاوز به عنف تبرئه و به اتهام عمل منافی عفت مادون زنا با اکراه به 99 ضربه شلاق تعزیری با احتساب ایام بازداشت قبلی محکوم نموده است به اجمال ماجرا اینست که ه. ج. در تشریح شکایت اعلام داشته از مدرسه برمی‌گشتم که پراید نقره‌ای رنگ به من نزدیک شد فردی که او را می‌شناختم به اسم م. از ماشین پیاده شد و به اتفاق دوستش م. ج. مرا به زور به کوچه بغلی مدرسه بردند م. چاقو درآورد و مرا تهدید کرد و گفت باید با من بیایی من قبول نکردم و دوستش با ماشین داخل کوچه شد و مرا با زور داخل ماشین کردند 3 نفر بودند نام راننده و. بود و به منزل م. واقع در کوچه بغل رفتیم مرا به داخل منزل بردند و. از آنجا رفت م. دست و پای مرا گرفت م. به زور مرا مورد اذیت و آزار قرار داد حتی م. لباس‌های زیر مرا گرفت و گفت نزد من می‌ماند اگر به حرف من گوش نکنی به خانواده‌ات نشان می‌دهم از ساعت 17 تا 18/30 آنجا بودم پس از آن از منزل خارج شدم و با آژانس نزد دختر خاله‌ام رفتم آنها با من تماس می‌گرفتند من گوشی را خاموش می‌کردم تا اینکه دو روز پیش م. تماس گرفت گفت اگر نیایی با اسپری روی دیوار منزلتان جریان را می‌نویسم و لباس‌های زیر را به مادرت می‌دهم امروز جریان را به مادرم گفتم. حدود بیست روز بود م. به من زنگ می‌زد ولی من به م. زنگ نمی‌زدم (ص 4 ) م. ع. متولد 1374 در 1392/09/26 نزد بازپرس اظهار داشته این خانم … دید شماره مرا گیر آورد و تماس می‌گرفت،‌ آدم‌ربائی دروغ است پدرم فوت کرده است مادرم در م. سرکار می‌رود هر دو هفته یک بار می‌آید من تنها هستم خواهر و برادر ندارم دوستی به نام م. ج. دارم ولی و. را نمی‌شناسم. رابطه من با این فقط تلفنی بوده است و خانه ما نیامده است، کیف محتوی لباس دخترانه متعلق به مادرم است که از من کشف شده است (ص 17 ) خانم ف. ج. مادر م. ع. در 1392/09/26 در بازپرسی حاضر و اظهار داشته البسّه داخل کیف متعلق به من م. ب.(ص 26 ) دادسرای ش. در 1392/09/28 در مورد تجاوز به عنف قرار عدم صلاحیت صادر و بدل پرونده تشکیل داده است (ص 28 ) خانم ه. ج. متولد 1378 در دادگاه کیفری استان اظهارات قبلی خود را تکرار و اضافه کرده است حدود یک ماه قبل از طریق دوستم با م. ع. آشنا شدم بعد از آن جلوی مدرسه مزاحم من می‌شد پیشنهاد دوستی می‌داد که من قبول نکردم تا اینکه حادثه 1392/09/13 اتفاق افتاد و آقای م. ع. به زور از جلو و عقب به من تجاوز کرد و دخول انجام داد. همزمانی با تجاوز م. ،‌آقای م. ج. به بالا تنه من دست می‌زد و مرا نگه می‌داشت. بعد از آن نیز مرا تهدید می‌کردند (ص 32 ) م. ع. متولد 1374 در دادگاه اظهار داشته اتهام زنای به عنف را قبول ندارم من فقط با وی تماس تلفنی داشتم وی را به منزل نبرده‌ام. لباس‌های کشف شده داخل کیف متعلق به مادرم م. ب. (ص 33 ) پزشکی قانونی در 1392/09/28 پاسخ داده آثار پارگی و دخول در پرده بکارت خانم ه. ج. مشهود است که اظهارنظر قطعی در خصوص زمان ازاله بکارت مقدور نمی‌باشد. ضمنا حساسیت وارده در ناحیه مقعد نیز وجود داشته است (ص 50 ) برابر پاسخ اداره آگاهی م. ع. دارای سابقه مربوط به همین پرونده است (ص 56 ) و نامبرده افراد مجرد را به زیر زمین منزل برده و با صدای زیاد موسیقی مزاحمت ایجاد کرده و حتی چند دختر را به منزل برده است و از نظر اخلاقی مورد تایید نیست (ص 63 ) شاکیه نتوانسته نشانی از متهم م. ج. بدهد (ص 71 ) دادگاه در 1393/04/30 در وقت مقرر با حضور نماینده دادستان، شاکیه متهم م. ع. و وکیل وی جلسه تشکیل داده است،‌ شاکیه اظهار داشته از م.ع. به اتهام اینکه با زور به من زنا کرده و از م. ج. به علت اینکه عمل منافی عفت مادون زنا با اکراه انجام داده است شکایت دارم. مطالب همان حرف‌های قبلی است (ص 85 ) متهم م. ع. اظهار داشته اتهام را قبول ندارم فقط از طریق تماس تلفنی با وی در ارتباط بودم چرا همان روز شکایت نکرده و ده روز بعد شکایت کرده است؟ شاکی پاسخ داده است یک هفته در شوک بودم بعد از یک هفته دوباره مزاحم شد و گفت اگر نیایی لباس زیر را برای مادرت می‌فرستم و روی دیوار با اسپری می‌نویسم.(ص 86 ) آقای ع.ن. وکیل متهم م. ع. اظهار داشته لایحه تقدیم می‌دارم. خلاصه لایحه اینست که موکل منکر انجام عمل زنا م. ب.. اظهارات شاکیه کذب است،‌ موکل بجز ارتباط تلفنی که آن هم از ناحیه شاکی بوده است هیچ ارتباط دیگری با وی نداشته است (ص 87 ) دادگاه در 1393/04/31 به اتفاق آراء بدین شرح رای صادر نموده است. رای دادگاه در خصوص اتهام آقایان م.ع. ی متولد 1376 بیکار اهل و ساکن ش. آزاد با قرار وثیقه مجرد فاقد سابقه کیفری با سواد و 2 - م. ج. فاقد مشخصات بیشتر متواری دائر بر اولی زنای به عنف نسبت به شاکیه و دومی ارتکاب عمل منافی عفت مادون زنا موضوع شکایت خانم ه. ج. فرزند الف. متولد 1378 محصل اهل و ساکن ش. دادگاه در خصوص تجاوز به عنف ب. ت. ب. انکار متهم در تمامی مراحل رسیدگی و تحقیقاتی و ادعای و. م. ب. داشتن رابطه تلفنی با وی و تایید آن از سوی شاکیه به لحاظ فقد دلیل برای اثبات تجاوز به عنف و احصاء دلائل از ناحیه شرع مقدس و رعایت قاعده فقهی تدرء الحدود بالشبهات و ملاحظه دفاعیات وکیل وی اتهام را محرز ندانسته و به استناد بند الف ماده 177 قانون آیین دادرسی کیفری رای بر برائت وی صادر و اعلام می‌گردد اما در خصوص اتهام وی و متهم ردیف دوم دائر به ارتکاب عمل منافی عفت مادون زنا با اکراه راجع به م. ر. ا. ب. ت. ب. محتویات پرونده و شکایت شاکی و گزارش ماموران از محل حادثه و مطابقت آمره محل اظهارات شاکیه و اقرار احد از متهمان به رابطه تلفنی و گواهی پزشکی قانونی انکار وی و دفاعیات وکیل را از این قسمت موجه ندانسته و در خصوص ردیف دوم ب. ت. ب. متواری بودن وی از روز حادثه و عدم مراجعه به دادگاه علی‌رغم ابلاغ از طریق نشر آگهی و عدم ارسال لایحه دفاعیه و شکایت شاکیه اتهام را به هر دو محرز دانسته و به استناد ماده 637 از قانون مجازات اسلامی هر یک را به 99 ضربه شلاق تعزیری با احتساب ایام بازداشت قبلی وفق مقررات محکوم می‌نماید رای صادره راجع به ردیف اول حضوری و راجع به ردیف دوم غیابی و ظرف ده روز پس از ابلاغ قابل واخواهی در این دادگاه و سپس نسبت به هر دو متهم ظرف بیست روز قابل اعتراض در دیوان‌ عالی‌ کشور م. ب.. دادنامه --- - 1392/04/31 در 1393/05/27 به آقای ع. ع.ن. وکیل م. ع. و در 1393/06/01 به شاکیه ابلاغ و لایحه تجدیدنظرخواهی آنان به ترتیب در 1393/06/15 و 1393/06/19 به دادگاه تقدیم گردیده است. خلاصه لایحه وکیل م. ع. اینست که شاکیه خود با موکل ارتباط تلفنی برقرار کرده و موکل بجز مکالمه تلفنی که آن هم از ناحیه شاکیه بوده هیچ ارتباط دیگری با وی نداشته و اصلا مرتکب انجام عمل منافی عفت مادون زنای به عنف با شاکیه نشده است (ص 98 ) خلاصه لایحه شاکیه اینست که دادگاه در مورد آدم‌ربایی اظهار نظر نکرده است. طبق نظریه پزشکی قانونی و تحقیقات پلیس آگاهی متهم مرتکب عمل زنای به عنف با اینجانب شده است (ص 106 ) پرونده در 1393/08/17 به این شعبه ارجاع و دارای کلاسه بایگانی --- م. ب.. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای … عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر نقض به این شرح که در خصوص دادنامه شماره --- - 1393/04/31 تجدید نظر خواسته مشاوره نموده چنین رای می‌دهد: خلاصه پرونده: پیرو گزارش دادنامه شماره --- - 1393/11/26 این مرجع اجمالا اینکه شعبه محترم اول دادگاه کیفری استان س. مستقر در شهرستان ش. پس از رسیدگی به اتهام آقایان 1 - م. ع. 2 - م. ج. اوّلی به اتهام زنای به عنف نسبت به خانم ه. ج. و دوّمی ارتکاب عمل منافی عفت مادون زنا با نامبرده دادنامه --- - 1393/04/31 را در تبرئه م. ع. از بزه انتسابی و محکومیت هر یک از آنها به تحمل 99 ضربه شلاق تعزیری (به جرم عمل منافی عفت) صادر و بر اثر اعتراض وکیل م.ه. به محکومیت موکل خود و اعتراض شاکیه به تبرئه او پرونده در این مرجع جهت رسیدگی به تجدیدنظرخواهی مطرح و دادنامه مذکور در صدر گزارش در ابرام رای معترض‌علیه صادر شد. و چون رای دادگاه در مورد م. ج. غیابی بوده بر اثر واخواهی او شعبه محترم پس از رسیدگی به آن، به اتفاق آراء به شرح ذیل مبادرت به صدور رای کرده است. رای دادگاه: در خصوص واخواهی آقای‌ م. ج. متولد 1377 اهل و ساکن ش. فاقد سابقه محکومیت کیفری نسبت به قسمتی از دادنامه شماره --- مورخ 1393/04/31 این دادگاه که واخواه به موجب آن به صورت غیابی به اتهام ارتکاب عمل منافی عفت مادون زنا با اکراه نسبت به خانم ه. ج. به تحمل نود و نه ضربه شلاق تعزیری محکوم گردیده است هر چند واخواه دلائل موجهی که موجبات فسخ و گسیختن دادنامه معترض‌عنه را ایجاب نماید ارائه و ابراز ننموده است لکن ن. ب. ا. متهم متولد 1377 و سن وی در زمان ارتکاب جرم کمتر از هیجده سال بوده است مشمول ماده 89 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 م. ب. لذا دادگاه با الحاق بند ت ماده 89 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 به دادنامه معترض‌عنه و اصلاح مجازات نود و نه ضربه شلاق تعزیری به پرداخت مبلغ پانزده میلیون ریال‌ جزای نقدی د. ح. صندوق دولت دادنامه فوق الذکر را تایید می‌نماید. رای دادگاه حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در دیوان‌ عالی‌ کشور م. ب.. در تاریخ 1394/04/07 دادنامه صادر شده به م. ج. ابلاغ و نامبرده با تقدیم لایحه به تاریخ 1394/04/29 به آن اعتراض کرده است. معترض با اشاره به انکار خود در همه مراحل و اینکه شاکیه به لحاظ بحران عاطفی چنین شکایتی کرده و سنّ من در آن زمان به حد بلوغ نرسیده بود و صغر سن از عوامل رافع مسئولیت کیفری است و ملاک محاسبه سن متهم در اینگونه مواقع با تعیین قدر متیقن آن جلب نظر پزشکی قانونی است در خانواده مذهبی بزرگ شده‌ام و از حسن شهرت برخوردار بوده و کاملا بی‌گناه بوده استدعا دارم با نقض دادنامه و صدور رای شایسته از هتک حرمت اینجانب جلوگیری فرمائید پرونده به دیوان‌ عالی‌ کشور ارسال و بنا بر سابقه به این شعبه ارجاع شده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای … عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر تایید در خصوص دادنامه شماره --- - 1394/03/25 تجدیدنظرخواسته مشاوره نموده چنین رای می‌دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور ب. ت. ب. محتویات پرونده رسیدگی شعبه محترم دادگاه کیفری استان س. مستقر در ش. و لحاظ انکار م. ع. ی نسبت به اتهام زنای به عنف با ه. ج. فرزند الف. و بلابیّنه و دلیل اثباتی بودن شاکیه و نتیجتا تبرئه متهم از بزه انتسابی اشکال اساسی از جهت رعایت اصول و قواعد دادرسی ندارد و اعتراض شاکیه هم در این مورد موثر در نقض نیست همچنین اعتراض آقای ع.ع. وکیل م. ع. ی به محکومیت موکل به تحمّل 99 ضربه شلاق تعزیری به جرم عمل منافی عفت مادون زنا وارد نیست اشکال در تشخیص دادگاه در مورد شمول مقررات مربوط به کسر مجازات 99 ضربه شلاق م. ع. از مدت بازداشت قبلی او م. ب. به این شرح: اوّلا مستند قانونی ذکر نشده است ثانیا 99 ضربه شلاق تعزیری به عنوان تعزیر منصوص شرعی محسوب می‌شود چون در کلیه موارد لحاظ شلاق به عنوان تعزیر باید تعداد آن کمتر از میزان شلاق حدّی باشد و معیار در این امر هم مجازات حدّی جرم قوادی است که 75 ضربه شلاق است جز در مورد رابطه نامشروع از قبیل تقبیل یا مضاجعه تا 99 ضربه شلاق تعزیری است که به صراحت در ماده 637 قانون مجازات اسلامی بیان شده است و مجازات مذکور به عنوان تعزیر منصوص شرعی لحاظ شده است که ب. ت. ب. مقررات تبصره 2 ماده 115 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 ، تعزیرات منصوص شرعی مشمول محاسبه مورد نظر دادگاه نیست لذا با استناد به بند 2 قسمت ب ماده 265 قانون آیین دادرسی کیفری رای صادر شده در این مورد نقض و رسیدگی مجدد به همان شعبه محترم ارجاع می‌گردد. البته نسبت به اعتراض شاکیه در مورد رسیدگی نشدن به شکایت او از جهت آدم‌ربایی و تهدید م. ع. ی و غیره چون بنا بر محتویات پرونده در دادسرا رسیدگی به آن در جریان است و طبعا در صورت صدور کیفرخواست در همین دادگاه کیفری رسیدگی خواهد شد اعتراض او موجب اتخاذ تصمیمی نیست. ریس و عضو معاون شعبه --- دیوان‌عالی‌کشور رحمت اله عروجی - محمد مهدی چراغیان رای دیوان ب. ت. ب. محتویات پرونده رسیدگی شعبه محترم اول دادگاه کیفری استان سمنان مستقر در شهرستان شاهرود به واخواهی م. ج. متولد 1377 و موثر تشخیص ندادن واخواهی او در فسخ دادنامه مبنی بر محکومیت نامبرده به تحمل 99 ضربه شلاق تعزیری به جرم عمل منافی عفت با ه. ج. و لحاظ شمول مقررات ماده 89 قانون مجازات اسلامی نسبت به او و نتیجتا اصلاح و تایید رای محکومیت با تعیین جزای نقدی به جای شلاق اشکال اساسی در رسیدگی دادگاه از جهت رعایت اصول و قواعد دادرسی به نظر نرسید و اعتراض م. ع. هم موثر در نقض دادنامه نیست جز آنکه ب. ت. ب. بند ت ماده 89 قانون مجازات اسلامی که حداکثر میزان جزای نقدی ده میلیون ریال است و دادگاه به پانزده میلیون ریال محکوم نموده با استناد به مادّه 457 قانون مذکور دادنامه معترض‌علیه با تعیین ده میلیون ریال اصلاح و ابرام می‌گردد. رییس و عضو معاون شعبه --- دیوان‌عالی‌کشور