ادعای جعل توأم با ادعای پرداخت وجه

رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوی آقای ع.ک. به وکالت از آقای ع.س. به طرفیت آقای د.ر. به خواسته مطالبه مبلغ 000/310/270 ریال بابت فروش میز تلویزیون و جای باندی، بوفه و به احتساب کلیه خسارات دادرسی و خسارت تأخیر تأدیه به استناد 27 فقره فاکتور ب. ت. ب. دادخواست تقدیمی اظهارات خ. ب. ش. متن دادخواست و صورت جلسه تنظیمی مدارک و مستندات ابرازی ازجمله تصویر فاکتورهای استنادی و نظر به سایر اوراق و محتویات پرونده با عنایت به اینکه خوانده علی رغم ابلاغ اخطاریه و اطلاع از وقت دادرسی در جلسه دادگاه حاضر نشده وکلاء هیچ گونه دفاعی در قبال دعوای مطروحه به عمل نیاورده است و دلیلی مبنی برائت ذمه خود ارائه و ابراز ننموده است لذا دادگاه دعوای خ. ر. و. و ثابت تشخیص داده و به استناد مواد 271 و 265 قانون مدنی و 194،198،519 و 522 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ دویست و هفتاد میلیون و سیصد و ده هزار ریال بابت اصل خواسته و مبلغ پنج میلیون و چهارصد و یازده هزار ریال بابت هزینه دادرسی و پرداخت خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ تقدیم دادخواست (24/2/92) تا زمان اجرای حکم طبق شاخص تورم اعلامی از ناحیه بانک مرکزی د. ح. خ. صادر می نماید رأی صادره غیابی و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل واخواهی در این دادگاه و سپس ظرف بیست روز قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران است. رئیس شعبه 155 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ نمازی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای د.ر. به طرفیت آقای ع.س. با وکالت آقای ع.ک. نسبت به دادنامه شماره 920466 مورخ 13/6/92 شعبه 155 دادگاه عمومی حقوقی تهران که در مقام رسیدگی واخواهی از دادنامه شماره 920262 مورخ 10/4/92 همان دادگاه و مشعر بر محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت مبلغ 000/310/270 ریال وجه خرید میز تلویزیون و جای باندی و بوفه به انضمام خسارات دادرسی و تأخیر تأدیه به ت. ن. خ. صادرشده به گونه ای نیست که موجبات نقض رأی را فراهم آورد. چراکه ت. ن. خ. در دادخواست واخواهی توضیح داده که بر اساس مدارکی که در اختیار دارد با ت. ن. خ. تسویه نموده است ولیکن دلیلی بر این امر ارائه نکرده است وکیل وی نیز در موقعیت رسیدگی به واخواهی طی لایحه شماره 92001192 مورخ 12/6/92 علاوه بر ادعای جعل امضاء موکلش در فاکتورهای استنادی ت. ن. خ. مدعی پرداخت وجه آن ها توسط موکلش شده است و در جلسه رسیدگی نیز ضمن ادعای جعل تقاضای مهلت جهت ارائه مدارک مثبت تأدیه وجه فاکتورها شده است و د. ا. م. نیز دلیلی در این رابطه ارائه نکرده و مدعی جعل امضاء خود در فاکتورها شده است. از طرفی هم د. ا. م. از رسیدگی و هم ضمن رسیدگی واخواهی، ت. ن. خ. توضیح داده که اصل فاکتورهای استنادی ت. ن. خ. در ید ت. ن. خ. است و ت. ن. خ. با جعل امضای وی به طرح دعوی مطالبه وجه آن ها مبادرت کرده است این مطلب مبین آن است که ت. ن. خ. به اصل خرید وسایل و لوازم موضوع فاکتورها اذعان دارد ولی توأماً مدعی مجعولیت امضاء خود ذیل برگ دیگر فاکتورها که در ید ت. ن. خ. است و نیز تأدیه وجه آن ها و تسویه حساب شده است که علاوه بر اینکه با این توضیح، امضاء انتسابی ت. ن. خ. ذیل فاکتورها در اصل موضوع تأثیری ندارد و آنچه بایستی اثبات شود تأدیه وجه آن ها است فلذا تجدیدنظرخواهی منطبق با هیچ یک از جهات منعکس در ماده 348 از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی نیست فلذا دادگاه با التفات به ماده 228 از همان قانون که بیان کرده چنانچه نسبت به اصالت سند، همراه با دعوای پرداخت وجه یا انجام تعهد، تعرض شود فقط به ادعای پرداخت وجه یا انجام تعهد رسیدگی خواهد شد و تعرض به اصالت قابل رسیدگی نمی باشد و نیز مستنداً به ماده 358 از قانون مارالذکر با ردّ تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظر خواسته را تأیید می نماید. این رأی قطعی است. رئیس شعبه 51 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه حضرتی ـ حاجی حسنی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی ادعای جعل توأم با ادعای پرداخت وجه در تاریخ 30 فروردین 1393، دادگاه بدوی به دعوی مطرح‌شده رسیدگی کرد که خواسته شامل مطالبه مبلغ 270,310,000 ریال بابت فروش میز تلویزیون و بوفه و همچنین خسارات دادرسی بود. ب. ت. ب. عدم حضور طرف مقابل و عدم ارائه دفاعیات، دادگاه خواسته را محرز دانسته و بر اساس مواد 271 و 265 قانون مدنی و مواد 194، 198، 519 و 522 قانون آیین دادرسی مدنی، حکم به محکومیت طرف مقابل به پرداخت مبلغ مذکور و خسارت تاخیر تادیه صادر کرد. این حکم به صورت غیابی صادر شده و قابل واخواهی و تجدیدنظرخواهی در مهلت‌های مقرر است. در مرحله تجدیدنظر، ت. ن. خ. به تسویه حساب ادعایی اشاره کرد، اما به دلیل عدم ارائه مدارک مستند و ادعای جعل امضا، دادگاه تجدیدنظر با استناد به مواد 228 و 358 قانون آیین دادرسی، تجدیدنظرخواهی را رد و رای بدوی را تایید نمود. این رای قطعی م. ب.. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/01/30 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: چنانچه نسبت به اصالت سند، همراه با ادعای پرداخت وجه یا انجام تعهد، تعرض (ادعای جعل) شود فقط به ادعای پرداخت وجه یا انجام تعهد رسیدگی خواهد شد و تعرض به اصالت قابل رسیدگی نیست. در خصوص دعوی آقای ع.ک. به وکالت از آقای ع.س. به طرفیت آقای د.ر. به خواسته مطالبه مبلغ 270/310/000 ریال بابت فروش میز تلویزیون و جای باندی، بوفه و به احتساب کلیه خسارات دادرسی و خسارت تاخیر تادیه به استناد 27 فقره فاکتور ب. ت. ب. دادخواست تقدیمی اظهارات خ. ب. ش. متن دادخواست و صورت جلسه تنظیمی مدارک و مستندات ابرازی ازجمله تصویر فاکتورهای استنادی و نظر به سایر اوراق و محتویات پرونده با عنایت به اینکه خوانده علی رغم ابلاغ اخطاریه و اطلاع از وقت دادرسی در جلسه دادگاه حاضر نشده وکلاء هیچ گونه دفاعی در قبال دعوای مطروحه به عمل نیاورده است و دلیلی مبنی برائت ذمه خود ارائه و ابراز ننموده است لذا دادگاه دعوای خ. ر. و. و ثابت تشخیص داده و به استناد مواد 271 و 265 قانون مدنی و 194 ، 198 ، 519 و 522 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ دویست و هفتاد میلیون و سیصد و ده هزار ریال بابت اصل خواسته و مبلغ پنج میلیون و چهارصد و یازده هزار ریال بابت هزینه دادرسی و پرداخت خسارت تاخیر تادیه از تاریخ تقدیم دادخواست ( 24/2/92 ) تا زمان اجرای حکم طبق شاخص تورم اعلامی از ناحیه بانک مرکزی د. ح. خ. صادر می‌نماید رای صادره غیابی و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل واخواهی در این دادگاه و سپس ظرف بیست روز قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران است. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - نمازی رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای د.ر. به طرفیت آقای ع.س. با وکالت آقای ع.ک. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 13/6/92 شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که در مقام رسیدگی واخواهی از دادنامه شماره --- مورخ 10/4/92 همان دادگاه و مشعر بر محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت مبلغ 270/310/000 ریال وجه خرید میز تلویزیون و جای باندی و بوفه به انضمام خسارات دادرسی و تاخیر تادیه به ت. ن. خ. صادرشده به گونه ای نیست که موجبات نقض رای را فراهم آورد. چراکه ت. ن. خ. در دادخواست واخواهی توضیح داده که بر اساس مدارکی که در اختیار دارد با ت. ن. خ. تسویه نموده است ولیکن دلیلی بر این امر ارائه نکرده است وکیل وی نیز در موقعیت رسیدگی به واخواهی طی لایحه شماره 92001192 مورخ 12/6/92 علاوه بر ادعای جعل امضا موکلش در فاکتورهای استنادی ت. ن. خ. مدعی پرداخت وجه آن ها توسط موکلش شده است و در جلسه رسیدگی نیز ضمن ادعای جعل تقاضای مهلت جهت ارائه مدارک مثبت تادیه وجه فاکتورها شده است و د. ا. م. نیز دلیلی در این رابطه ارائه نکرده و مدعی جعل امضا خود در فاکتورها شده است. از طرفی هم د. ا. م. از رسیدگی و هم ضمن رسیدگی واخواهی، ت. ن. خ. توضیح داده که اصل فاکتورهای استنادی ت. ن. خ. در ید ت. ن. خ. است و ت. ن. خ. با جعل امضای وی به طرح دعوی مطالبه وجه آن ها مبادرت کرده است این مطلب مبین آن است که ت. ن. خ. به اصل خرید وسایل و لوازم موضوع فاکتورها اذعان دارد ولی تواما مدعی مجعولیت امضا خود ذیل برگ دیگر فاکتورها که در ید ت. ن. خ. است و نیز تادیه وجه آن ها و تسویه حساب شده است که علاوه بر اینکه با این توضیح، امضا انتسابی ت. ن. خ. ذیل فاکتورها در اصل موضوع تاثیری ندارد و آنچه بایستی اثبات شود تادیه وجه آن ها است فلذا تجدیدنظرخواهی منطبق با هیچ یک از جهات منعکس در ماده 348 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی نیست فلذا دادگاه با التفات به ماده 228 از همان قانون که بیان کرده چنانچه نسبت به اصالت سند، همراه با دعوای پرداخت وجه یا انجام تعهد، تعرض شود فقط به ادعای پرداخت وجه یا انجام تعهد رسیدگی خواهد شد و تعرض به اصالت قابل رسیدگی نمی‌باشد و نیز مستندا به ماده 358 از قانون مارالذکر با ردّ تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظر خواسته را تایید می‌نماید. این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه