اظهارات وکیل در مقام دفاع از موکل خود

رأی دادگاه تجدیدنظر استان درخصوص تجدیدنظرخواهی آقای م.ص. اصالتاً و وکالتاً از طرف آقای م.س. از یک طرف و آقای ح.م. به وکالت از طرف خانم ف.گ. شاکی پرونده از طرف دیگر همگی نسبت به دادنامه شماره 1024 مورخ 3/10/1391 شعبه 1036 دادگاه عمومی جزایی تهران که در بخش اول متضمن محکومیت آقای م.ص. به تحمل سه ماه و یک روز حبس به لحاظ انتساب اتهام نشر اکاذیب از طریق ارائه لایحه دفاعی از جانب موکل خود آقای م.ش. در پرونده های مطروحه در محاکم عمومی تهران و نیز محکومیت آقای م.س. نیز به تحمل سه ماه و یک روز حبس به لحاظ انتساب اتهام معاونت در جعل چهار فقره مبایعه نامه عادی و نیز در بخش دوم دادنامه تجدیدنظرخواسته رأی بر برائت آقایان م.س. و ف.ب. از اتهام نشراکاذیب، افترا و شهادت کذب همگی موضوع شکایت ت. ن. خ. ردیف دوم بوده که د. ا. م. از دادرسی وی به برائت مشارٌالیهم و نیز قلیل بودن مجازات آقای م.ص. معترض بوده، دادگاه پس از بررسی اوراق پرونده من جمله لوایح ابرازی طرفین اعتراض وکیل شاکی نسبت به برائت آقایان ف.ب. و م.س. را وارد ندانسته در نتیجه در این بخش دادگاه اعتراض را محکوم به رد تشخیص و مستنداً به شق الف از ماده 257 از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری مصوب سال 1378 رأی به رد تجدیدنظرخواهی صادر و اما درخصوص آن بخش از دادنامه تجدیدنظرخواسته که متضمن محکومیت آقای م.س. م. ب. دادگاه اعتراض را وارد تشخیص زیرا صرف نظر از اینکه به موجب دادنامه قطعی شماره 252 مورخ20/12/1390 این دادگاه و بر اساس اظهارنظر کارشناسان چهار فقره مبایعه نامه های استنادی از حیث تاریخ مقدم و مؤخر و برفرض تحقق بزه جعل آنچه مسلم است عناصر قانونی بزه معاونت موضوع بندهای سه گانه ذیل ماده 43 از قانون مجازات اسلامی در بزه انتسابی احرازنمی گردد، بلکه مبایعه نامه های استنادی تنظیمی فی مابین آقایان م.ش. و ج.الف. تنظیم و وحدت قصد فی مابین مشارٌالیهما و ت. ن. خ. آقای م.س. احراز نمی گردد، با این وصف دادگاه این قسمت از دادنامه تجدیدنظرخواسته را قابل تأیید ندانسته [و] ضمن نقض آن مستنداً به بند یک از شق ب از ماده 257 قانون مذکور و با استظهار از اصل برائت، رأی بر برائت آقای م.س. صادر و اما درخصوص اعتراض آقای م.ص. نسبت به محکومیت خود که از حیث انتساب اتهام نشراکاذیب اصدار یافته در این بخش نیز دادگاه اعتراض را وارد تشخیص زیرا آنچه به عنوان نشراکاذیب مورد اشاره قرارگرفته مطالبی است که وی در مقام دفاع از موکل خود و به نقل از وی و در راستای وظیفه شغلی بیان داشته و احراز کذب و یا صحیح بودن آن بر عهده مقام قضایی است که سیر پرونده های محاکماتی و صدور احکام متعدد از طریق شعب 1049 و 1033 محاکم عمومی جزایی تهران و نیز دادنامه شماره 252 این دادگاه که در مقام تجدیدنظرخواهی از دادنامه های شماره 805 مورخ 22/8/1390 و 763 مورخ 30/7/1390 صادر گردیده درنتیجه از نظر این دادگاه ارائه لایحه دفاعی در مقابل ادعای یکدیگر از جانب وکلای طرفین با نقل قول از موکلین خود را نمی توان به عنوان نشراکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی تلقی نمود؛ با این وصف دادگاه دراین بخش اعتراض را غیر وارد تشخیص و ضمن نقض دادنامه، رأی بر برائت صادر و اما در مورد عدم اظهارنظر دادگاه محترم نخستین پیرامون اتهامات توهین و افتراء موضوع اتهام آقای م.ص. ب. ت. ب. اینکه به موجب ماده 241 از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری مرجع تجدیدنظر فقط نسبت به آنچه مورد تجدیدنظرخواهی است و در مرحله نخستین مورد حکم قرار گرفته رسیدگی می نماید و چون نسبت به اتهامات صدرالاشاره حکمی صادر نگردیده این دادگاه مواجه با تکلیفی نمی باشد. این رأی قطعی است. رئیس شعبه 27 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه رجاء ـ استیری فهرست دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی اظهارات وکیل در مقام دفاع از موکل خود در تاریخ 23 اردیبهشت 1392، دادگاه تجدیدنظر استان به درخواست تجدیدنظر نسبت به دادنامه‌ای که در تاریخ 3 دی 1391 صادر شده بود، رسیدگی نمود. در این دادنامه، یکی از متهمان به مدت سه ماه و یک روز حبس به اتهام نشر اکاذیب و متهم دیگر نیز به همین میزان حبس به اتهام معاونت در جعل چهار فقره مبایعه‌نامه محکوم شده بودند. همچنین، در بخش دیگری از دادنامه، دو متهم دیگر از اتهامات نشر اکاذیب، افترا و شهادت کذب تبرئه شده بودند. <br>دادگاه تجدیدنظر، اعتراض شاکی در خصوص برائت دو متهم مذکور را رد کرده و در خصوص محکومیت یکی از متهمان، با استناد به شق الف از ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری، اعتراض را وارد دانسته و برائت وی را صادر کرد. همچنین، در خصوص اتهام نشر اکاذیب متهم دیگر، دادگاه با استناد به اصل برائت و وظیفه شغلی وی در دفاع از موکل خود، اعتراض را غیر وارد تشخیص داده و برائت وی را صادر کرد. <br>در نهایت، دادگاه به عدم اظهارنظر در مورد اتهامات توهین و افترا اشاره کرده و اعلام نمود که به دلیل عدم صدور حکم در این خصوص، تکلیفی برای رسیدگی ندارد. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/02/23 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: اظهارات وکیل در مقام دفاع از موکل خود و به نقل از وی و در راستای وظیفه شغلی نمی تواند مصداق نشر اکاذیب باشد. رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م.ص. اصالتا و وکالتا از طرف آقای م.س. از یک طرف و آقای ح.م. به وکالت از طرف خانم ف.گ. شاکی پرونده از طرف دیگر همگی نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1391/10/03 شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران که در بخش اول متضمن محکومیت آقای م.ص. به تحمل سه ماه و یک روز حبس به لحاظ انتساب اتهام نشر اکاذیب از طریق ارائه لایحه دفاعی از جانب موکل خود آقای م.ش. در پرونده های مطروحه در محاکم عمومی تهران و نیز محکومیت آقای م.س. نیز به تحمل سه ماه و یک روز حبس به لحاظ انتساب اتهام معاونت در جعل چهار فقره مبایعه نامه عادی و نیز در بخش دوم دادنامه تجدیدنظرخواسته رای بر برائت آقایان م.س. و ف.ب. از اتهام نشراکاذیب، افترا و شهادت کذب همگی موضوع شکایت ت. ن. خ. ردیف دوم بوده که د. ا. م. از دادرسی وی به برائت مشارٌالیهم و نیز قلیل بودن مجازات آقای م.ص. معترض بوده، دادگاه پس از بررسی اوراق پرونده من جمله لوایح ابرازی طرفین اعتراض وکیل شاکی نسبت به برائت آقایان ف.ب. و م.س. را وارد ندانسته در نتیجه در این بخش دادگاه اعتراض را محکوم به رد تشخیص و مستندا به شق الف از ماده 257 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری مصوب سال 1378 رای به رد تجدیدنظرخواهی صادر و اما در خصوص آن بخش از دادنامه تجدیدنظرخواسته که متضمن محکومیت آقای م.س. م. ب. دادگاه اعتراض را وارد تشخیص زیرا صرف نظر از اینکه به موجب دادنامه قطعی شماره 252 مورخ 1390/12/20 این دادگاه و بر اساس اظهارنظر کارشناسان چهار فقره مبایعه نامه های استنادی از حیث تاریخ مقدم و موخر و برفرض تحقق بزه جعل آنچه مسلم است عناصر قانونی بزه معاونت موضوع بندهای سه گانه ذیل ماده 43 از قانون مجازات اسلامی در بزه انتسابی احرازنمی گردد، بلکه مبایعه نامه های استنادی تنظیمی فی مابین آقایان م.ش. و ج.الف. تنظیم و وحدت قصد فی مابین مشارٌالیهما و ت. ن. خ. آقای م.س. احراز نمی گردد، با این وصف دادگاه این قسمت از دادنامه تجدیدنظرخواسته را قابل تایید ندانسته [و] ضمن نقض آن مستندا به بند یک از شق ب از ماده 257 قانون مذکور و با استظهار از اصل برائت، رای بر برائت آقای م.س. صادر و اما در خصوص اعتراض آقای م.ص. نسبت به محکومیت خود که از حیث انتساب اتهام نشراکاذیب اصدار یافته در این بخش نیز دادگاه اعتراض را وارد تشخیص زیرا آنچه به عنوان نشراکاذیب مورد اشاره قرارگرفته مطالبی است که وی در مقام دفاع از موکل خود و به نقل از وی و در راستای وظیفه شغلی بیان داشته و احراز کذب و یا صحیح بودن آن بر عهده مقام قضایی است که سیر پرونده های محاکماتی و صدور احکام متعدد از طریق شعب 1049 و 1033 محاکم عمومی جزایی تهران و نیز دادنامه شماره --- این دادگاه که در مقام تجدیدنظرخواهی از دادنامه های شماره --- مورخ 1390/08/22 و 763 مورخ 1390/07/30 صادر گردیده درنتیجه از نظر این دادگاه ارائه لایحه دفاعی در مقابل ادعای یکدیگر از جانب وکلای طرفین با نقل قول از موکلین خود را نمی توان به عنوان نشراکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی تلقی نمود؛ با این وصف دادگاه دراین بخش اعتراض را غیر وارد تشخیص و ضمن نقض دادنامه، رای بر برائت صادر و اما در مورد عدم اظهارنظر دادگاه محترم نخستین پیرامون اتهامات توهین و افتراء موضوع اتهام آقای م.ص. ب. ت. ب. اینکه به موجب ماده 241 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری مرجع تجدیدنظر فقط نسبت به آنچه مورد تجدیدنظرخواهی است و در مرحله نخستین مورد حکم قرار گرفته رسیدگی می‌نماید و چون نسبت به اتهامات صدرالاشاره حکمی صادر نگردیده این دادگاه مواجه با تکلیفی نمی‌باشد. این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه