تردید در وجود علم به فوریت فسخ نکاح

تردید در وجود علم به فوریت فسخ نکاح خ. م.: در این پرونده، درخواست فسخ نکاح به دلیل ادعای ناتوانی جنسی طرف مقابل مطرح شده است. دادگاه بدوی با استناد به ادعاهای مطروحه و بر اساس مواد 1122 و 1345 قانون مدنی و ماده 257 قانون آیین دادرسی، اقدام به بررسی موضوع نموده و حکم به فسخ نکاح صادر کرده است. خواهان مدعی شده که ناتوانی جنسی طرف مقابل موجب باقی ماندن او در وضعیت باکرگی شده و به همین دلیل به پزشکی قانونی ارجاع داده شده است. گواهی پزشکی قانونی حاکی از سالم بودن پرده بکارت و عدم وجود زایده‌ای که مانع دخول باشد، بوده است. در مقابل، وکیل طرف مقابل ناتوانی جنسی را رد کرده و ادعای وجود زایده در زوجه را مطرح کرده است. پس از تجدیدنظرخواهی، دادگاه تجدیدنظر با تایید حکم اولیه، به صحت ادله و مستندات موجود در پرونده اشاره کرده و عدم وجود اعتراض موثر را اعلام نموده است. در نهایت، دادگاه بر اساس مواد 370 و 396 قانون آیین دادرسی، حکم به تایید دادنامه اولیه صادر کرده است. رای صادره در مهلت مقرر قابل تجدیدنظرخواهی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1401/05/12 پیام: هر چند اعمال حق فسخ فوری است ولی علم به حق فسخ و فوریت آن نیز شرط است. بنابراین در مواردی که به دلیل سن کم زوجه ( 15 سال)، علم او به حق فسخ و فوریت آن محرز نباشد ب. ت. ب. آنکه اصل بر عدم علم و اگاهی می‌باشد، ادعای فسخ نکاح از سوی وی با وجود عدم رعایت فوریت پذیرفته می‌شود. رای خلاصه جریان پرونده خلاصه جریان پرونده: وکلای خواهان ع. م. به طرفیت خوانده ی. ج. به خواسته فسخ نکاح طرح و شعبه *که عهده دار رسیدگی شده است.در وقت مورخ 1399/07/27 تشکیل جلسه داده است.و با استماع اظهارات حاضرین در جلسه ( 15 ) زوجه به پزشکی قانونی تعرفه شده است.و با وصول پاسخ ( 39 ) در زوج که نتیجه ارائه نشده است.دادگاه طی دادنامه شماره *مورخ 1399/12/27 در خصوص دعوی خانم ع. م. خ. ح. خ. فرزند و. با ولایت قهری اقای و. م. ح. خ. با وکالت ابتدایی اقای ص. ف. ا. و در ادامه با وکالت اقای ع. ع. به طرفیت اقای ی. ج. ا. فرزند م. با وکالت اقای ب. ع. ز. به خواسته صدور حکم مبنی بر فسخ نکاح موضوع سند ازدواج به شماره 7087 مورخه 97/09/15 تنظیمی در دفتر رسمی ثبت ازدواج به شماره 119 حوزه پارس اباد به لحاظ بیماری عنن (ناتوانی جنسی مرد) خوانده، بدین شرح مختصر که وکیل خ. ب. ت. دادخواست اظهار داشته موکله ام در طول زندگی مشترک زناشویی بدلیل عدم توانایی جنسی و قدرت نزدیکی با زوجه موجب شده است.موکله باکره بماند و مقاربت و نزدیکی به لحاظ عدم توانایی مرد صورت نگرفته است.و عنداللزوم جهت اثبات ادعا خوانده می بایستی به پزشکی قانونی جهت اظهار نظر در خصوص عنن معرفی گردد. لذا به استناد مواد 1122 و 1345 قانون مدنی ناظر به ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی و قاعده فقهی لاضرر و لاحرج تقاضای رسیدگی و صدور حکم به شرح فوق را نموده است. ب. ت. ب. جمیع اوراق و محتویات پرونده و اخذ اظهارات وکلای طرفین در جلسه دادرسی که وکیل خ. ا. د. نزدیک به دو سال هست که زندگی مشترک عملا شروع شده ولی زوج به علت عدم توانایی جنسی هنوز باکره (غیرمدخوله) م. ب.. زوج قبلا نیز ازدواج نموده و نامزد شده بوده که به دلیل مشکل موصوف منجر به طلاق شده است.در مقابل وکیل خوانده نیز منکر ناتوانی جنسی موکل خود شده و اظهار داشته زوجه در اندام جنسی خود دارای زایده م. ب.. به همین جهت برای برقراری جنسی نیاز به عمل جراحی وجود دارد. دادگاه جهت کشف حقیقت اقدام به معرفی زوجین به پزشکی قانونی می‌نماید. حسب گواهی پزشکی قانونی شماره 9392 /م/ 1532 مورخه 1399/08/17 در خصوص زوجه اعلام می‌گردد. پرده بکارت نامبرده سالم است.و هیچگونه زایده ای که مانع دخول و برقراری رابطه جنسی از سوی مرد شود. وجود ندارد. (صفحه 39 ). زوج نیز در تاریخ 1399/08/06 به پزشکی قانونی *معرفی می‌شود. که از سوی مرجع اخیر نیز جهت بررسی تخصصی به *ارجاع می‌شود. (صفحه 38 و 64 ) که علیرغم مضی مدت طولانی و اخطاریه به وکیل خوانده جهت اعلام مراتب رجوع یا عدم ان به بیمارستان مزبور و استحضار دادگاه از نتیجه ان پاسخی از زوج و وکیل وی دریافت نمی شود. که عدم مراجعه ایشان خود قرینه بر صحت ادعای خواهان م. ب.. نظر به مراتب یاد شده و اینکه طبق ماده 1122 قانون مدنی عنن مرد به شرط اینکه ولو یکبار عمل زناشویی را انجام نداده باشد. موجب حق فسخ برای زن خواهد بود که باکره بودن زوجه علیرغم شروع زندگی مشترک زیر یک سقف دلیل بر عدم انجام عمل زناشویی و لو یکبار م. ب.. علی الخصوص اینکه زوج و وکیل وی مدعی بودند عدم عمل زناشویی به جهت وجود زایده در زوجه م. ب.. که خود قرینه بر این م. ب.. که عمل زناشویی تابحال از سوی زوج واقع نشده است.که همانطوریکه ذکر شد طبق گواهی پزشکی هیچگونه زایده مانع دخول وجود نداشت. از طرف دیگر هر چند طبق ماده 1131 قانون مدنی اعمال حق فسخ فوری است.ولی علم به حق فسخ و فوریت ان هم شرط است.که در ما نحن فیه توجها به سن زوجه ( 15 ساله بودن) علم وی به حق فسخ و فوریت ان محرز نمی‌باشد. و اصل نیز بر عدم علم و اگاهی م. ب.. لذا دادگاه ادعای خواهان و وکیل وی را (با تلقی خواسته وی از فسخ نکاح به اعلام ان) وارد دانسته به استناد مواد مرقوم و ماده 198 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی حکم بر اعلام فسخ نکاح فیمابین موضوع سند ازدواج شماره 7087 مورخه 1397/09/15 صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره حضوری و ظرف مهلت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر خواهی در محاکم محترم تجدیدنظر *م. ب.. پس از تجدیدنظرخواهی وکیل زوج شعبه *که عهده دار رسیدگی شده است.با ارجاع امر به کمیسیون پزشکی قانونی و اعلام نظر ( 118 ) شعبه طی دادنامه شماره *مورخ 1401/02/27 دادنامه تجدیدنظر خواسته را تایید نموده است.و با رعایت فرجام خواهی پرونده به این شعبه ارجاع شده است.و عموما امتناع زوجه از برقرای رابطه زناشویی و سلامت موکل را از جمله جهات نقص بیان نموده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.پس از قرائت گزارش اقای م. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره *فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد: رای متن رای رای شعبه در رسیدگی و انشای رای اصول و تشریفات دادرسی و قواعد امره حاکم مراعات شده است.و از این حیث اعتراض موثری که موجبات نقض دادنامه فرجام خواسته را فراهم سازد به عمل نیامده است.رای دادگاه که وفق و ادله موجود در پرونده و با رعایت قانون اصدار یافته است.جهات اعلامی نیز کافی برای انطباق با شقوق ماده 371 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی و در نتیجه بی اعتباری ان نشده است.لهذا به استناد مواد 370 و 396 قانون مذکور ابرام می‌شود. شعبه * رییس: ع. م. مستشار: دکتر ف. ا.