رأی خلاصه جریان پرونده
آقای ح. خ. با وکالت خانم ف. ف. وکیل مرکز مشاوران قوه قضائیه د. ب. ط. خانم س. ح.س. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش تقدیم محاکم عمومی کرج نموده که به شعبه 11 محاکم عمومی ارجاع شده است. وکیل موصوف توضیح داده است که حسب فتوکپی سند نکاحیه در تاریخ 85/6/12 خوانده به عقد نکاح رسمی دایمی خواهان درآمده است و از این ازدواج در حال حاضر دختری سه ماهه به نام ع. به دنیاآمده و اینک به لحاظ اختلافات و ناراحتی های پیش آمده بنا به ماده 1133 قانون مدنی صدور گواهی عدم امکان سازش حسب درخواست زوج می نماید و تقاضای صدور حکم حضانت فرزند را هم دارد . از لحاظ مالی هم زوج معسراست و تقاضای تقسیط مهریه را دارد. متعاقباً خانم ف. ف. وکیل دادگستری نیز با تقدیم وکالت نامه خ. ر. ب. عنوان وکیل خوانده معرفی کرده است در تاریخ 94/2/27 در جلسه دادگاه با حضور زوجه و وکیل وی و وکیل زوج تشکیل شده است. وکیل خواهان دعوی را ب. ش. د. اعلام کرده است زوجه منزل مشترک را ترک کرده و فرزند مشترک را با خود برده و موکل 7 ماه است فرزندش را ندیده است و خوانده توانایی مالی نگهداری فرزند را ندارد و زندگی با زوجه برای زوج ممکن نیست و تقاضای رسیدگی و صدور گواهی عدم امکان سازش می نماید. وکیل ز. ا. د. 5 ماه قبل موکل عمل سزارین داشته پس از وضع حمل فرزند (5 روز پس از وضع حمل ) زوج از زوجه می خواهد که به شیراز بروند که برای زوجه میسر نبوده و زوج تصور نموده که قصد او مخالفت با زوج است و خودش به منزل پدرزنش نرفته و برای دیدن فرزندش اقدام نکرده است و این خانواده زوجه بوده اند که نیازهای وی و فرزندش را تأمین کرده اند و اصلا" تصور نمی رفت که زوج برای طلاق اقدام کند تقاضای ارجاع به مددکاری را دارم. ضمناً شناسنامه زوجه و فرزندش هم در دست زوج است زوجه مهریه را به اجرا گذاشته است . وکیل ز. ا. د. زوج حق و حقوق زوجه را حاضر است پرداخت کند. دادگاه برای تعیین اجرت المثل زوجه قرار کارشناسی صادر نموده که نظریه کارشناس واصل و ضمیمه پرونده است که اجرت المثل زوجه مبلغ هفت میلیون تومان تعیین شده است و سپس دادگاه طی دادنامه 1010323-94/6/30 با احراز رابطه زوجیت طرفین ضمن پذیرش دعوی خواهان ضمن صدور گواهی عدم امکان سازش به خواهان اجازه داده است که با پرداخت اجرت المثل به میزان هفتاد میلیون ریال و مبلغ 9000/000 ریال نفقه ایام عده زوجه را به طلاق رجعی مطلقه کند و حضانت فرزند مشترک بر عهده زوجه است که زوج حق ملاقات دارد. مهریه زوجه در دادگاه دیگری تحت رسیدگی است . این رأی مورد فرجام خواهی زوجه قرار گرفته که پرونده به دیوان عالی کشور ارسال وبا ارجاع آن به این شعبه و ثبت و تکمیل پرونده توسط دفتر اینک تحت نظر است . عمده اعتراض وکیل ف. خ. نسبت به دادنامه معنونه عدم ارجاع امر به داوری از سوی دادگاه - عدم تعیین تکلیف مهریه و جهیزیه و عدم رعایت شرط تنصیف اموال م. ب. . پرونده حکایت دیگری ندارد. به تاریخ فوق شعبه پنجم دیوان عالی کشور به تصدی امضاءکنندگان زیر تشکیل است. پرونده کلاسه فوق تحت نظر است پس از بررسی محتویات پرونده و قرائت گزارش عضوممیز و انجام مشاوره بشرح آتی مبادرت به صدور رأی می نماید :
رأی شعبه دیوان عالی کشور
فرجام خواهی نسبت به دادنامه فرجام خواسته وارد و صائب است و رأی فرجام خواسته در شرایط حاضر بلحاظ ناقص بودن تحقیقات و عدم توجه به دلایل ابرازی ف. خ. واجد اشکال قانونی بوده و در خور ابرام نیست . زیرا اولاً ارجاع امر به داوری که در اجرای ماده 27 قانون حمایت خانواده اولین اقدام دادگاه در رسیدگی به دعوی است از نظر دادگاه مغفول مانده و متأسفانه دادگاه بلحاظ شتابزدگی در صدور رأی علیرغم اشاره به رجوع به داوری که ظاهراً در فرم از پیش تنظیم شده نگارش یافته در پرونده رجوعی به داوری مشاهده نمی شود.
2- ماده 29 قانون نیز در ارتباط با حقوق قانونی زوجه در ارتباط با شرط تنصیف اموال رعایت نگردیده در حالی که دادگاه ضمن رأی خود باید ب. ت. ب. شروط ضمن عقد و مندرجات سند ازدواج تکلیف موارد مذکور در ماده مرقوم را روشن نماید .
3- هر چند دادگاه حضانت فرزند مشترک را به زوجه واگذار نموده و حق ملاقات نیز برای زوج در رأی صادره منظور شده النهایه به ترتیب ملاقات وتاریخ و مدت آن نیز اشاره ای نشده که این امر خود می تواند منشاء اختلافات بعدی بین طرفین باشد و اقتضا دارد دادگاه در اینخصوص با اشاره به نوع و فاصله ملاقات ها و عندالاقتضاء محل آن نیز اظهارنظر نماید.
4- در خصوص شرط تنصیف اموال نیز مقتضی است دادگاه با اخذ توضیح از فرجا خواه و وکیل وی در ارتباط با اموالی که زوج پس از ازدواج به دست آورده و عدم یا وجود آن و نوع ومیزان این دارایی تحقیق و سپس نسبت به آن اظهارنظر می نمود لذا رأی صادره بلحاظ ناقص بودن تحقیقات و عدم توجه دادگاه به دلایل و مدافعات طرفین به تجویز بند 5 ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی نقض و در اجرای مقررات بند الف ماده 401 قانون صدرالذکر رسیدگی مجدد به دادگاه صادرکننده رأی ارجاع می شود .
شعبه پنجم دیوان عالی کشوررئیس شعبه : مهدی اسلامی مستشار: جلیلی تقویان
فهرست
خلاصه جریان پرونده
شعبه دیوان عالی کشور
نقد رأی
تعیین وضعیت حضانت فرزند مشترک در حکم طلاق
در تاریخ 13 اردیبهشت 1395، دیوان عالی کشور به پروندهای رسیدگی کرد که در آن خواستهای برای صدور گواهی عدم امکان سازش و تعیین حضانت فرزند مشترک مطرح شده بود. خ. د. د. اولیه به اختلافات زناشویی و معسر بودن مالی اشاره کرده و درخواست تقسیط مهریه را نیز ارائه داده بود. در دفاعیات، طرف مقابل به مشکلات جسمی پس از زایمان و عدم توانایی در تامین نیازهای مالی اشاره نمود و خواستار ارجاع به مددکاری و رسیدگی به موضوع مهریه و جهیزیه شد. <br>دادگاه بدوی با صدور گواهی عدم امکان سازش، حضانت فرزند را به طرف مقابل واگذار کرده و حق ملاقات را برای خواهان تعیین نمود. این رای به فرجامخواهی طرف مقابل منجر شد و دیوان عالی کشور پس از بررسی، رای بدوی را به دلیل نقص در تحقیقات و عدم توجه به دلایل ف. خ. نقض کرد. دیوان تاکید نمود که دادگاه باید به ارجاع امر به داوری مطابق ماده 27 قانون حمایت خانواده و رعایت حقوق قانونی طرف مقابل بر اساس ماده 29 این قانون توجه میکرد و همچنین باید تکلیف ملاقات فرزند و شرط تنصیف اموال را مشخص مینمود. در نتیجه، پرونده برای رسیدگی مجدد به دادگاه صادرکننده رای ارجاع شد.
تاریخ دادنامه قطعی: 1395/02/13
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: در دعوی طلاق، دادگاه مکلف است علاوه بر تعیین وضعیت حضانت فرزند مشترک، حق ملاقات وی با پدر یا مادری که حضانت بر عهده وی نیست، را نیز پیش بینی کرده و جزئیات ترتیب ملاقات، محل، تاریخ و مدت آن را نیز ذکر کند. (ملاحظه: وجود رای متضاد)
رای شعبه دیوان عالی کشور
شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- شعبه: شعبه پنجم دیوان عالی کشور تاریخ: 1395/02/13 - 14 : 16 قاضی: مهدی اسلامی قاضی: محمدحسن جلیلی تقویان
آقای ح. خ. با وکالت خانم ف. ف. وکیل مرکز مشاوران قوه قضائیه د. ب. ط. خانم س. ح.س. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش تقدیم محاکم عمومی کرج نموده که به شعبه --- محاکم عمومی ارجاع شده است. وکیل موصوف توضیح داده است که حسب فتوکپی سند نکاحیه در تاریخ 85/6/12 خوانده به عقد نکاح رسمی دایمی خواهان درآمده است و از این ازدواج در حال حاضر دختری سه ماهه به نام عطرین به دنیاآمده و اینک به لحاظ اختلافات و ناراحتی های پیش آمده بنا به ماده 1133 قانون مدنی صدور گواهی عدم امکان سازش حسب درخواست زوج مینماید و تقاضای صدور حکم حضانت فرزند را هم دارد. از لحاظ مالی هم زوج معسراست و تقاضای تقسیط مهریه را دارد. متعاقبا خانم ف. ف. وکیل دادگستری نیز با تقدیم وکالت نامه خ. ر. ب. عنوان وکیل خوانده معرفی کرده است در تاریخ 94/2/27 در جلسه دادگاه با حضور زوجه و وکیل وی و وکیل زوج تشکیل شده است. وکیل خواهان دعوی را ب. ش. د. اعلام کرده است زوجه منزل مشترک را ترک کرده و فرزند مشترک را با خود برده و موکل 7 ماه است فرزندش را ندیده است و خوانده توانایی مالی نگهداری فرزند را ندارد و زندگی با زوجه برای زوج ممکن نیست و تقاضای رسیدگی و صدور گواهی عدم امکان سازش مینماید. وکیل ز. ا. د. 5 ماه قبل موکل عمل سزارین داشته پس از وضع حمل فرزند ( 5 روز پس از وضع حمل) زوج از زوجه می خواهد که به شیراز بروند که برای زوجه میسر نبوده و زوج تصور نموده که قصد او مخالفت با زوج است و خودش به منزل پدرزنش نرفته و برای دیدن فرزندش اقدام نکرده است و این خانواده زوجه بوده اند که نیازهای وی و فرزندش را تامین کرده اند و اصلا تصور نمی رفت که زوج برای طلاق اقدام کند تقاضای ارجاع به مددکاری را دارم. ضمنا شناسنامه زوجه و فرزندش هم در دست زوج است زوجه مهریه را به اجرا گذاشته است. وکیل ز. ا. د. زوج حق و حقوق زوجه را حاضر است پرداخت کند. دادگاه برای تعیین اجرت المثل زوجه قرار کارشناسی صادر نموده که نظریه کارشناس واصل و ضمیمه پرونده است که اجرت المثل زوجه مبلغ هفت میلیون تومان تعیین شده است و سپس دادگاه طی دادنامه --- - 94/6/30 با احراز رابطه زوجیت طرفین ضمن پذیرش دعوی خواهان ضمن صدور گواهی عدم امکان سازش به خواهان اجازه داده است که با پرداخت اجرت المثل به میزان هفتاد میلیون ریال و مبلغ 9000/000 ریال نفقه ایام عده زوجه را به طلاق رجعی مطلقه کند و حضانت فرزند مشترک بر عهده زوجه است که زوج حق ملاقات دارد. مهریه زوجه در دادگاه دیگری تحت رسیدگی است. این رای مورد فرجام خواهی زوجه قرار گرفته که پرونده به دیوان عالی کشور ارسال وبا ارجاع آن به این شعبه و ثبت و تکمیل پرونده توسط دفتر اینک تحت نظر است. عمده اعتراض وکیل ف. خ. نسبت به دادنامه معنونه عدم ارجاع امر به داوری از سوی دادگاه - عدم تعیین تکلیف مهریه و جهیزیه و عدم رعایت شرط تنصیف اموال م. ب.. پرونده حکایت دیگری ندارد. به تاریخ فوق شعبه پنجم دیوان عالی کشور به تصدی امضاءکنندگان زیر تشکیل است. پرونده کلاسه فوق تحت نظر است پس از بررسی محتویات پرونده و قرائت گزارش عضو ممیز و انجام مشاوره به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید:
فرجام خواهی نسبت به دادنامه فرجام خواسته وارد و صائب است و رای فرجام خواسته در شرایط حاضر به لحاظ ناقص بودن تحقیقات و عدم توجه به دلایل ابرازی ف. خ. واجد اشکال قانونی بوده و در خور ابرام نیست. زیرا اولا ارجاع امر به داوری که در اجرای ماده 27 قانون حمایت خانواده اولین اقدام دادگاه در رسیدگی به دعوی است از نظر دادگاه مغفول مانده و متاسفانه دادگاه به لحاظ شتابزدگی در صدور رای علیرغم اشاره به رجوع به داوری که ظاهرا در فرم از پیش تنظیم شده نگارش یافته در پرونده رجوعی به داوری مشاهده نمی شود.
2 - ماده 29 قانون نیز در ارتباط با حقوق قانونی زوجه در ارتباط با شرط تنصیف اموال رعایت نگردیده در حالی که دادگاه ضمن رای خود باید ب. ت. ب. شروط ضمن عقد و مندرجات سند ازدواج تکلیف موارد مذکور در ماده مرقوم را روشن نماید.
3 - هر چند دادگاه حضانت فرزند مشترک را به زوجه واگذار نموده و حق ملاقات نیز برای زوج در رای صادره منظور شده النهایه به ترتیب ملاقات وتاریخ و مدت آن نیز اشاره ای نشده که این امر خود میتواند منشاء اختلافات بعدی بین طرفین باشد و اقتضا دارد دادگاه در اینخصوص با اشاره به نوع و فاصله ملاقات ها و عندالاقتضاء محل آن نیز اظهارنظر نماید.
4 - در خصوص شرط تنصیف اموال نیز مقتضی است دادگاه با اخذ توضیح از فرجا خواه و وکیل وی در ارتباط با اموالی که زوج پس از ازدواج به دست آورده و عدم یا وجود آن و نوع ومیزان این دارایی تحقیق و سپس نسبت به آن اظهارنظر می نمود لذا رای صادره به لحاظ ناقص بودن تحقیقات و عدم توجه دادگاه به دلایل و مدافعات طرفین به تجویز بند 5 ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی نقض و در اجرای مقررات بند الف ماده 401 قانون صدرالذکر رسیدگی مجدد به دادگاه صادرکننده رای ارجاع میشود.
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1
موارد مرتبط 48
آرای مرتبط 40
-
رأی
هماستناد
فرجام خواهی از قرار رد درخواست اعاده دادرسی
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض قرار فرجامخواسته در اجرای بند الف
-
رأی
هماستناد
2- صدور قرار امتناع از رسیدگی به واسطه اظهارنظر ارشادی
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی و با توجه به مواد 377
-
رأی
هماستناد
رابطه میان ترک فعل و تدلیس
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی را درخواست می نماید (ص 153 تا 155
-
رأی
هماستناد
دلالت عرفی بذل کلیه حقوق مالی توسط زوجه
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی
-
رأی
هماستناد
اعتراض شخص ثالث در امور کیفری
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته نقض و رسیدگی مجدد به
-
رأی
هماستناد
مرجع صالح در تعیین مبلغ خسارت تاخیرتادیه
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی
-
رأی
هماستناد
وضعیت حقوقی معامله صوری در فرض عدم تناسب ثمن و مثمن در بیع
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی انطباق دارد نتیجتا مستند به ماده 370 قانون
-
رأی
هماستناد
وضعیت انعقاد عقد نکاح توسط سفیه
ماده 371 قانون آیین دادرسی در امور مدنی نداشته و از حیث مراعات قوانین و مق
-
رأی
هماستناد
عدول دادگاه از نظریه پزشکی قانونی در خصوص حجر
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی انطباق ندارد علیهذا ضمن رد درخواست فرجام خ
-
رأی
هماستناد
دلالت بذل حقوق مالی بر عسر و حرج زوجه
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی انطباق ندارد
-
رأی
هماستناد
مبدأ زمانی محاسبه خسارت تأخیر تأدیه وجه چک
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی با رعایت شقوق الف مواد 401 و 405 همان قانو
-
رأی
هماستناد
فسخ نکاح به دلیل تعدد ازدواج زوجه
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی انطباق ندارد
-
رأی
هماستناد
ضمانت اجرای عدم حضور قاضی مشاور زن در دادگاه خانواده
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی تقاضای نقض دادنامه فرجام خواسته را استدعا
-
رأی
هماستناد
مفهوم غرامات در صورت مستحق للغیر درآمدن مبیع
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی نقض و در اجرای بند ج ماده 401 قانون مارالذ
-
رأی
هماستناد
اثر طلاق واقعه مطابق با مذهب بدون تشریفات قانونی
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی و به لحاظ عدم رعایت اصول مقررات قانونی و و
-
رأی
هماستناد
1-تحقق شرط ضمن عقد نکاح مبنی بر فرزنددار نشدن زوجین2-اثر توافق نسبت به عدم باروری بر شرط ضمن عقد نکاح
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض رای فرجام خواسته مستندا به بند ج ا
-
رأی
هماستناد
اعتبار قاعده فراش
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی نقض و با اختیار حاصل از بند ج ماده 401 قان
-
رأی
هماستناد
دعوی طلاق به دلیل فرزنددار نشدن زوجین
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض رای فرجام خواسته مستندا به بند ج ا
-
رأی
هماستناد
حدود اختیار وکیل در اسقاط حق تجدیدنظر و فرجام خواهی
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی
-
رأی
هماستناد
درخواست طلاق توسط زوجه به دلیل عقیم بودن زوج
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی
-
رأی
هماستناد
نقض رأی تجدیدنظر در پرونده طلاق به دلیل عسر و حرج توسط دیوان عالی کشور و ارجاع به شعبه بدوی
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی
-
رأی
هماستناد
ترک زندگی توسط زوج قبل از آغاز زندگی مشترک
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی انطباق ندارد
-
رأی
هماستناد
اثر ارائه دلیل جدید برای اثبات ادعا در مرحله فرجام خواهی
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی نقض و پرونده را جهت رسیدگی مجدد به شعبه مح
-
رأی
هماستناد
تحقیق دادگاه جهت احراز عسر و حرج زوجه
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی نقض و پرونده حسب بند الف ماده 401 قانون مر
-
رأی
هماستناد
(1)- مرجع صالح جهت صدور قرار رد دادخواست نخستین به علت عدم رفع نقص (2)-عدم ارایه پرونده بالینی در دعوای حجر(3)- تعارض میان دو نظریه پزشکی قانونی
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی با رعایت شقوق الف مواد 401 و 405 همان قانو
-
رأی
هماستناد
وضعیت فرجام خواهی در فرض عدم ابلاغ نظریه پزشکی قانونی
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی انطباق ندارد
-
رأی
هماستناد
تعریف برص
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی و با اختیار حاصله از بند الف ماده 401 قانو
-
رأی
هماستناد
اثر صدور حکم غیابی بر صلاحیت دادگاه
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی
-
رأی
هماستناد
(1)- مسولیت شرکت بیمه در فرض توافق با راننده زیاندیده (2)- اعتبار توافقات میان راننده زیاندیده و شرکت بیمه در خصوص مطالبه خسارات
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی انطباق ندارد
-
رأی
هماستناد
بار اثبات در ادعای تبرعی بودن کار زوجه در منزل
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی و با رعایت بند ج ماده 401 همان قانون ضمن ن
-
رأی
هماستناد
مالکیت منابع واقع در اراضی موقوفه
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی
-
رأی
هماستناد
معیار صدور حکم حجر به علت جنون
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی به علت نقص رسیدگی و تحقیقات نقض و رسیدگی ب
-
رأی
هماستناد
1- انتقال عوضین در عقود معاوضی2-شرط مطالبه خسارت قراردادی
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی نقض و رسیدگی بعدی طبق بندهای الف مواد 401
-
رأی
هماستناد
وضعیت فرجام خواهی در فرض عدم ابلاغ نظریه پزشکی قانونی
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی انطباق ندارد
-
رأی
هماستناد
1- حیطه صلاحیت کارشناس در احراز غبن فاحش2- درخواست تائید فسخ معامله به جهات متعدد
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی نقض و رسیدگی بعدی با لحاظ بندهای الف مواد
-
رأی
هماستناد
عسر و حرج ناشی از عدم آغاز زندگی مشترک
مواد 371 و 401 قانون آیین دادرسی مدنی صادر گردید
-
رأی
هماستناد
تقدیم دادخواست بدون تصریح به سمت نماینده
ماده 371 از قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته نقض و طبق بند الف ماد
-
رأی
هماستناد
تاثیر محکومیت زوجه به رابطه نامشروع بر حقوق مالی وی
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی انطباق ندارد
-
رأی
هماستناد
مبنای احتساب مهلت اعتراض به آرای اصلی و اصلاحی
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی
-
رأی
هماستناد
شرط بذل نفقات معوقه و اجرت المثل زوجه در قبال طلاق خلع
ماده 371 از قانون آیین دادرسی مدنی به دادگاه صادر کننده رای عودت داده می شود
نظریات مشورتی 2
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/1508 مورخ 1399/10/24
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی قابل نقض است؟ 3- منظور از اصول دادرسی و تش
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/94/422 مورخ 1394/02/19
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی
مواد مرتبط 4
-
اعمال
از این صفحه
ماده 371 — آیین دادرسی مدنی مصوب 1379/01/21
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی نقض و در اجرای مقررات بند الف ماده 401 قان
-
اعمال
از این صفحه
ماده 401 — آیین دادرسی مدنی مصوب 1379/01/21
قانون آیین دادرسی مدنی نقض و در اجرای مقررات بند الف ماده 401
-
اعمال
از این صفحه
ماده 1133 — قانون مدنی
ماده 1133 قانون مدنی صدور گواهی عدم امکان سازش حسب درخواست زوج می نماید و ت
-
در اجرای
از این صفحه
ماده 27 — قانون حمایت خانواده
ماده 27 قانون حمایت خانواده اولین اقدام دادگاه در رسیدگی به دعوی است از ن
دکترین 2
-
مقاله
هماستناد
اثر فوت و حجر در اجرای حکم فسخ نکاح
مواد 1122 و 1133 ق.م
-
مقاله
هماستناد
اثر فوت و حجر در اجرای حکم فسخ نکاح — مرد یا زن به اعتبار عقد صحیح
مواد 1122 و 1133 ق.م
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
