توافق زوجین درخصوص تمکین و نفقه

رأی دادگاه بدوی درخصوص دعوی خانم ف.ف. فرزند جابر با وکالت م.س. به طرفیت شوهرش ج.س. فرزند ن. به خواسته مطالبه نفقه معوقه از تاریخ 1/2/1387 لغایت صدور حکم، به انضمام خسارت دادرسی. دادگاه پس از احراز رابطه زوجیت دائم به نحو صحت بین خوانده و خواهان بر اساس اسناد سجلی و سند نکاحیه، از آنجایی که از جمله حقوق مسلم زن از شوهرش نفقه م. ب. و نفقه نیز شامل مسکن و لباس و خوراک و دیگر حوائج ضروری می باشد، لهذا ب. ش. د. تقدیمی از سوی خواهان و به شرح توضیحات مأخوذه از طرفین و نهایتاً به شرح نظریه کارشناس، دعوی خواهان را مقرون به واقع دانسته و خواسته خواهان را موجه و قانونی تشخیص داده و مستنداً به مواد 1106 و 1107 و 1206 قانون مدنی، خوانده را به پرداخت از تاریخ 1/2/87 لغایت پایان 87، ماهانه مبلغ یک صد هزار تومان و از تاریخ 1/1/88 لغایت پایان 88، ماهانه مبلغ یک صد و بیست هزار تومان و از تاریخ 1/1/89 لغایت 15/7/89، ماهانه یک صد و شصت و پنج هزارتومان و از تاریخ 16/7/89 لغایت پایان 89، ماهانه مبلغ سیصد هزار تومان و از تاریخ 1/1/90 لغایت پایان 1390، ماهانه مبلغ سیصد و چهل هزار تومان و از تاریخ 1/1/91 لغایت صدور حکم، ماهانه مبلغ سیصد و هشتاد و پنج هزارتومان، بابت اصل خواسته و تسبیباً به استناد مواد 515 و 519 قانون آیین دادرسی در امور مدنی، به پرداخت مبلغ 740/880/2 ریال بابت خسارت دادرسی به صندوق دولت و حق الوکاله وکیل ط. ت. دولتی، محکوم می نماید. رأی صادره حضوری است و ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ، قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 266 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ محمدی رأی دادگاه تجدیدنظر استان درخصوص تجدیدنظرخواهی آقای ج.س. فرزند ن. به طرفیت آقای ف.ف. فرزند ج. نسبت به دادنامه شماره 146 مورخ 11/2/1392 شعبه محترم 266 دادگاه عمومی حقوقی تهران در پرونده کلاسه 1441، مبنی بر صدور حکم محکومیت به پرداخت نفقه معوقه از تاریخ 1/2/1387 لغایت صدور حکم مورخ 11/2/1392. ب. ت. ب. محتویات پرونده و امعان نظر در اوراق و مندرجات آن، مفاد لایحه تجدیدنظرخواهی و لوایح دفاعیه طرفین، مدلول دادنامه تجدیدنظرخواسته، رأی صادر شده دادگاه بدوی از مورخ 1/2/1387 لغایت مورخ 22/1/1388 مبنی بر محکومیت به پرداخت نفقه معوقه، بر اساس مستندات موجود در پرونده صادر نگردیده و تجدیدنظرخواهی وارد تشخیص داده می شود. زیرا زوجین طی توافق نامه مورخ 3/12/1387 با یکدیگر توافق کرده اند که تا مورخ 22/1/1388 نسبت به یکدیگر ادعایی در مورد تمکین و نفقه نداشته باشند؛ لذا این دادگاه با عنایت به این توافق نامه و با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی و نیز ماده 1257 قانون مدنی، ضمن قبول دادخواست تجدیدنظرخواهی، رأی صادرشده دادگاه بدوی را درخصوص محکومیت به پرداخت نفقه از مورخ 1/2/1387 لغایت 22/1/1388 نقض و حکم به رد دعوی خواهان نفقه صادر و اعلام می کند و درخصوص قسمت دیگر دادنامه، مبنی بر محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت نفقه از مورخ 23/8/1388 لغایت صدور حکم، مورخ 11/2/1392، مطابق شرح دادنامه، با عنایت به اینکه تجدیدنظرخواه، دلیلی دال بر نشوز ت. ن. خ. به دادگاه ارائه نکرده است و رأی دادگاه بدوی بر اساس مستندات موجود در پرونده صادر گردیده است و ت. ا. و اعتراض موجهی که موجبات نقض دادنامه اعتراض شده را در این قسمت فراهم آورد، ابراز ننموده است؛ لذا این دادگاه تجدیدنظرخواهی را وارد نداسته و ب. ت. ب. مراتب مذکور، ضمن رد دادخواست تجدیدنظرخواهی، رأی صادر شده دادگاه بدوی را درخصوص محکومیت به پرداخت نفقه معوقه از مورخ 13/1/1388 لغایت صدور حکم مورخ 1/2/1392، به شرح دادنامه اصداری، با استناد به مواده 358 و 365 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، تأیید و استوار می کند. این رأی قطعی است. رئیس شعبه 24 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه مرادی ـ روحانی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی توافق زوجین درخصوص تمکین و نفقه در تاریخ 27 مرداد 1392، دادگاه بدوی به دعوی مطروحه در خصوص مطالبه نفقه معوقه از تاریخ 1 اردیبهشت 1387 تا تاریخ صدور حکم رسیدگی نمود. پس از احراز رابطه زوجیت و استناد به مواد 1106، 1107 و 1206 قانون مدنی، دادگاه خواسته را قانونی تشخیص داده و خوانده را به پرداخت نفقه معوقه و خسارت دادرسی محکوم کرد. در پی این حکم، خوانده نسبت به آن تجدیدنظرخواهی نمود. <br>دادگاه تجدیدنظر با بررسی مستندات و توافق‌نامه مورخ 3 اسفند 1387، که به موجب آن طرفین تا تاریخ 22 فروردین 1388 هیچ ادعایی در خصوص تمکین و نفقه نداشتند، حکم بدوی را در خصوص نفقه معوقه از تاریخ 1 اردیبهشت 1387 تا 22 فروردین 1388 نقض و دعوی خواهان را در این خصوص رد کرد. اما در خصوص نفقه از تاریخ 23 آبان 1388 تا تاریخ صدور حکم، رای بدوی را تایید و تجدیدنظرخواهی را در این قسمت وارد ندانست. این رای قطعی بوده و بر اساس مواد 358 و 365 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی صادر گردیده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/05/27 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در صورت انعقاد توافق نامه بین زوجین مبنی بر عدم تمکین وعدم پرداخت نفقه تا تاریخ معین، توافق مذکور نافذ بوده و رای دادگاه در خصوص دعوای نفقه یا تمکین باید با لحاظ توافق به عمل آمده صادر گردد. در خصوص دعوی خانم ف.ف. فرزند جابر با وکالت م.س. به طرفیت شوهرش ج.س. فرزند ن. به خواسته مطالبه نفقه معوقه از تاریخ 1387/02/01 لغایت صدور حکم، به انضمام خسارت دادرسی. دادگاه پس از احراز رابطه زوجیت دائم به نحو صحت بین خوانده و خواهان بر اساس اسناد سجلی و سند نکاحیه، از آنجایی که از جمله حقوق مسلم زن از شوهرش نفقه م. ب. و نفقه نیز شامل مسکن و لباس و خوراک و دیگر حوائج ضروری می‌باشد، لهذا ب. ش. د. تقدیمی از سوی خواهان و به شرح توضیحات ماخوذه از طرفین و نهایتا به شرح نظریه کارشناس، دعوی خواهان را مقرون به واقع دانسته و خواسته خواهان را موجه و قانونی تشخیص داده و مستندا به مواد 1106 و 1107 و 1206 قانون مدنی، خوانده را به پرداخت از تاریخ 1/2/87 لغایت پایان 87 ، ماهانه مبلغ یک صد هزار تومان و از تاریخ 1/1/88 لغایت پایان 88 ، ماهانه مبلغ یک صد و بیست هزار تومان و از تاریخ 1/1/89 لغایت 15/7/89 ، ماهانه یک صد و شصت و پنج هزارتومان و از تاریخ 16/7/89 لغایت پایان 89 ، ماهانه مبلغ سیصد هزار تومان و از تاریخ 1/1/90 لغایت پایان 1390 ، ماهانه مبلغ سیصد و چهل هزار تومان و از تاریخ 1/1/91 لغایت صدور حکم، ماهانه مبلغ سیصد و هشتاد و پنج هزارتومان، بابت اصل خواسته و تسبیبا به استناد مواد 515 و 519 قانون آیین دادرسی در امور مدنی، به پرداخت مبلغ 740/880/2 ریال بابت خسارت دادرسی به صندوق دولت و حق الوکاله وکیل ط. ت. دولتی، محکوم می‌نماید. رای صادره حضوری است و ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ، قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - محمدی رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ج.س. فرزند ن. به طرفیت آقای ف.ف. فرزند ج. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1392/02/11 شعبه محترم --- دادگاه عمومی حقوقی تهران در پرونده کلاسه --- ، مبنی بر صدور حکم محکومیت به پرداخت نفقه معوقه از تاریخ 1387/02/01 لغایت صدور حکم مورخ 1392/02/11 . ب. ت. ب. محتویات پرونده و امعان نظر در اوراق و مندرجات آن، مفاد لایحه تجدیدنظرخواهی و لوایح دفاعیه طرفین، مدلول دادنامه تجدیدنظرخواسته، رای صادر شده دادگاه بدوی از مورخ 1387/02/01 لغایت مورخ 1388/01/22 مبنی بر محکومیت به پرداخت نفقه معوقه، بر اساس مستندات موجود در پرونده صادر نگردیده و تجدیدنظرخواهی وارد تشخیص داده می‌شود. زیرا زوجین طی توافق نامه مورخ 1387/12/03 با یکدیگر توافق کرده اند که تا مورخ 1388/01/22 نسبت به یکدیگر ادعایی در مورد تمکین و نفقه نداشته باشند؛ لذا این دادگاه با عنایت به این توافق نامه و با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی و نیز ماده 1257 قانون مدنی، ضمن قبول دادخواست تجدیدنظرخواهی، رای صادرشده دادگاه بدوی را در خصوص محکومیت به پرداخت نفقه از مورخ 1387/02/01 لغایت 1388/01/22 نقض و حکم به رد دعوی خواهان نفقه صادر و اعلام می کند و در خصوص قسمت دیگر دادنامه، مبنی بر محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت نفقه از مورخ 1388/08/23 لغایت صدور حکم، مورخ 1392/02/11 ، مطابق شرح دادنامه، با عنایت به اینکه تجدیدنظرخواه، دلیلی دال بر نشوز ت. ن. خ. به دادگاه ارائه نکرده است و رای دادگاه بدوی بر اساس مستندات موجود در پرونده صادر گردیده است و ت. ا. و اعتراض موجهی که موجبات نقض دادنامه اعتراض شده را در این قسمت فراهم آورد، ابراز ننموده است؛ لذا این دادگاه تجدیدنظرخواهی را وارد نداسته و ب. ت. ب. مراتب مذکور، ضمن رد دادخواست تجدیدنظرخواهی، رای صادر شده دادگاه بدوی را در خصوص محکومیت به پرداخت نفقه معوقه از مورخ 1388/01/13 لغایت صدور حکم مورخ 1392/02/01 ، به شرح دادنامه اصداری، با استناد به مواده 358 و 365 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، تایید و استوار می کند. این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه