حقوق مالی زوجه در طلاق به درخواست زوج

رأی خلاصه جریان پرونده خلاصه جریان پرونده: در تاریخ ۱۴۰۰/۱۰/۲۹ اقای ع. ف. بطرفیت همسرش خانم ص. ا. دادخواستی بخواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق تقدیم نموده که پس از اعلام شعبه *درع. مبنی برعدم حصول سازش بین زوجین حسب الارجاع در شعبه *درع. ثبت و مورد رسیدگی قرار می گیرد در جلسه رسیدگی مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۲۳ فقط خواهان ( زوج ) حضور یافته و اظهار داشت خواسته بشرح دادخواست تقدیمی است.در تاریخ ۱۳۹۸/۴/۱۸ ازدواج کرده ایم و مهریه ۱۴ عدد سکه م. ب.. که نداده ام یک فرزند مشترک یک ماهه بنام ط. داریم بدلیل عدم تفاهم قصد طلاق زوجه را دارم. زوجه زن دوم من م. ب.. دادگاه قرار ارجاع امر به داوری صادرنموده و داوران منتخب زوجین هریک نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند سرانجام دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و پس از اظهار عقیده قاضی مشاور بموجب دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۱/۲/۸ با اعلام اینکه مساعی داوران و مرکز مشاوره و نصایح دادگاه در جهت جلوگیری از طلاق و انصراف زوج از متارکه موثر واقع نگردیده و خواهان اصرار بر جدایی دارد. لذا ضمن تایید نظریه قاضی مشاور مستندا به مواد ۴- ۱۹-۲۴-۲۵-۲۶-۲۷-۲۹ قانون حمایت خانواده و ماده ۱۱۳۳ قانون مدنی گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق از نوع رجعی و ثبت رسمی ان صادر و مدت عده طلاق را سه طهر و مدت اعتبار گواهی عدم امکان سازش صادره را سه ماه از تاریخ ابلاغ رای قطعی یا قطعی شدن رای اعلام و حضانت فرزند مشترک سه ماهه بنام ط. به مادر ( زوجه ) واگذار و برای زوج ( پدر ) بنحو مقرر در حکم حق ملاقات با فرزند تعیین نموده و دراجرای ماده ۲۹ قانون حمایت خانواده زوج را مکلف نموده که مهریه مافی القباله به تعداد ۱۴ قطعه سکه طلای تمام بهارازادی طرح جدید و مبلغ دویست میلیون ریال به عنوان نحله ایام زوجیت و از تاریخ ۱۳۹۶/۹/۱ تا زمان اجرای صیغه طلاق ماهیانه مبلغ پانزده میلیون ریال بعنوان نفقه جاری بهنگام اجرای صیغه طلاق د. ح. زوجه پرداخت و ثبت طلاق را موکول به پرداخت حقوق مالی زوجه یا صدور حکم قطعی اعسار زوج یا تقسیط محکوم به اعلام داشته است.و مقرر داشته که نفقه فرزند مشترک با پدر م. ب.. و نفقه ماهیانه فرزند مبلغ ده میلیون ریال را تعیین نموده است.زوجین هریک با تقدیم دادخواست نسبت به دادنامه صادره تجدید نظرخواهی نموده اند که پس از طی تشریفات قانونی و وصول پرونده به مرجع تجدیدنظر شعبه *حسب الارجاع به موضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۱/۳/۲۴ با استدلال منعکس در رای اعتراض تجدیدنظرخواهان را غیر وارد تشخیص و با اعلام اینکه نفقه تعیین شده برای فرزند مشترک عادلانه نبوده لذا با تعدیل زمان پرداخت نفقه زوجه از مورخ ۹۶/۹/۱ به ۹۸/۹/۱ و تعدیل و افزایش نفقه ماهیانه فرزند مشترک از ده میلیون ریال به پانزده میلیون ریال مستندا بماده ۳۵۸ قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظر خواسته را تایید و استوار نموده است.دادنامه اخیر الذکر در تاریخ ۱۴۰۱/۳/۲۴ به طرفین ابلاغ شده و ز. د. ت. ۱۴۰۱/۴/۷ با تقدیم دادخواست نسبت به ان فرجام خواهی نموده که پس از طی تشریفات قانونی ووصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است.دادخواست فرجامی به هنگام شور قرائت می گردد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ح. ع. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور رای فرجام خواهی خانم ص. ا. نسبت به دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۱/۳/۲۴ شعبه *متضمن اصلاح و تایید دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۱/۲/۸ اصداری از شعبه *درعباس که بموجب ان به درخواست زوج ( فرجام خوانده ) گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق با لحاظ حقوق مالی متعلق به زوجه ( ف. خ. ) صادر گردیده است. ب. ت. ب. جامع اوراق پرونده وارد و موجه نیست.زیرا ، زوج فرجام خوانده که متقاضی طلاق همسرش بوده مطابق ماده ۱۱۳۳ قانون مدنی اختیار دارد. هروقت که بخواهد با اخذ مجوز از دادگاه و پرداخت حقوق مالی همسرش را مطلقه نماید. و مخالفت و عدم رضایت ز. ف. خ. در خصوص مورد موثر در مقام نبوده و قابلیت توجه و ترتیب اثر را ندارد. و بعلاوه در اجرای ماده ۲۹ قانون حمایت خانواده مصوب سال ۱۳۹۱ راجع به حقوق مالی استحقاقی زوجه اعم از مهریه ، نحله ایام زوجیت و نفقه معوقه و جاریه تا زمان اجرای صیغه طلاق اتخاذ تصمیم و تعیین تکلیف بعمل امده است.و ازطرفی هم چون نحله ایام زوجیت مطابق مفاد رای وحدت رویه شماره ۷۷۹ مورخ ۱۳۹۸/۵/۱۵ هیات عمومی دیوان عالی کشور بدل اجرت المثل ایام زندگی مشترک محسوب بوده و قانونا قابلیت جمع با یکدیگر را ندارند. لذا بلحاظ تعیین نحله ایام زوجیت برای زوجه بفرض اینکه نامبرده مستحق اجرت المثل بوده باشد. ، استحقاق او نسبت به اجرت المثل ایام زندگی مشترک منتفی بوده و بدین لحاظ عدم تعیین اجرت المثل برای زوجه خدشه ای بر دادنامه معترض عنه وارد نمی سازد و از این حیث اعتراض ف. خ. د. خصوص مورد موثر در مقام نخواهد بود. النهایه چون ز. ف. خ. متولد سال ۱۳۶۶ بوده و یایسه نمی باشد. و در صورت وقوع طلاق از سوی زوج بلحاظ رجعی بودن طلاق قانونا مستحق نفقه ایام عده خواهد بود که این امر در دادنامه های بدوی و فرجام خواسته مغفول مانده است.لذا زوج فرجام خوانده مکلف است.که در صورت اجرای صیغه طلاق نفقه ایام عده زوجه را به همان ماخذ نفقه ماهیانه جاریه مقرر در دادنامه بدوی را د. ح. زوجه پرداخت نماید. و در اجرای ماده ۴۰۳ قانون ایین دادرسی مدنی ارای مرقوم دراین قسمت بشرح فوق اصلاح می گردد. بنابر این دادنامه های بدوی و فرجام خواسته من جمیع جهات و با رعایت اصلاح بعمل امده بالحاظ مجموع اوراق و محتویات پرونده و رسیدگی بعمل امده موجها و مطابق موازین شرعی و مقررات قانونی اصدار یافته و ایراد و اشکال موثر در تخدیش بر ارای مرقوم مترتب نبوده و اعتراض ف. خ. د. حد و کیفیتی نیست که خلل و خدشه ای بر دادنامه معترض عنه وارد و موجبات نقض انرا فراهم سازد. و چون از حیث رعایت اصول و قواعد دادرسی ایراد موثری در نحوه رسیدگی دادگاه و صدورحکم مشهود نمی باشد. لهذا ضمن رد فرجام خواهی ف.خواه باستناد مواد ۳۷۰ و ۳۹۶ قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته ابرام می گردد. رییس شعبه *: ح. ع. مستشار: ح. م. ه. مستشار: م. ج. ح. م. فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی