دعوایِ ابطالِ رأیِ داوری علیه برخی از محکوم‌لهم

رأی دادگاه بدوی در این پرونده آقای س.ط. و ش. به شماره ثبت 179780 به طرفیت آقایان 1- س.ز. 2-ع.الف. دعوایی به خواسته ابطال رأی داوری مورخ 28/3/1391 با احتساب کلیه خسارات دادرسی طرح نموده اند و اجمالاً اشعار داشته اند :((داور در صدور رأی خود تمام جوانب امر و موضوع مطرح شده را در نظر نگرفته و رأی صادره مخالف قوانین موجد حق بوده و مطابقتی با اختلاف حادث شده مابین ندارد لذا با استناد به ماده 489 قانون آیین دادرسی مدنی ابطال رأی داوری م. ا.)) قابل ذکر است در اثنای دادرسی آقای ….م. به عنوان وکیل خ. ه. وارد دعوی گردیده است و طی لایحه شماره 2212-7/10/92 ثبت دفتر دادگاه خلاصتاً توضیح داده است :((قبل از رجوع به داور طرفین طی صورت جلسه ای در تاریخ 29/10/1390 بابت اتمام موضوع قرارداد 3/2/1390 توافق کلی نموده و شرکت موکل نیز کل طلب مشارالیها را طی 12 فقره چک به نحوی که در توافقنامه آمده است پرداخت نموده (تبدیل تعهد) و داور محترم خارج از حدود اختیاراتش و ایضاً موضوع و صورت جلسه ای که موضوع داوری نبوده رأی صادر نموده است و با تبدیل تعهد حکمیت و داوری زایل و از بین رفته است لذا رأی داوری فاقد وجاهت قانونی و اثر است)) آقای ب.پ. که وکالت خ. ر. ا. را بر عهده داشته است در مقام دفاع عنوان نموده است ((اولاً دعوی به طرفیت احد از محکوم لهم رأی داوری طرح نشده است ثانیاً رأی برخلاف قوانین موجد حق نیست ثالثاً رأی داوری بر اساس توافق و قرارداد بوده است)) خ. ر. د. دفاعاً اعلام نموده است :((دعوی متوجه بنده نیست)) دادگاه ب. ت. ب. مراتب فوق الذکر و استماع اظهارات متداعیین دعوی و ارزیابی ادله اثباتی و دفاعی به شرح ذیل اظهار عقیده می نماید: اولاً دعوی را متوجه خ. ر. د. ندانسته و با پذیرش ایراد خوانده مزبور با استناد به قسمت پایانی ماده 89 قانون آیین دادرسی مدنی ناظر به بند 4 ماده 84 قانون اشعاری قرار ردّ دعوی خواهان را صادر و اعلام می نماید .ثانیاً ضمن ردّ ایراد شکلی وکیل خ. ر. ا. از حیث اینکه سایر محکوم لهم رأی داوری طرف دعوی قرار نگرفته اند بدین سبب که رأی قابل تجزیه و تفکیک است ن. ب. ا. طرفین مخاصمه در تاریخ 29/10/1390 به دلالت مفاد صورت جلسه تنظیم یافته خاتمه قرارداد مورخ 3/2/1390 که شرط داوری در آن لحاظ شده است را با توافق (تراضی) اعلام نموده اند و در توافق جدید بر استدامه داوری که یک امر فرعی و استثنائی در قراردادها محسوب می شود تأکید ننموده و آن را وضع نکرده اند لذا دادگاه به سبب عدم بقاء شرط داوری در قرارداد مورخ 29/10/1390 حدود اختیارات داور را صرفاً در محدوده قرارداد مورخ 3/2/1390 معتبر دانسته و مازاد بر آن را خارج از اختیارات وظایف دانسته و ن. ب. ا. رأی داوری ناظر است به توافقنامه مورخ 29/10/1390 در دادگاه دعوی خ. ه. را واجد وجاهت قانونی و محمول بر صحت دانسته و با استناد به بندهای 3 و6 از ماده 489 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر ابطال رأی داوری مورخ 28/3/1391 را صادر و اعلام می نماید رأی صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران است./ رئیس شعبه 16 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ ارغوانی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظر خواهی آقای س.ز. با وکالت آقایان ب.پ. و غ.ر. به طرفیت س.ط.، ش. و ع.الف. نسبت به دادنامه شماره 920163 مورخ 6/11/92 صادره از شعبه 16 دادگاه حقوقی تهران که دلالت بر بطلان رأی داوری مورخ 28/3/1391 دارد به نظر دادگاه وارد نیست و دادنامه صحیحاً اصدار یافته است چراکه حسب صورت جلسه 29/10/1390 که آخرین توافق و اراده طرفین در حل اختلاف و اتهام موضوع مفاد قراردادهای سابق بوده دلالتی بر بقاء شرط داوری نداشته و صورت جلسه مورخ 23/3/91 تنظیمی در حضور داوران نیز دلالتی بر توافق ت. ن. خ. به ابقاء شرط داوری نداشته چراکه در جلسه مذکور صرفاً نمایندگان تجدیدنظر خواندگان در جلسه حاضر و ذیل صورت جلسه دلالتی بر تأیید و امضاء نمایندگان تجدیدنظر خواندگان ندارد کما اینکه این موارد امتناع از امضاء ذیل صورت جلسه در گردش کار رأی داور به صراحت ذکر گردیده است که این امر مؤید صحت ادعای تجدیدنظر خواندگان مبنی بر عدم بقاء شرط داوری و یا عدم توافق مجدد آن ها به ارجاع موضوع به داوری بوده است مضاف بر آن ن. ب. ا. در قراردادهای مورخ 3/2/1390 و الحاقیه آن به تاریخ 4/10/1390 اشارتی به چک های موضوع اظهار نظر داوری نداشته و چک های مذکور حسب توافق بعدی طرفین در مورخ 29/10/1390 بدون بقاء به شرط داوری فیمابین ردّ و بدل گردیده لذا اظهار نظر داوری به فرض بقاء شرط داوری در خصوص چک های مذکور برخلاف مفاد قراردادهای منشأ ارجاع امر به داوری بوده علی هذا دادگاه بنا به مراتب مرقوم ضمن ردّ تجدیدنظر خواهی مستنداً به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه معترض عنه را تأیید می نماید. این رأی قطعی است. رئیس شعبه 15 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه عشقعلی ـ اسماعیلی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی دعوایِ ابطالِ رأیِ داوری علیه برخی از محکوم لهم در این پرونده، درخواست ابطال رای داوری صادره در تاریخ معین مطرح گردید. خ. ه. با استناد به ماده 489 قانون آیین دادرسی مدنی، ادعا کردند که داور در صدور رای به تمامی جوانب موضوع توجه نکرده و رای صادره مغایر با قوانین موجد حق است. همچنین، اشاره شد که پس از توافق جدیدی که در تاریخ مشخصی انجام شده، شرط داوری دیگر معتبر نیست و لذا رای داوری فاقد وجاهت قانونی است. در پاسخ، وکیل طرف مقابل ادعا نمود که دعوی به طرفیت تمامی محکوم‌له‌ها مطرح نشده و رای داوری بر اساس توافقات طرفین صادر گردیده است. <br>دادگاه بدوی با رد ایرادات شکلی و با استناد به عدم بقای شرط داوری، رای داوری را ابطال کرد. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه با بررسی مستندات و توافقات طرفین، رای بدوی را تایید و تجدیدنظرخواهی را رد نمود. این رای به عنوان رای قطعی صادر شده و بر اساس ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی اعتبار دارد. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/06/01 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: دعوای ابطال رای داوری، به طرفیت برخی از محکوم لهم رای، به شرطی که رای داور قابل تجزیه باشد، قابل استماع است. در این پرونده آقای س.ط. و ش. به شماره ثبت 179780 به طرفیت آقایان 1 - س.ز. 2 - ع.الف. دعوایی به خواسته ابطال رای داوری مورخ 1391/03/28 با احتساب کلیه خسارات دادرسی طرح نموده‌اند و اجمالا اشعار داشته اند:((داور در صدور رای خود تمام جوانب امر و موضوع مطرح شده را در نظر نگرفته و رای صادره مخالف قوانین موجد حق بوده و مطابقتی با اختلاف حادث شده مابین ندارد لذا با استناد به ماده 489 قانون آیین دادرسی مدنی ابطال رای داوری م. ا.)) قابل ذکر است در اثنای دادرسی آقای ….م. به عنوان وکیل خ. ه. وارد دعوی گردیده است و طی لایحه شماره 2212 - 7/10/92 ثبت دفتر دادگاه خلاصتا توضیح داده است:((قبل از رجوع به داور طرفین طی صورت جلسه ای در تاریخ 1390/10/29 بابت اتمام موضوع قرارداد 1390/02/03 توافق کلی نموده و شرکت موکل نیز کل طلب مشارالیها را طی 12 فقره چک به نحوی که در توافقنامه آمده است پرداخت نموده (تبدیل تعهد) و داور محترم خارج از حدود اختیاراتش و ایضا موضوع و صورت جلسه ای که موضوع داوری نبوده رای صادر نموده است و با تبدیل تعهد حکمیت و داوری زایل و از بین رفته است لذا رای داوری فاقد وجاهت قانونی و اثر است)) آقای ب.پ. که وکالت خ. ر. ا. را بر عهده داشته است در مقام دفاع عنوان نموده است ((اولا دعوی به طرفیت احد از محکوم لهم رای داوری طرح نشده است ثانیا رای برخلاف قوانین موجد حق نیست ثالثا رای داوری بر اساس توافق و قرارداد بوده است)) خ. ر. د. دفاعا اعلام نموده است:((دعوی متوجه بنده نیست)) دادگاه ب. ت. ب. مراتب فوق الذکر و استماع اظهارات متداعیین دعوی و ارزیابی ادله اثباتی و دفاعی به شرح ذیل اظهار عقیده می‌نماید: اولا دعوی را متوجه خ. ر. د. ندانسته و با پذیرش ایراد خوانده مزبور با استناد به قسمت پایانی ماده 89 قانون آیین دادرسی مدنی ناظر به بند 4 ماده 84 قانون اشعاری قرار ردّ دعوی خواهان را صادر و اعلام می‌نماید.ثانیا ضمن ردّ ایراد شکلی وکیل خ. ر. ا. از حیث اینکه سایر محکوم لهم رای داوری طرف دعوی قرار نگرفته اند بدین سبب که رای قابل تجزیه و تفکیک است ن. ب. ا. طرفین مخاصمه در تاریخ 1390/10/29 به دلالت مفاد صورت جلسه تنظیم یافته خاتمه قرارداد مورخ 1390/02/03 که شرط داوری در آن لحاظ شده است را با توافق (تراضی) اعلام نموده‌اند و در توافق جدید بر استدامه داوری که یک امر فرعی و استثنائی در قراردادها محسوب می‌شود تاکید ننموده و آن را وضع نکرده اند لذا دادگاه به سبب عدم بقاء شرط داوری در قرارداد مورخ 1390/10/29 حدود اختیارات داور را صرفا در محدوده قرارداد مورخ 1390/02/03 معتبر دانسته و مازاد بر آن را خارج از اختیارات وظایف دانسته و ن. ب. ا. رای داوری ناظر است به توافقنامه مورخ 1390/10/29 در دادگاه دعوی خ. ه. را واجد وجاهت قانونی و محمول بر صحت دانسته و با استناد به بندهای 3 و 6 از ماده 489 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر ابطال رای داوری مورخ 1391/03/28 را صادر و اعلام می‌نماید رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران است./ رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - ارغوانی رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظر خواهی آقای س.ز. با وکالت آقایان ب.پ. و غ.ر. به طرفیت س.ط.، ش. و ع.الف. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 6/11/92 صادره از شعبه --- دادگاه حقوقی تهران که دلالت بر بطلان رای داوری مورخ 1391/03/28 دارد به نظر دادگاه وارد نیست و دادنامه صحیحا اصدار یافته است چراکه حسب صورت جلسه 1390/10/29 که آخرین توافق و اراده طرفین در حل اختلاف و اتهام موضوع مفاد قراردادهای سابق بوده دلالتی بر بقاء شرط داوری نداشته و صورت جلسه مورخ 23/3/91 تنظیمی در حضور داوران نیز دلالتی بر توافق ت. ن. خ. به ابقاء شرط داوری نداشته چراکه در جلسه مذکور صرفا نمایندگان تجدیدنظر خواندگان در جلسه حاضر و ذیل صورت جلسه دلالتی بر تایید و امضا نمایندگان تجدیدنظر خواندگان ندارد کما اینکه این موارد امتناع از امضا ذیل صورت جلسه در گردش کار رای داور به صراحت ذکر گردیده است که این امر موید صحت ادعای تجدیدنظر خواندگان مبنی بر عدم بقاء شرط داوری و یا عدم توافق مجدد آن ها به ارجاع موضوع به داوری بوده است مضاف بر آن ن. ب. ا. در قراردادهای مورخ 1390/02/03 و الحاقیه آن به تاریخ 1390/10/04 اشارتی به چک های موضوع اظهار نظر داوری نداشته و چک های مذکور حسب توافق بعدی طرفین در مورخ 1390/10/29 بدون بقاء به شرط داوری فیمابین ردّ و بدل گردیده لذا اظهار نظر داوری به فرض بقاء شرط داوری در خصوص چک های مذکور برخلاف مفاد قراردادهای منشا ارجاع امر به داوری بوده علی هذا دادگاه بنا به مراتب مرقوم ضمن ردّ تجدیدنظر خواهی مستندا به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه معترض عنه را تایید می‌نماید. این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه