دعوای مطالبه وجه التزام عقد اجاره

رأی دادگاه بدوی در خصوص دادخواست آقای (ع. ر. د.) فرزند (ی) به طرفیت آقای (الف. ن.) فرزند (الف.) به خواسته مطالبه مبلغ 000/400/57 ریال بابت خسارت ناشی از عدم انجام تعهد قراردادی با احتساب خسارات دادرسی و تأخیر تأدیه و هزینۀ تأمین دلیل أخذ شده و هزینۀ اظهارنامه ارسالی. به این شرح که خ. ب. د. به موجب قرارداد عادی اجاره مورخ 4/12/89 مسکن بلوار مقرر بوده خوانده عین مستأجره را در تاریخ 31/1/90 تحویل دهد و به موجب بند3 توضیحات زیر ماده 12 قرارداد متعهد بوده در صورت تأخیر مبلغ (000/700) ریال برای هر روز تأخیر بپردازد و ن. ب. ا. عین مستأجره را در تاریخ 19/4/90 تحویل داده یعنی با 82 روز تأخیر تقاضای محکومیت خ. ب. ش. ستون خواسته را نموده با عنایت به محتوای پرونده از جمله مفاد قرارداد عادی اجاره مورخ 4/12/89 و تصریح خ. د. ج. دادگاه به اینکه ذیل قرارداد مزبور را امضاء کرده است و دفاعیات بلاوجه و. م. ب. اینکه در نظر وی تعیین مبلغ (000/70) ریال برای خسارت هر روز تأخیر بوده نه مبلغ (000/700) ریال برای هر روز، زیرا خوانده دلیلی برای اثبات ادعای خویش ارائه نکرده و اصل بر این است که طرفین قرارداد با اطلاع از مفاد آن مبادرت به امضاء آن می‌نمایند؛ بنابراین دادگاه دعوی خواهان را در حدّ مطالبه اصل وجه و خسارات دادرسی ثابت تشخیص داده و مستنداً به مواد 10، 219 و 230 قانون مدنی و مواد 198و515 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379، حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ (000/400/57) ریال بابت اصل ‌خواسته و مبلغ (000/148/1) ریال بابت هزینۀ دادرسی د. ح. خ. صادر و اعلام می‌دارد. و در خصوص خواسته دیگر خ. م. ب. مطالبۀ خسارت تأخیر تأدیه به جهت عدم جمع شرایط مقرّر در ماده 522 قانون اخیر‌الذکر و همچنین مطالبۀ هزینۀ تأمین دلیل و اظهارنامه به جهت اینکه به طور مستقیم مربوط به دادرسی نبوده و برای اثبات دعوا یا دفاع نیز لازم نبوده، مستندا ًبه مواد 522 و 519 قانون اخیرالذکر، حکم به بی‌حقی خواهان صادر و اعلام می‌دارد. رأی صادره حضوری و ظرف 20 روز پس از ابلاغ، قابل اعتراض در دادگاه محترم تجدید نظر استان تهران است. رئیس شعبه 119 دادگاه عمومی حقوقی تهران - نجفی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظر خواهی آقای (الف. ن.) به طرفیت ت. ن. خ. آقای (ع. ر. د) از دادنامه 1156 ـ 19/10/90 شعبه 119 دادگاه عمومی (حقوقی) تهران که مشعر بر محکومیت موجر (ت. ن. خ.) به پرداخت مبلغ (000/400/57) ریال بابت خسارت هر روز تأخیر به مبلغ (000/700) ریال به مدت 82 روز می‌باشد، وارد و موجّه است؛ زیرا مستأجر که مالک منفعت م. ب. بایستی اجرای شرط عقد را در کنار ایفاء به تعهد اصلی عقد که غرض اصلی متعاملین (موجر و مستأجر) به تسلیم عین مستأجره را مطرح می‌نمود و صرف اجرای شرط قابلیت انفکاک از اصل عقد اجاره را ندارد؛ زیرا به اعتبار آنکه کلیات عقد اجاره همراه با شروط ضمن‌العقد مقتضای تحقق کامل را دارد و در یک معنا مستأجر مکلّف است نسبت به تعهدات خود در محدودۀ تعریف شده عقد اجاره عمل نموده و نیز موجر، در مانحن‌فیه تا زمانی که مستأجر، موجر را ملزم به ایفای تمامی تعهداتش از جمله تسلیم منافع عین مستأجره (و در قالب تحویل مورد اجاره) همراه با وجه التزام عدم انجام تعهد اصلی از قرار مبلغ مذکور به ازای هر روز ننموده است، دعوی مطالبه وجه مذکور به تنهایی قابلیت استماع نداشته فلذا مستنداً به ماده 358 و ماده 2 قانون آیین دادرسی مدنی، ضمن نقض دادنامـه معترضٌ‌عنه نـسبت به دعوی خواهان قرار رد دعـوی را صادر و اعلام می‌نماید. این رأی قطعی است. رئیس شعبه 59 دادگاه تجدیدنظر استان تهران- مستشار دادگاه نجفی- عاشورخانی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی