رأی خلاصه جریان پرونده

رأی خلاصه جریان پرونده شماره پرونده : 9109985840500540 شماره دادنامه : 9409970909900147 تاریخ : 1394/06/09 خلاصه جریان پرونده بر حسب محتویات پرونده و متعاقب دادنامه شماره900351-93/8/21 صادره از این شعبه مبنی بر اینکه اولاً زوجه در دادخواست اولیه تقاضای طلاق را به جهت تحقق شرط ضمن عقد نکاح و سوءرفتار زوج ذکر نموده از عسروحرج ذکری به میان نیاورده و طبق مدارک موجود که دادگاه بدوی به بخشی از احکام صادره کیفری اشاره نموده مبنی بر محکومیت زوج به پرداخت دیه در سال84 و نیز محکومیت به پرداخت دیه در سال91 به علاوه تعهد زوج به عدم سوءرفتار در سال84 که آن تعهد را زوج نقض نموده و اظهارات شهود که من حیث المجموع سوءرفتار مستمر زوج ظاهراً محرز است و ثانیاً وکیل زوجه که عسروحرج را نیز مطرح کرده ظاهراً عسروحرج نیز منتفی نیست و اعتراض و فرجام خواهی وارد تشخیص و ضمن نقض دادنامه پرونده به شعبه همعرض ارجاع شده است متعاقباً پرونده به شعبه پنجم دادگاه تجدیدنظر استان خراسان شمالی مطرح گردیده است و دادگاه در تاریخ 93/10/10 با تشکیل جلسه و اخذ اظهارات طرفین که ابتداء وکیل ز. ا. د. موکله حاضر است از پنجاه عدد سکه از مهریه خود گذشت کند و مابقی مهریه را خواستار است و وکیل ز. ا. د. در شعبه بدوی به تخلف از شرط ضمن عقد اشاره گردیده نه عسروحرج ب. ت. ب. اینکه موکل حاضر به زندگی مشترک بوده و هست و حاضر به طلاق زوجه نمی باشد مگر اینکه زوجه کلیه حقوق خود را بذل نماید و در آخر جلسه وکیل زوجه نیز اعلام داشته موکله حاضر به گذشت 50 سکه نمی باشد و خواستار کل مهریه خود م. ب. و دفاعیات یاد شده در این خصوص را اصلاح می کند و موکله صرفاً جهیزیه و نفقه خود را گذشت می کند. صفحات34و35و36 پرونده و کیل ز. ب. ت. لایحه اعلام داشته پیرو صورتجلسه مورخ93/10/10 وکیل زوجه اعلام داشته زوجه از نفقه و جهیزیه گذشت می نماید این در صورتی است که زوجه موفق به گرفتن رأی بر محکومیت موکل به پرداخت نفقه از مرجع قضایی نگردیده چرا که زوجه در پرونده کلاسه شعبه اول محکوم به تمکین گردیده در این خصوص حکم قطعی صادر گردیده و ضم پرونده م. ب. و وکیل زوجه اشاره به عسروحرج نموده. دادگاه با ملاحظه نامه پزشکی قانونی متوجه این موضوع می شوند که زوجه با مشاجره بسیار جزئی اقدام به ترک منزل و مطرح نمودن درخواست طلاق نموده فلذا ب. ت. ب. اینکه زوجه اعلام نمود قصد بازگشت به زندگی را ندارد موکل من نیز حاضر به طلاق نیست مگر اینکه زوجه کل مهریه خود را بذل نماید. دادگاه شعبه5 تجدیدنظر خراسان شمالی طی دادنامه شماره701098-93/10/14 تجدیدنظرخواهی زوجه را وارد تشخیص و همچنانکه در رأی شعبه26 دیوان عالی کشور آمده سوءرفتار موضوع بند4 ماده 1130 ق.م محرز م. ب. و وکیل زوج ظاهراً منظور زوجه است هم در دادخواست و اثناء رسیدگی به این امر تصریح کرده اند لذا با نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته حکم بر الزام زوج به مطلقه نمودن زوجه از نوع طلاق غیر رجوعی صادر می نماید. از دادنامه صادره فوق آقای ع.الف. م.ن. با وکالت خانم م. ف. فرجام خواهی نموده و اظهار داشته در خصوص سوءرفتار همانطور که در سند نکاحیه بدان اشاره شده سوءرفتار بایستی زندگی را دچار اختلال و ناامنی نماید و این مورد باید به اثبات برسد که به اثبات نرسیده موکل من حکم محکومیت تمکین و ازدواج مجدد را نمی گرفت با وجود صدور حکم تمکین و ازدواج مجدد می توان نتیجه گرفت که زوج هیچگونه سوءرفتاری نداشته است. پرونده با فرجام خواهی زوج به دیوان عالی کشور ارسال و مآلاً به این شعبه ارجاع شده است و لایحه ای در مقام تبادل لوایح از سوی زوجه در پرونده مشاهده نگردید. هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … عضو ممیز و اوراق پرونده و دادنامه شماره 0001098-93/10/14 فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رأی میدهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور ب. ت. ب. محتویات پرونده و سیر مراحل آن که قبلاً نیز همانطور که در گزارش ذکر شد در این شعبه(26 دیوان عالی کشور) مطرح گردیده در خصوص اعتراض و فرجام خواهی زوج آقای ع.الف. م.ن. نسبت به دادنامه فوق صادره در شعبه پنجم دادگاه تجدیدنظر استان خراسان شمالی که به موجب آن دادنامه شماره9200329-92/3/30 صادره از شعبه پنجم دادگاه حقوقی( تجدیدنظرخواسته) مبنی بر حکم به بطلان دعوی زوجه خانم ص. ی. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش نقض و حکم به الزام زوج به مطلقه کردن زوجه از نوع طلاق غیر رجوعی صادر و نوشته زوجه ادعای جهیزیه و نفقه و اجرت المثل ندارد و نسبت به مهریه و حضانت دو فرزند در پرونده های دیگر تعیین تکلیف شده است. متذکر می گردد به نظر می رسد شعبه پنجم دادگاه محترم تجدیدنظر استان خراسان شمالی به نکته دقیق فرق ما بین طلاق وکالتی و طلاق حرجی عنایت ننموده است زیرا طلاق وکالتی مربوط به موارد شرط ضمن عقد نکاح از قبیل سوءرفتار مستمر زوج است که در صورت احراز آن دادگاه می تواند گواهی عدم امکان سازش صادر و قهراً چون خود زوج شرط ضمن عقد را قبول کرده است و به زوجه وکالت داده تا خود را در صورت تحقق شرط مطلقه نماید بدون نیاز به بذل زوجه لذا می بایست همه حقوق زوجه از جمله مهریه را پرداخت نماید مگر خود زوجه رفع ید کند و لیکن در طلاق حرجی دادگاه طبق ماده 1130 قانون مدنی در صورت احراز عسروحرج می بایست حکم به الزام زوج به طلاق وی نماید و حکم به الزام زوج مربوط به موردی است که زوج امتناع از طلاق نماید ولی اگر بگوید حاضرم برای طلاق اگر چنانچه زوجه همه مهریه یا قسمتی از مهریه اش را بذل نماید در این صورت الزام معنی ندارد بنابراین در موضوع پرونده که زوجه در دادخواست تقدیمی تقاضای طلاق وکالتی به لحاظ تحقق شرط ضمن عقد نکاح(سوءرفتار) نموده و طبق محتویات نیز ظاهراً شرط مذکور محقق شده هر چند عنوان ثانوی عسروحرج هم بر آن منطبق باشد در عین حال اگر تحقق شرط برای دادگاه محرز گردد باید گواهی عدم امکان سازش صادر نماید تا مستلزم تضییع حقوق زوجه از قبیل مهریه و غیره نشود و وجهی نداره دادگاه از شرط ضمن عقد که در دادخواست آنرا مطرح کرده رفع ید و عنوان عسروحرج را مطرح نماید. به هر تقدیر چون الزام زوج به طلاق در موضوع پرونده و الزام به پرداخت مهریه در مورد زوجه که می گوید در صورت بذل مهریه حاضر برای طلاق است معنی ندارد لذا ضمن نقض حکم مذکور پرونده جهت رفع نقص و صدور حکم مقتضی به دادگاه عودت داده میشود. شعبه 26 دیوان عالی کشور - رئیس و عضو معاون رضا انصاری - محمد ربّانی نژاد فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی