رأی دادگاه بدوی

رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوای خواهان م.ب. به طرفیت خوانده 1- شرکت و.الف. (و.گ.) 2- ع.پ. مطبوع به خواسته مطالبه خسارات وارده به اتومبیل به پلاک ... شامل 1- افت قیمت اتومبیل به مبلغ 000/000/10 ریال، 2- مابه التفاوت پرداختی بیمه بابت خسارت و خسارت واقعی به مبلغ 000/000/20 ریال، 3- هزینه کارشناسی به مبلغ 000/700 ریال، 4- هزینه جرثقیل به مبلغ 000/300 ریال، 5- منافع تفویت شده به مدت 10 ماه به مبلغ 000/000/20 ریال به انضمام خسارات دادرسی و تأخیر تأدیه جمعاً به مبلغ 000/000/51 ریال به دلالت تصویر مصدق نظریه کاردان فنی تصادفات که حکایت از تقصیر خ. ر. د. دارد و نظریه کارشناس که مورد قبول خ. ر. د. قرار گرفته و وفق آن افت قیمت اتومبیل ده میلیون ریال و خسارات نیز سی و سه میلیون ریال تعیین شده است به انضمام فیش های پرداخت حق الزحمه کارشناس و فاکتورهای مربوط به تعمیرات و قطعات. خوانده با حضور در دادگاه بیان داشته که مبلغ 000/000/33 ریال توسط بیمه م. و شرکت و. به خواهان پرداخت شده و نظریه کارشناسی نیز خسارات را مبلغ 000/000/32 ریال و افت قیمت معین کرده است و خسارات به جز در قسمت افت قیمت پرداخت شده که به صورت اقساط به بیمه پرداخت می نماید. خواهان خواستار محکومیت خوانده دیگر به علت اینکه در استخدام راننده ماهر سهل انگاری شده است. دادگاه ب. ت. ب. ماده 12 قانون مسئولیت مدنی و اینکه خ. ر. د. اول تقصیری در وقوع حادثه نداشته و تقصیر به علت عدم رعایت فاصله طولی متوجه خ. ر. د. تشخیص داده شده بنابراین اگر خ. ر. د. فاصله طولی را رعایت می نمود حادثه واقع نمی شد و این بی احتیاطی هیچ گونه رابطه مستقیم یا غیر مستقیمی با خ. ر. ا. ندارد و به معنی آن است که خ. ر. ا. تمام احتیاط های لازم را در استخدام راننده با گواهینامه معتبر رعایت نموده و بنابراین مسئولیتی متوجه خ. ر. ا. نیست به این ترتیب دادگاه دعوای خواهان را نسبت به خ. ر. ا. متوجه ندانسته و مستنداً به ماده 89 قانون آیین دادرسی مدنی ناظر به بند 4 ماده 84 آن قانون، قرار رد دعوای خ. ن. ب. خ. ر. ا. صادر و اعلام می گردد. و در مورد خ. ر. د. ب. ت. ب. احراز تقصیر و نظریه کارشناسی در پرونده تأمین دلیل که مورد قبول خوانده یاد شده قرارگرفته و خواهان نیز آن را مستند قرار داده است. بنابراین دعوای خواهان تا میزان خسارات تعیین شده توسط کارشناس رسمی دادگستری و هزینه کارشناس ثابت بوده و دادگاه مستنداً به <a class="artref" href="/ماده/ماده-335-a_0815110235981">مواد 335 قانون مدنی</a> 1 و 2 قانون مسولیت مدنی و اصل چهلم قانون اساسی و قاعده لاضرر خ. ر. د. را به پرداخت الف. مبلغ 000/700/10 ریال بابت اصل خواسته ب. مبلغ 000/235 ریال بابت خسارات دادرسی د. ح. خ. محکوم می نماید. در مورد سایر خسارات نظر به اینکه؛ اولاً: هزینه جرثقیل فاقد ادله اثباتی است، ثانیاً: تفویت منفعت به علت آنکه مسلم نبوده و از مصادیق تبصره 2 ماده 515 قانون آیین دادرسی مدنی است قابل مطالبه نمی باشد، ثالثاً: خسارت از خسارت که در قالب تأخیر تأدیه مطالبه شده نیز وفق تبصره یاد شده قابل وصول نیست، رابعاً: هزینه های لوازم و اجرت بر اساس نظریه کارشناس رسمی دادگستری تعیین می گردد، دعوای ثابت نبوده و مستنداً به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به بی حقی خ. د. ا. قسمت ها صادر و اعلام می دارد. حکم های صادره حضوری بوده و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه های تجدیدنظر استان تهران خواهند بود. قرار صادره نیز مانند حکم های صادره قابل تجدیدنظر است. رئیس شعبه 215 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ انیس حسینی رأی دادگاه تجدیدنظر استان درخصوص تجدیدنظرخواهی آقای م.ب. به طرفیت1.شرکت و.الف. 2. آقای ع.پ. ب. ش. د. تجدیدنظر نسبت به قسمت اول و آخر دادنامه شماره 857 مورخ 19/10/1391 صادره در پرونده کلاسه شعبه 215 دادگاه عمومی (حقوقی) تهران که متضمن صدور قرار رد دعوی خ. ن. ب. خ. ر. ا. و همچنین صدور حکم به بی حقی خ. ب. خ. مطالبه هزینه جرثقیل و خسارت تأخیر تأدیه و غیره م. ب. با عنایت به جمیع محتویات پرونده دادنامه بدوی مطابق با موازین قانونی و با رعایت اصول دادرسی صادرگردیده و اعتراض موجه و ایراد مؤثری که موجبات نقض و بی اعتباری آن را فراهم آورد د. ا. م. از دادرسی به عمل نیامده و موضوع تجدیدنظرخواهی با هیچ یک از جهات مندرج در ماده 348 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مطابقت ندارد لذا، ضمن رد تجدیدنظرخواهی به استناد مقررات ماده 358 قانون آیین دادرسی مارالذکر دادنامه تجدیدنظرخواسته را عیناً تأیید و استوار می نماید. رأی صادره قطعی است. مستشاران شعبه 33دادگاه تجدیدنظر استان تهران خیری ـ کریمی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی