رای شماره 256 مورخ 1384/06/06 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
خ. م.:
در پرونده با کلاسه 135/82، موضوع ابطال بخش دوم ماده 9 آییننامه اجرایی قانون حالت اشتغال مصوب 2 مهر 1373 هیات وزیران مطرح گردید. شاکیان بر اساس ماده واحده قانون حالت اشتغال مصوب 1372، درخواست اعطاء دو گروه بالاتر از گروه استحقاقی خود را داشتند. اما استانداری همدان به دلیل استفاده از دو گروه تشویقی طبق تبصرههای 4 ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت، از اعطاء این امتیاز خودداری کرد. در پاسخ به این درخواست، سرپرست دفتر حقوقی سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور اعلام کرد که اعطای دو گروه دیگر به مشمولین قانون حالت اشتغال که قبلاً از دو گروه بالاتر بهرهمند شدهاند، با هدف قانونگذار در تضاد است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری پس از بررسی موضوع، با اکثریت آراء رای به عدم مغایرت بخش دوم ماده 9 آییننامه با قانون داد و تاکید کرد که این ماده به صراحت عدم جواز اعطاء گروه تشویقی مضاعف به جانبازان از کارافتاده کلی را مشخص کرده و با قوانین موجود در تضاد نیست.
بسمه تعالی
کلاسه پرونده: 135/82
شاکی: آقای … - آقای …: ابطال بخش دوم ماده 9 آییننامه اجرایی قانون حالت اشتغال مصوب 2/7/1373 هیات وزیران
تاریخ رای: یکشنبه 6 شهریور 1384
شماره دادنامه: 256
مقدمه:شکات ب. ش. د. تقدیمی اعلام داشتهاند، مطابق ماده واحده قانون حالت اشتغال مستخدمین شهید، جانباز از کارافتاده و مفقودالاثر انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی مصوب 1372 مجلس شورای اسلامی به حالت اشتغال درمیآیند باید همانند مستخدمین شاغل، با دو گروه بالاتر و با عناوین مشابه توسط دستگاههای ذیربط رفتار گردد.لیکن استانداری همدان با استناد به بخش دوم ماده 9 آییننامه اجرایی قانون حالت اشتغال که در جلسه مورخ 1373/06/13 به تصویب رسیده است از اعطاء دو گروه بالاتر از گروه استحقاقی موضوع ماده واحده فوق به اینجانبان به علت استفاده از دو گروه تشویقی موضوع تبصرههای 4 ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت خودداری نموده و موجب تضییع حقوق ما در استفاده از این امتیاز گردیده است. علیایحال از آنجائی که بخش دوم ماده 9 آییننامه اجرایی قانون حالت اشتغال فوقالذکر در مواردی که به موجب تبصرههای 13 و 14 قانون نظام هماهنگ پرداخت از امتیاز دو گروه تشویقی برخوردار شده باشند، مجاز به استفاده مضاعف از امتیاز یاد شده نیستند، علاوه بر این که موجب تحدید دامنه شمول ماده واحده مورد استناد گردیده است، متضمن وضع قاعده آمرهای شده که مطابق قواعد عمومی خارج از حدود اختیارات هیات وزیران م. ب..با عنایت به مطالب فوق و ب. ت. ب. تصویب قانون الحاق یک تبصره به عنوان تبصره 7 به ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب 1381 مجلس شورای اسلامی که به موجب آن سقف اعطاء گروههای تشویقی به ایثارگران، موضوع تبصره 4 ماده 3 قانون نظام هماهنگ از دو گروه به چهار گروه افزایش یافته است. لذا تقاضای ابطال بخش دوم ماده 9 آییننامه اجرایی قانون حالت اشتغال موضوع تصویبنامه شماره 9866/ت245 مورخ 1373/07/02 هیات وزیران را دارد.سرپرست دفتر حقوقی و امور مجلس سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور در پاسخ به شکایت مذکور اعلام داشتهاند، منظور قانونگذار از تصویب قانون حالت اشتغال، صرفاً این بوده که مستخدمین ایثارگر که به لحاظ شهادت یا از کارافتادگی کلی قادر به کار نبوده و موفق به استفاده از مزایای ایثارگری در دوران اشتغال نشدهاند، در مقایسه با مستخدمین شاغل نظیر، از دو گروه بالاتر برخوردار باشند. حال چنانچه این افراد، در زمان اشتغال و قبل از صدور حکم از کارافتادگی کلی طبق مقررات تبصره 4 ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت، از امتیاز دو گروه بالاتر استفاده نموده و سپس با اخذ گواهی از کارافتادگی کلی، مشمول قانون حالت اشتغال شوند قاعدتاً نباید دو گروه دیگربه آنان اعطاء نمود، زیرا اعطای دو گروه دیگر در واقع آنان را در مقایسه با مستخدمین نظیر، در 4 گروه بالاتر قرار میدهد که این امر هیچگاه مورد نظر قانونگذار نبوده است.به همین دلیل ماده 9 آییننامه اجرایی قانون حالت اشتغال با نظر قانونگذار در مورد استفاده مشمولین آن قانون از دو گروه بالاتر منافاتی ندارد و این ماده صرفاً استفاده مضاعف از این امتیاز را منع نموده است.
3- الحاق تبصره 7 به ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت به منظور رفع مشکل ایثارگرانی بوده که با استفاده از حداکثر دو گروه تشویقی ایثارگری و علیرغم انجام خدمت برجسته یا انتصاب به مشاغل مدیریتی نمیتوانستند از گروه تشویقی مربوط بهرهمند شوند. به عبارت دیگر تبصره 7 الحاقی ناظر به ایثارگرانی است که با ادامه اشتغال، مشمول گروه تشویقی خدمت برجسته یا مدیریت میشوند. بنابراین تبصره الحاقی مورد بحث در مورد مشمولین قانون حالت اشتغال (که کلاً به خدمت اشتغال ندارد و انجام خدمت برجسته یا تصدی شغل مدیریتی برای آنان قابل تصور نیست) قابلیت اجرایی ندارد.هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسای شعب بدوی و روسا و مستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
حکم مقرر در ماده واحده قانون حالت اشتغال مستخدمین شهید، جانباز از کار افتاده و مفقودالاثر انقلاب اسلامی و جنگ تحمیل مصوب 1372، مصرح در تعیین حقوق و فوقالعادهها و مزایای مستمر مستخدمین شهید جانباز از کارافتاده کلی، جانباز آزاده از کار افتاده کلی و مفقودالاثر انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی براساس دو گروه بالاتر از مستخدمین مشابه است.در حالی که مدلول تبصره 4 ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت در خصوص جواز اعطاء یک یا دو گروه تشویقی به جانبازان، ناظر به جانبازان مشاغل خدمت در واحدهای دولتی مشمول قانون اخیرالذکر است و حکم مقرر در تبصره 7 الحاقی به ماده 3 قانون فوقالذکر نیز مفید جواز اعطاء یک یا دو گروه تشویقی به ایثارگرانی است که به خدمت اشتغال داشته و دارای سمت مدیریت و یا خدمات برجسته به شرح بندهای (د) و (ه-) تبصره 4 ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت باشند. بنابه جهات فوقالذکر قسمت دوم ماده 9 آییننامه اجرایی قانون حالت اشتغال مستخدمین شهید، جانباز از کارافتاده و مفقودالاثر انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی مشعر بر عدم جواز اعطاء گروه تشویقی مضاعف به جانباز از کارافتاده کلی و جانباز آزاده از کارافتاده کلی که عملاً اشتغال به خدمت ندارند مغایرتی با قانون ندارد.
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1
موارد مرتبط 33
آرای مرتبط 31
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1439 مورخ 1398/07/16 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 173 مورخ 1386/03/20 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 2 و 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1191 مورخ 1386/10/11 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 160 مورخ 1395/08/26 هیات تخصصی اداری و استخدامی دیوان عدالت اداری
مواد 1 و 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 69 مورخ 1391/02/18 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 381 مورخ 1386/05/28 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 129 مورخ 1386/02/30 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 521 مورخ 1386/07/15 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 57 و58 مورخ 1380/02/30 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 402 و 403 مورخ 1386/06/11 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 11 مورخ 1380/01/26 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 775 مورخ 1392/11/07 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390001576462 مورخ 1402/06/21 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 533 مورخ 1386/07/22 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 20 مورخ 1376/03/17 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی وحدت رویه
هماستناد
رای وحدت رویه شماره 1175 مورخ 1399/09/29 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب سال 1370
-
رأی
هماستناد
رای شماره 239 مورخ 1380/07/29 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت فوق العاده شغل افرادی که در
-
رأی
هماستناد
رای شماره 115 مورخ 1376/08/24 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت در تضاد است
-
رأی وحدت رویه
هماستناد
رای وحدت رویه شماره 451 مورخ 1392/07/15 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت به ایثارگران مشمول
-
رأی
هماستناد
رای شماره 818 و 819 مورخ 1384/12/14 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت 1370/06/13 جواز اعطای یک ال
-
رأی
هماستناد
رای شماره 843 مورخ 1386/08/27 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت و تضییع حقوق ایثارگران مطرح
-
رأی
هماستناد
رای شماره 474 مورخ 1387/07/14 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب شهریور ماه 1370 در باب
-
رأی
هماستناد
رای شماره 278 مورخ 1388/03/31 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مطرح کرد
-
رأی
هماستناد
رای شماره 918 مورخ 1392/11/28 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت اجازه داده شده است
-
رأی
هماستناد
رای شماره 194 مورخ 1384/05/09 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب شهریور ماه 1370 مصرح د
-
رأی
هماستناد
رای شماره 86 تا 88 مورخ 1385/02/24 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب شهریور 1370 منافاتی ند
-
رأی
هماستناد
رای شماره 115 مورخ 1382/03/18 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت به مستخدمین دولت من جمله جا
-
رأی
هماستناد
رای شماره 61-62-63- مورخ 1394/02/02 هیات تخصصی اداری و استخدامی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت « رزمندگانی که حداقل 6 ماه
-
رأی وحدت رویه
هماستناد
رای وحدت رویه شماره 1127 مورخ 1393/07/07 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت بابت حضور در جبهه درباره شا
-
رأی
هماستناد
رای شماره 939 مورخ 1386/09/06 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت است
-
رأی
هماستناد
رای شماره 30 مورخ 1372/02/25 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مقرر شده «تحصیلات غیر رسمی
نظریات مشورتی 1
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1400/83 مورخ 1400/07/24
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت و دستورالعمل تشخیص خدمت برج
مواد مرتبط 1
-
اعمال
از این صفحه
ماده 3 — قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت باشند
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
